Strawberry Fields Forever
Zo moet het geweest zijn en zo herinner ik het mij en staat het mij nog altijd voor de geest.
Ergens tussen het fraterhuis en het gebouw van onze lagere school moeten zich de uitgestrekte velden bevonden hebben waarop in lange rijen de planten stonden die de felrode zoete vruchten droegen.
We waren slechts veertien jaar oud en we beulden onze lichamen en onze spieren af om de aardbeien te plukken. Het was een karwei dat nooit eindigde en we maakten lange dagen.
Mijn jeugdvriendin Lucia verloor ik later voorgoed uit het oog.
10 januari 2026
Geplaatst in de categorie: geschiedenis

Geef je reactie op deze inzending: