Alle inzendingen over gepasseerd

Eén voor één breng ik ze om mijn gedichten van gisteren en toen beslagen spiegels van een geschonden blazoen een blik in de diepte van het waarom Ik wil die echo’s niet meer horen verlang naar de stilte van de komende nacht stap over de horden die het verleden bracht weerkaats het geluid van gebroken en verloren Langs de regels wandelen…

Dominee Gram Boldaat was weer gevraagd om een stichtelijk woord. Op de maandelijkse voordrachtavond. Piratenschip Het Eynde der Tijdingen aan de Hemelrand. Het ongelukkig toeval wilde dat juist de dag tevoren ds. Robin van Rotte te Rhoon overleed. Zijn voorganger die op het goddeloze Eynde vaak had opgetreden. Piraat Dorus, godverloren eenogig kraker…

Winter is mij gepasseerd zonder blik waardig te gunnen aan mijn verlangen naar de warme zomer Ik stond alleen, verlangde naar de warmte van samen maar de stilte was enkel wat ik krijgen kon Waar was je toch in die lange nachten vol van verdriet en simp'le eenzaamheid Ik wachtte op je lach die als een zachte kaars kon branden…

ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen wat mij verder droeg heb jij gemist, mijn trein vertrok al lang geleden en jij – jij wacht daar nog altijd op mij de plek waar je aldoor staat brokkelt af rond je voeten spoedig zal dat de vorm zijn waarbinnen je leeft alles en niets is vergeven, vergeten of wat dan ook leeg perron, gepasseerd…

Zij die gaan vergeten, worden gepasseerd. Maar Hij, die schreef via mijn handen... Zíjn boodschap wordt geëerd. Het zal alles zijn wat ik heb geleerd.…

Het schijnt dat wanneer je een bepaalde leeftijd gepasseerd bent, de waarden waaraan je het meest gehecht bent zich van je losmaken zoals de bladeren zich in het najaar van de bomen losmaken.…

Vanmorgen is hier een klas jonge meisjes gepasseerd, blootshoofds, naakte armen, losse stap, glinsterende kijkers, zoals men ze in de stad nooit aantreft. Mijn dag is naar de knoppen van schoonheid.…

Het gepasseerde uur is voorgoed ongeplukt is zij verschrompelt van het niet naar jou toe vallen op felle sterkte stort het in herhaling om zonlicht te breken storm is de tegenwind de kijkende pijn voorbij…

onverschrokken doodsbenauwd onovertroffen gepasseerd zachtzinnig furieus op vrije voeten geconfisqueerd efficiënt laks ongedeerd bezeerd met een misser geraakt ongeletterd toch geleerd dat jij mij stapelgek maakt!…

Terwijl ik met mijn keurig gewassen, glimmende BMW richting Utrecht reed, werd ik gepasseerd door een Lelijke Eend uit het jaar nul, ik ben daar zeer ontstemd over en ik vraag de Kamerleden om uitleg over deze onnatuurlijke kwestie.…

Meedoen en zich druk maken ook al ben je de vijftig gepasseerd. Maar ik ben wie ik ben geworden door alles wat ik heb meegemaakt. Ook al voldoe ik niet aan de eisen die de maatschappij mij stelt. Of wat de mensen van mij willen dat ik ben. Ik vind mijn kracht in écht zijn, of dat nu sterk of zwak is. Ik ben wie ik ben.…

Langzaam Druk ik Op delete en verwijder Alles Wat verleden Tijd is Het heden Doet me denken aan alles gepasseerd denken doet pijn Stop ermee Maar Automatisch Worden die Gedachten Men hoofd Ingezogen. Misschien Houdt Het allemaal Morgen op. Moet ik Dan blij zijn? Alles Gedaan, Allemaal Voor niets ……

In het dal van het verlangen naar de zon reizen we stroomopwaarts het station Utopia reeds gepasseerd boven ons pakken de wolken zich donker samen elke bocht toont een nieuwe horizon en achter elke heuvel schijnt een ander licht het wonder van verandering is overal…

Zij is er nog, hoewel zij evenals ik de zeventig gepasseerd is; mijn vriendin, mijn enige, de laatste der Mohikanen....…

knuistjes voelt de warmte op zijn bol maar bevroren gedachten kunnen woorden niet smelten Nog hoorde hij de stemmen traplopend naar zijn kamer boze klanken klonken hol het voorgelezen sprookje werd wéér geen werkelijkheid Slechts het dons van zijn kussen werkt nog troostend in deze vroege morgen zijn droomvlucht is zijn jeugd reeds gepasseerd…

En dan blijkt een en ander een gepasseerd station.…

Veertig jaar zijn gepasseerd en mijn vriendin staat nog altijd aan mijn zijde.....…

Ook ik heb een kerstboom; alsof ik een werkelijk thuis zou hebben in de wereld; alsof niet de meditatieve kerstavonden met Moeder voorgoed een gepasseerd station zouden zijn; alsof niet alles mij ontvallen is; de familiekring, de mistletoe, de kerstgedachte en alles wat daarmee verbonden is sinds onheuglijke tijden.....…

De kleine keeper in het grote doel werd nog 7 maal gepasseerd en toen, in het algemeen strijdgewoel is hij hem heel stilletjes gesmeerd.…

Daar is de oude draaibrug waarover mijn voeten zo graag gegaan zijn en links daarvan de kerk, in later tijden supermarkt, waar mijn doop plaatsvond, en ook Café "De Duizend Likeuren" aan rechterzijde van de brug ben ik vaak gepasseerd en heb ik goed gekend....…

Voor mij best wel belangrijk, voor anderen een gepasseerd station, soms zelfs een sneer waard vanaf de zijlijn. Wandelend ontwaar ik de winterakoniet, een dode vos ingeslapen in de wortels van een omgevallen boom, een miljoen sneeuwklokjes en een veel te vroeg bloeiende leverbloem. Vaak is de natuur onnavolgbaar.…

Vaak ben ik de tuin gepasseerd en vaak sloeg ik de wondermooie bloemen gade als symboliseerden zij een andere, hemelse wereld, zo ver verwijderd van het alledaagse onheil, van het ongeluk, de saaiheid, de ziekten.....…

Weer vestigen mijn ogen zich op het zwarte asfalt van de snelweg en op het wazige, grillige, rode en groene spiegelbeeld van de stoplichten bij de kruising die ik zo vaak gepasseerd ben.…

....en weer zijn die langgerekte voertuigen op de snelweg naast mijn huis gepasseerd, met die geprononceerde, monsterachtige mensenhoofden erop, als het ware uit papier-maché samengesteld. De stad moest er weer aan geloven en het is weer alsof de droom van een krankzinnige tot leven is gekomen. "Kwosse begosse" was het parool, het motto.…

De langgerekte keten van winkeltjes die de Schouwburgpromenade sierde en die ik zo vaak gepasseerd ben bestaat niet meer en behoort tot het verleden. De slopershamer is eraan te pas gekomen.…

Nieuwsgierig vroeg hij naar mijn leeftijd en ik gaf aan dat er veel gepasseerd is in mijn leven. "Zoals?…

En ik ben opnieuw op weg gegaan en ben de oude speeltuin, die verscholen ligt tussen de bomen en die vanuit de verte een vervallen indruk maakt, gepasseerd. En ook het stille water dat daar onvermoed ligt te glanzen in de morgenzon.…

De lange, lange jaren waren gepasseerd en nu zouden we elkaar weerzien. En ik herinnerde me zozeer hoe ze als het ware deel uitgemaakt had van onze familie en hoe we geconfereerd hadden bij talloze gelegenheden in mijn goede, oude, ouderlijke huis. Ik zou haar weerzien en we zouden nog ogenblikken en woorden met elkaar delen....…

We waren de metropool Eindhoven gepasseerd. In de verte schemerden door de ramen van de coupé de parallelle torens van de koepelkerk met hun bolronde bekroning, eens van zo dichtbij aanschouwd tijdens het ziekbed van mijn liefste moeder dat spoedig zou voeren naar de onherroepelijke dood.…

Ze komen langs als goede vrienden onverwacht, soms dagenlang achtereen mild van toon en met een genegenheid en vol toewijding zoals je ze kent van gepasseerde jaren Ingetogen en met een verkwikkende rust.…