Alle inzendingen over erotiek individu vlucht

IK wist me echter geen raad met de situatie en vluchtte.....…

Krat bier, aardappelen en jus Ik zie mensen kijken zuur en cru Individu…

In deze tijd is alles politiek.…

Is het nog nodig hieraan toe te voegen dat hasjiesj, zoals alle in eenzaamheid genoten vreugden, het individu ongeschikt maakt voor zijn medemens en de samenleving overbodig voor het individu, omdat hasjiesj het individu ertoe brengt zichzelf zonder ophouden te bewonderen en het dag na dag drijft naar de lichtende afgrond, waarin hij als Narcissus zijn…

De mens hunkert wanhopig naar bevredigende erotiek, maar door de snelheid en de veeleisendheid van het moderne leven komt de mens niet alleen veel tekort, de mens zal uiteindelijk falen op economisch en creatief gebied omdat dit basale gebrek tot ongeneeslijke depressiviteit en stagnatie leidt.…

Hij speelde de zomer in mijn haar met lange pianist vingers die slank een naar een in mijn mond glijden de hete vochtige lucht van eind juli verspreidde zich op de woestijnheuvels onder mijn blouse zijn zoenen, zijn adem mijn getril, mijn gegiechel onze dans van verlangens broeierig als in een kippenhok koeien in de wei wachten om gemolken te…

De maakbaarheid van de samenleving berust op de kneedbaarheid van het individu.…

, vlucht, vlucht ...…

Rancune bij het individu blijft toch de beste smeerolie voor de democratie.…

Er is geen individu die niet gehouden zou worden voor misdadig, indien hij zich veroorloofde wat de staat zich veroorlooft.…

Ieder individu is het gewogen gemiddelde van zijn of haar vriendenkring en is daarmee uniek.…

Alles wat werkelijk groots en inspirerend is, is gecreëerd door een individu dat kon werken in vrijheid.…

De mens is een individu die altijd op zoek is naar zichzelf maar hoopt dat hij nooit eenzaam achterblijft.…

Er bestaat geen direct verband tussen het formele opleidingsniveau van een individu en zijn/haar sociale intelligentie.…

Het individu kan niet weten wat het is, voordat het zichzelf door z´n handelen tot werkelijkheid gebracht heeft.…

Het idee dat we het als individu allemaal beter doen dan het gemiddelde, wijkt af van de wiskundige definitie.…

verloren in wanhoop als de enige vlucht verstrikt, in je eigen uitgezette dwaalspoor de liefde verzucht onnavolgbaar ben je je grauwe gebied wordt groter maar pakt je in echo's, klinken in de verte klanken vervagen je loopt er middenin…

Als een vogel, gevangen in wrede onderdrukking, snak ik naar de zon, de wind en de wolken, mijn vleugels zijn verlamd van niet-begrijpen, mijn geest gebiedt te vluchten: sla je vleugels uit en snik je doodskreet langs de vredig-blauwe lucht, opdat de zon haar voedt tot storm en de wind haar uitstort over de slapend in niet-willen-weten…

Mijn God, wat heb ik jou al gehaat ik wil wel vluchten maar het is te laat. Ik voel je beven wanneer je in me glijdt en me moeiteloos naar een hoogtepunt leidt. Zo dadelijk ga je weer terug naar haar terwijl ik hier in de leegte staar. Je hebt me nooit iets voorgelogen waarom voel ik me dan zo bedrogen....…

het duurt niet lang voordat de apparaten, waarop men in vertrouwen zich verliet, het van ons overnemen, mensen niet meer nodig zijn, wat valt er nog te praten onopgemerkt houdt het je in de gaten, vanuit de lucht gegrepen en bespied, het sluitende systeem dat alles ziet en registreert, je hele doen en laten verdreven is elk onbekend gebied…

Een vlucht regenwulpen Tekent het bestaan. Ik zie ze vliegen En bedenk me Dat ik niet weet Waarheen ze gaan. Waarschijnlijk net als Bepaalde mensen op reis Naar een beter leven. Vluchtend naar de toekomst! En weg... Uit dat pijnlijke verleden...…

Afgunst en de behoefte om anderen te overheersen leiden tot tovenarij en hekserij. Ik geloof dat je nooit inbreuk moet maken op de vrije wil van anderen, tenzij ze je om hulp vragen. Die leerling begon de magische krachten die ik haar had geleerd aan te wenden om mij te straffen. Ik werkte samen met de energieën die zij op mij afstuurde om mij eronder…

Verantwoordelijkheid voor vrede ligt niet in anonieme massale verantwoording voor het individu, maar in ieders individuele verantwoording voor het gedrag van de massa.…

Ik wilde slechts ontsnappen maar wist niet waar ik moest beginnen. Geluiden van klinkers vulden deze lege morgen waarin ik niets dan blauw zag. Een droom die geen droom was, onzichtbare vlekken die een onuitwisbare indruk achterlieten. Al gaandeweg dreef ik de stilte voor me uit en daalde af in de lange nacht.…

stekelplant hangt nonchalant aan de kale pergola te dromen waar zwammen als herfsttooien uit verrotte houtplooien komen aan de boom zonder seringen zingen vlaggetjes uiterst vaal hun Tibetaanse gebedsverhaal meegevoerd door de wind voor hen die leden allemaal laarzen stampen weg de herfst die vastklampt aan mijn zolen een vogel fluit de vlucht…

Shari zat met gesloten ogen mee te zingen op het liedje van Mariah Carey. Plotseling werd er op de deur geklopt."Binnen",schreeuwde ze om de muziek te overstemmen.Haar moeders strenge gezicht verscheen vanachter de deur."Zet die muziek zachter,Shari en kom naar beneden want er is iemand voor je."siste haar moeder.Ze zette de stereo uit en snelde…

Een beroofde kinderhand, Eindeloos wreed, Het kijken doet zo zeer Een inwendig gezicht, In de nacht verborgen, Mijn hart gaat onbedekt dicht Een knagend visioen, Achterwaarts lopend, Mijn slaap wordt wild gesnoeid Het blijft maar regenen Op mijn eigen huid Vreemde tranen, Een doods geluid Vluchten kan niet meer, In mijn dromen…

als ik meega met de wind zo maar naar verre streken krijg ik dan heimwee naar mijn lief als ik daar los kom van de wind daar in die verre streken weet ik dan wel hoe het leven gaat als ik daar adem van die wind in die vreemde streken mis ik dan mijn hartedief want vaak is die wind ginds in die verre streken toch ook maar lucht gebleken…

De nacht; haar dromen schenken klare wijn in eetpapieren bekertjes. Langs die meteoren, op een zoethouteren kruk zit ze in een wei van sterren de koeienweg te melken ergens in het eindeloze loopt de planeet een blauwtje…

woonwijken hangen in vleugels, het parlement huist in de cockpit ministeries zijn de ramen winkels bevolken de romp het gangpad is gigantisch groen van gras en rood van aarde we rollen in auto's van punt naar punt van werk naar huis naar bed overdag zitten we rechtop, in de vleugels liggen we neer, we hoeven niet te denken het vliegtuig…