Alle inzendingen over geschiedenis

haar gezicht spiegelend toont aan mij de minnaar Dat de rozen haar lippen stelen De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen Haar ogen zijn door de wolken bewaard Haar neus door ambrozijn herkend Haar smaak door honing gegeven aan bijen die doorvliegen tot zij het paradijs bereikt hebben Het is dat dat er is Anders zou je nu geschiedenis…

Als je "vroeger" toen ze klein waren, op "bedtijd" was aanbeland, was 't een hele toer om ze er te krijgen, want... de één moest nog huiswerk, de ander nog spelen, en nummer drie moest altijd d'r blaadje nog éven uitlezen. Dat blaadje werd een hoofdstuk en als ze de kans kreeg, 't halve boek, maar als ze dan uiteindelijk lagen en…

Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volgende week betere komedianten. ------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1983.…

De leraar droeg een harnas. Zwaaide met een goedendag. Niemand zei iets terug. De ophaalbrug bleef omhoog. Een leerling op de uitkijk gebaarde. Pek en veren stonden klaar. Net op tijd kon de ridder ontsnappen. De bel, weer een lesuur voorbij.…

Geschiedenis. Ik denk, ik voel. Ik doe en ik heb lief. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn zijn. Nietig en van weinig waarde. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn leven. Mijn liefde. Mijn heengaan. Kort, onbeduidend. Ieder stap die ik zet... Geschiedenis. Misschien niet belangrijk.…

Als we over honderd jaar terugkijken op de geschiedenis van de mens, dan zullen we hoofdschuddend niet begrijpen hoe we de vorige eeuw en deze eeuw met onszelf, met elkaar, met onze omgeving en met onze medebewoners van deze planeet zijn omgegaan, en we zullen onszelf diep schamen dat het zo lang geduurd heeft voordat we eindelijk onze hersencellen…

Het verhaal van Atwood is op alle onderdelen van het verhaal ooit ergens op onze wereld in onze geschiedenis gebeurd. Het verhaal van Beckman kan zomaar waarheid worden als we niet allemaal keihard aan de noodrem gaan trekken.…

Tea for two heeft voor de oorlog iets voor mijn vader gedaan. En ook voor mij. Hij liep langzaam om het langer uit een huis te kunnen horen en miste zo lijn 2. In de volgende zat mijn moeder. -------------------------------------------------------- Uit 'Een klok en profil', 1965.…

Bruisend van leven, oude tijden een stad verrassend elke dag bankjes op havenhoofd altijd bezet mannen bijna der dagen zat herleven hun sterke verhalen in Latijnse visserstalen uren zijn ze beurtelings de held elk verhaal al honderd keer verteld gebeurt in geur en kleur opnieuw met weer een nieuwe held de tijd vergeten, ze zijn op zee…

De rol van toeval is niet altijd duidelijk totdat men de geschiedenis kent.…

OVER DE MUUR Het enige stukje geschiedenis dat ik heb meegemaakt is de val van de berlijnse muur. Het was op het nieuws in de jaren tachtig net voor het ek voetbal waarbij nederland won. Het was net op de radio en toen dacht ik er aan er een stukkie over te schrijven aan het einde van deze lege dag.…

fietsmaker's lente de hoop op herstelbetaling zeg maar vlagjes dag hongerwinter en gerepareerde fiets nooit gerepatriëerd de waterlinie met doorgestoken kaarten lente in het zuiden we gaan op en neer zoals rood op gaat in blauw wolk in oranje…

Het zijn de mensen - in al hun creatieve verscheidenheid - die de geschiedenis maken.…

In vraaie geschied en donker dagen, -her en der verlicht door donderflitsen- Waar Romeinse strijdwagens door ijle lucht jagen En gebronsd bebaarde meesters elkander ophitsen. Noeste baarden wapperend in kille wind, behaarde billen nakend onder zware kilt: In elke strijd wordt de man een kind, dat harteloos zijn voorouders vilt. Op een kilometer…

Achterin de rij, tussen de twee kasten De man prevelt wat tegen mij Wat is me ontgaan Waarom is de wereld vol met lasten? Of ik weet wie Alva is Ken wel de Romeo, geen Spaanse heerschappij Ik moet onmiddellijk rechtop gaan zitten Franco was er niets bij Wat kan mij het schelen of hij wil dat ik weet Waar het ei van Columbus is Of hoe zijn…

Een tafel Een stoel Een beker Een verhaal Verlaten en stil Een geschiedenis Gaat op in het niets…

Wolken zo hoog als wit besneeuwde bergen, leunend op de velden der vergetelheid, als vermoeide reizigers der geschiedenis. De lange, lange tijden der geschiedenis zijn onbeschreven, het leven, als in luttele seconden in de lodentijd der eeuwigheid.…

je proeft de hete lucht gespreid aard je de rots je geest verlaat de tijd in rimpelloze vlucht zand straalt de eonen terug, de wind waait vroeger in een lange zucht geurt naar eerdere bewoners emoties in gepleisterd wit het leven hardt en stikt in de natuur, door bevingen spuit bloed tegen de muur ploegen met een steen groeien…

al een tijd lang hoor ik kinderkoren breken takken in verbaal geweld van bomen die maar niet tot lente willen komen ik kan geen rots verpulveren zoals ijs, mijn waterstromen worden steeds gespleten door obstakels op hun lange reis ooit gaan ze weer samen vloeien in de delta bij de zee water zal zichzelf herkennen want het kabbelen…

ik streelde bergwanden en mijn handen voelden weer jouw ziel je gebeente was versteend, alleen de graven kenden nog je tekening het was de rekening die je ons schreef toen jij hier in de rots verbleef ze hadden alles uitgemoord je dagelijkse bede voor bestaan werd door de goden niet verhoord de muren bloeden door de beelden van…

Iedereen heeft zijn geschiedenis, maar het is zelden een belangrijke.…

Het is vreemd dat uitgerekend de nationalisten, die altijd roepen dat de jeugd te weinig weet van de Vaderlandse geschiedenis, zelf zo ontstellend weinig van deze geschiedenis blijken te kennen. *) De groep die meent dat Nederlanders wél een identiteit zouden hebben, denken meestal dat de Hollandse identiteit hetzelfde is als de Nederlandse.…

Wien Neêrlands bloed in d'aders vloeit,wiens hart voor die Zuiderzee gloeit. In het Subatlanticum, de laatste periode van het Holoceen, van 700 v. Chr. tot heden, liep de temperatuur verder op, waarbij de zeespiegel rees. De strandwallen in het westen ontpopten zich tot een fiere duinenrij en beschermden zo het achterliggende kustgebied. Totaal verschillend…

Of ik een stukje wil schrijven voor de krant van het Spijkerkwartier? Ik mail Rick terug dat ik geen Arnhemmer ben en niet zoveel weet over de wijk. Zijn antwoord is nuchter: 'Ik ook niet, ik woon in Klarendal'. We spreken af bij station Velperpoort. Onderweg mijmer ik. Dat je vroeger zo mooi die rode lampen kon zien vanuit de trein. Hoe spannend…

Een grote man springt uit zijn graafmachine. Hij gromt net zo hard als het gevaarte dat hij acht uur per dag bewoont. Als vanzelf zie ik de hond voor me die hij 's avonds uitlaat. 'Wat komen jullie doen?' 'Jullie rijden wel over onze metalen platen!' 'En met een fiets mag je hier al helemaal niet komen!' 'Als er wat gebeurt, nou…

De grootste straf voor mensen die zich niet met politiek bezig willen houden is dat ze geregeerd worden door mensen die zich voor politiek interesseren.…

het liep hier de spuygaethen uit een en al drassige troep dichting kwam ongekluisterde vrijsters met breekbare geloften legden geulen aan ter droging ook voor 't weids uitzicht maakten er een tuintje van verse groentjes voor de zieken nee geen dansmariekes geen dollemina's ze heetten begijnen naar hun hofje plus kapel later bezet…

Zo moet het geweest zijn en zo herinner ik het mij en staat het mij nog altijd voor de geest. Ergens tussen het fraterhuis en het gebouw van onze lagere school moeten zich de uitgestrekte velden bevonden hebben waarop in lange rijen de planten stonden die de felrode zoete vruchten droegen. We waren slechts veertien jaar oud en we beulden onze…

Geschiedenis herhaalt zich hier niet letterlijk. Ze herkent zichzelf in zinnen. In slogans. In de geruststellende gedachte dat dit nog gewoon woorden zijn. Zo begon het ook. Niet met geweld alleen, maar met taal die vroeg: welke kant kies jij?…

jij telt de stenen als knikkers in een zak het maakt niet uit wat ze vertellen je bent hun vormen zat toch spreken ze de taal van talloze passanten ogen kunnen lezen hoe de dansen staan beschreven in het oppervlak jij was het die hun woorden sprak kon voelen hoe de jaren zich vastlegden in sporen van geboren leven…