Alle inzendingen over geloof

Ik geloof in God Almachtig Ik geloof in Zijn Bestaan Ik geloof, nee, 'k weet het zeker, Hij is hier niet ver vandaan... Je kunt het zien Je kunt het voelen Zijn energie is overal. De natuur en al het leven, is u toch zeker niet ontgaan?…

als kind tegen me gezegd want alleen de liefde voor God is eerlijk rein zuiver en oprecht Leer van zowel het oude als het nieuwe testament zodat dit een houvast geeft als je wel eens eenzaam bent Veel heb ik moeten leren als kind met wijsheid overspoeld nog vaker heb ik getwijfeld wat God en de kerk hebben bedoeld Nee mijn geloof…

Zich hullend in de donkere sluiers van het ongewisse, Verblijft Hij en laat ons blijk- of schijnbaar begaan. En met een bereik van slechts aannemen tot gissen, Zijn we beperkt in verklaren van ons bestaan. Ook de wankele momenten van wel of niet kan ik niet vergeten, Geeft het bestaan van een Goddelijke hiaat eigenlijk een gemis? Sommige biologen…

geloof me als ik zeg dat ik om je geef geloof me als ik zeg dat ik 't intens beleef kijk me aan je hoeft niets te zeggen kijk me aan je hoeft niets uit te leggen een geloof zonder woorden een kijken zonder verantwoorden dus geloof me als ik zeg dat ik om je geef…

Geloof je me als ik zeg dat ik van je hou Geloof je me als er niet gesproken wordt en ik er toch voor je ben Geloof je me als ik luister ik ieder woord in me opneem Geloof me als ik het kon kwam jouw hart zolang in mijn warme handen zodat alles van je afvalt en ik de kans krijg om alles zóver weg te stoppen dat je weer gewoon kunt…

Of God bestaat of niet doet niet terzake; tenslotte leeft Hij louter in ons hoofd. Waar wij ons zorgen over moesten maken is of God, omgekeerd, in óns gelooft.…

mijn woorden kunnen kussen mijn handen helen pijn mijn adem kan verwarmen zolang ik hier mag zijn mijn tranen kunnen sussen mijn ogen kunnen praten mijn liefde kan omarmen zolang jij dat toe zal laten…

Ik heb maar één geloof: nooit gaat verloren Wat eens de liefde zalig bevrucht, En waar er twee elkander toebehoren Is zelfs de dood geen vlucht.…

Het gat in de grond het beloofde licht aan de uitgang de donkere gang de groeiende duisternis de langzame versmalling het kruipen diep diep in het donker de omklemmende wanden de beklemmende lucht de benauwende vernauwing vooruit vooruit in het donkere gat geloof onwrikbaar vastgewroet radeloos redeloos hopeloos wanhopig tot je razend-heilig-waanzinnig…

Nog een keer de vertrouwde plek, nog een keer zien, nog een keer lopend door het park, op zoek naar antwoorden misschien. Wetend ze niet te vinden, niet hier en nergens op me heen, niemand die me wat verteld, het is stil, ik ben alleen Als ik neer hurk bij de vijver, rijst er een vraag door mijn hoofd, heb ik me dan iets verbeeld, en…

…Ik geloof het niet……

In de ogen die niets meer ontdekken is de tijd zijn gezicht dat kijkt naar de aarzelende dood die hem noch steeds moedig laat lachen als de clown die hij altijd zou willen zijn.…

me als ik zeg: "Nee echt, geloof me niet"…

Ik heb maar één geloof: nooit gaat verloren Wat eens de liefde zalig heeft bevrucht, En waar er twee elkander toebehoren Is zelfs de dood geen vlucht. - - - - - - - - - - -- - - - - -- - - - - -- - - -- - - - - - - -- - - uit de Verzamelde Gedichten (1964)/ Jan van Nijlen (1884-1965)…

geloof me als ik zeg dat ik om je geef geloof me als ik zeg dat ik 't intens beleef kijk me aan je hoeft niets te zeggen kijk me aan je hoeft niets uit te leggen een geloof zonder woorden een kijken zonder verantwoorden dus geloof me als ik zeg dat ik om je geef…

Soms wilde ik dat ik kon geloven wat ik mezelf steeds vertel Net zoals jij dat blijkbaar kunt aleen voor jou is het geen spel Voor jou is het realiteit geworden en je hebt het zelf niet eens door Doet alleen zo onwijs zeer soms als ik weer eens dingen over je hoor Je zou het namelijk niet zeggen maar ik voel nog steeds voor jou Terwijl…

het luchtledig zoeken tastend in het duister ontembaar verlangen paden onbegaanbaar je struikelt je valt terug in de waanzin van toen je nog ergens goed voor was naar ’t scheen gebroken en getekend werd eenzaam niet alleen druk de waanzin uit dan blaas ik de rook en gooi de asbak leeg omdat ik geloof in eind en nieuw begin in jou…

overgave mooi doch zwaar aan het ritme van het leven kent geen maar slechts beleven als ik daar op kan vertrouwen en niet door de waan word bestoven pas dan ben ik in staat te geloven…

Toen ik het Postbank-mailtje had gelezen Heb ik mijn inlogcode snel verzonden Het moet van boven, dacht ik opgewonden En heb mijn bank de hemel in geprezen Maar mijn geloof drijft mij hier in het nauw Ik krijg geen rente maar betaal me blauw…

geloof in liefde gouden regen satijnen handen een veer die de zilveren zee kan strelen fluwelen wegen in harten van nu eeuwig zijn en blijven dwarrelen in hoofden die geliefden zijn.…

Kees was in zijn auto onderweg van zijn werk richting zijn huis. Zijn nachtdienst zat erop en met een rustig tempo van 80 kmh, bewaakt door zijn cruise control, was de omgeving van de polder nog grauw terwijl in het oosten al een vage verlichte streep van het ochtendgloren zichtbaar werd. Hij verlangde naar zijn bed en mijmerde alvast met enige voorpret…

Geloof me, ik strijd voor de Liefde van de Liefdesgodin!…

Daar was ik dan toch bijna van mijn geloof gevallen! Gelukkig wist ik door hem te herkennen, de zonde te voorkomen, en verliet ik even later nadat de laatste pagina was gekopieerd, met onder mijn arm de gekopieerde dossiers, als enige de koffiekamer, zonder ook maar iemand te hebben gezien.…

Gezegend door het Lot; dat geloof je toch zelf niet? Snel verdiend met een soos, leeft de kerk weer helemaal op, als een sgod in de roos...high van wierook, tamboerijn erbij en het is weer helemaal hippie, wie had dat nou ooit bedacht...Onze oerbehoefte aan perspectiefloos schijnt dan ook enorm aanwezig te zijn.…

De mensen in Gaza zullen dat geloof nooit meer hebben en de steen die ik in mijn buik voelde toen ik die morgen naar de hut terugkeerde zal bij die Gazanen gevoeld hebben als een vrachtwagen vol puin. Ach, iedere vergelijking gaat mank.…

tot ik zoenen de dood zou mijn handen satan raken kou bestaan zou verbranden hemels bestaan nooit gehoeven behoeven werelden branden zou verleden verdere bestaan dood en het nu vergaan zonder pijnen die schreeuwen uit harten geen bestaan bij geboorte van dood zo de duivel praat naar mijn hemelse behoeven…

Voedt mij met uw ochtenddauw verdrijf uit haat de kille kou om uit liefde de tocht te dichten meer en meer naar groeien richten dan blijf ik u graag natuurgetrouw Neem de flarden nevel mee kleur een wereldbloemenzee om met kracht te stromen door levenssterke dromen dan zing ik u toe voor twee…

Gij, Die alles weet en alles begrijpt, ook waar Uw Zoon geen tijd voor heeft en geen geduld, tot U, lieve Moeder, zing ik dit lied: van U gekomen, keer ik tot U terug. Moge het niet te lang duren voordat ik weer bij U ben. ------------------------------------------------ Uit: 'Verzamelde Gedichten' 1992.…

Geloof mij maar !!…

Wij moeten voor Harry bidden? Degene die die nu bidt is Harry himself, hij bidt nu voor ons, voor alle zielepoten met vooroordelen, bang voor god, bang voor de duivel en vooral bang voor hen zelf. Harry was niet bang, niet voor god, want god heeft geen vooroordelen, niet voor de duivel want die bestaat niet en niet voor zichzelf, want hij deed waar…