Alle inzendingen over geschiedenis kerk herinneringen

Tevens herinner ik me levendig mijn discussies met Mariet, mijn vriendin, tot in de nachtelijke uren gevoerd in haar kleine kamer op ¨Maranatha¨. In de hoek van deze kamer stond een zitzak waarin ik wegzonk en van daaruit vuurde ik mijn woorden op haar af in een nooit eindigende stroom. De groep viel uiteen.…

ik spiegel je net anders dan je jezelf ziet je gezicht weerspiegelt niet wat ik voor ogen heb je talenten zijn versneden gedrag is heel sociaal geen wondertjes in heden alles grijzigjes modaal ik wil je anders meer gekte dat normaal je niet laten binden overleef maar de moraal ga zon verhitten zodat polen dolen en niet eeuwig pitten…

De Sacramentskerk met haar boogvormige ramen herinner ik me uit mijn jeugd.…

Zo is overlevering altijd het maken van herinnering.…

Wolken zo hoog als wit besneeuwde bergen, leunend op de velden der vergetelheid, als vermoeide reizigers der geschiedenis. De lange, lange tijden der geschiedenis zijn onbeschreven, het leven, als in luttele seconden in de lodentijd der eeuwigheid.…

Het doel van de tocht door de geschiedenis van de ziel der mensheid is: de mens weer tot een geheel maken. Door deze tocht wordt namelijk de herinnering van het bloed weer wakker geroepen.…

De geschiedenis staat bol van de verderfelijke invloed van godsdienst op de politiek. Laat de les voor altijd en overal zijn: beperk je geloof tot jezelf of tot je kerk maar oefen er geen politieke macht mee uit.…

De seconden worden minuten De minuten worden uren De uren worden dagen De tijd is niet te stoppen Achteruit lopen gaat niet Stilstaan ook niet toegestaan Alleen stevig doorlopen mag nog Zolang je maar niet meer terugblikt Maar ik wil me wentelen in herinneringen Herinneringen over jou en mij van toen Maar er komen nooit meer nieuwe bij…

de tijd zal wel weer geschiedenis hebben geschreven, vast meer dan je had willen weten. herinner de warme zomer het warme gazon, de barbeque nasissend onder het sterrenplafond. novemberregen dat zijn tranen van heimwee maar de gevallen bladeren vormen een loper om jou te verwelkomen.…

Wie dat niet weet, ziet een van de gekste kerken ter wereld: een ratjetoe aan bouwstijlen. Romaans, hoog Gotisch – gekroond met een tamelijk eenvoudige, bijna armelijke toren die een minder historische kerk niet zou misstaan, maar hier duidelijk niet bij hoort.…

Vaag zweeft haar beeld me voor de geest als een ongrijpbare gestalte, als een schim, als een droom, als een vluchtige, ijle maar ondanks alles solide herinnering...…

Zo worden ze behendig de kerk binnen gesleept. Maar, dat is het probleem, de geschiedenis van het christendom is zo rijk, dat je nu geen boe of bah kunt zeggen of er is wel een christen die ergens in de geschiedenis boe of bah heeft gezegd. Zo staat iedereen die boe of bah zegt in de traditie van een christelijke stroming.…

‘k Herken de kerken van het geboortedorp, de zerken op het kerkhof, showroom van getransformeerde geschiedenis.…

Sursil noemde ze de wereldleider die de geschiedenis zozeer bepaald heeft. Ze was de oma die ik nooit werkelijk gekend heb. Ik herinner me haar als gekleed in ouwelijk aandoende zwarte kledij en altijd rustend op een sofa in het huis aan de Oisterwijksebaan. De dodelijke ziekte had haar toen al in zijn greep.…

De mensen zijn naar de kerk - De landen liggen alleen, Ik voel mij zo licht, zo sterk, Zo over de velden heen! Daarboven mij drijft een wolk In de blauwe morgenlucht, Beneê gaat het vlindervolk In een wapperende vlucht, De mensen zijn naar de kerk - Wat is de morgen weer rijk!…

Als paddestoelen verbonden door een lichaam van onzichtbare draden blaffen honden in de nacht het obsceen kwijlende, schurftige monster van het eigen huis veranderend in een onaantastbaar plechtig lid van een grotere gemeenschap - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Tirade 200…

ik wilde niet! alleen maar zonnen op zondag maar ik moest! ging ik niet was het een zonde zonde van de zon op zondag…

De geschiedenis is een boek van woorden en herinneringen die blijven maar niet meer winnen waar hij kijkt en weet dat de bergen zijn bergen waren en zijn naam een echo was die altijd terugkwam tot hij moest stoppen waar hij nu naar zijn glorie kijkt en ziet dat niemand meer wacht of juicht.…

De Sacramentskerk met haar boogvormige ramen herinner ik me uit mijn jeugd.…

De Sacramentskerk met haar boogvormige ramen herinner ik me uit mijn jeugd.…

Als je "vroeger" toen ze klein waren, op "bedtijd" was aanbeland, was 't een hele toer om ze er te krijgen, want... de één moest nog huiswerk, de ander nog spelen, en nummer drie moest altijd d'r blaadje nog éven uitlezen. Dat blaadje werd een hoofdstuk en als ze de kans kreeg, 't halve boek, maar als ze dan uiteindelijk lagen en…

haar gezicht spiegelend toont aan mij de minnaar Dat de rozen haar lippen stelen De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen Haar ogen zijn door de wolken bewaard Haar neus door ambrozijn herkend Haar smaak door honing gegeven aan bijen die doorvliegen tot zij het paradijs bereikt hebben Het is dat dat er is Anders zou je nu geschiedenis…

Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volgende week betere komedianten. ------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1983.…

De leraar droeg een harnas. Zwaaide met een goedendag. Niemand zei iets terug. De ophaalbrug bleef omhoog. Een leerling op de uitkijk gebaarde. Pek en veren stonden klaar. Net op tijd kon de ridder ontsnappen. De bel, weer een lesuur voorbij.…

Geschiedenis. Ik denk, ik voel. Ik doe en ik heb lief. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn zijn. Nietig en van weinig waarde. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn leven. Mijn liefde. Mijn heengaan. Kort, onbeduidend. Ieder stap die ik zet... Geschiedenis. Misschien niet belangrijk.…

Als we over honderd jaar terugkijken op de geschiedenis van de mens, dan zullen we hoofdschuddend niet begrijpen hoe we de vorige eeuw en deze eeuw met onszelf, met elkaar, met onze omgeving en met onze medebewoners van deze planeet zijn omgegaan, en we zullen onszelf diep schamen dat het zo lang geduurd heeft voordat we eindelijk onze hersencellen…

De scheiding tussen kerk en staat bestaat niet in Gilead. Wie niet gehoorzaamt in deze misogyne wereld, wordt gedood. Atwood had als regel voor haar boek dat ze niets schreef dat niet al eens gebeurd was in de geschiedenis van de mensheid.…

Ik herinner me, teruggaand in mijn mentale data-base, nog levendig de tijd waarin de kerken 'leegliepen'.…

ik breek geen muren meer zoek zand in de woestijn door wind gedragen vluchtig in herinnering het is een nieuw begin waarin ik bergen breek dalen aarddiep erodeer met water van vergeten de zon mijn toeverlaat weet hoe jouw sarcofaag zich toekomst graaft in een piramide zonder zicht ik sfinx je voeten met geschiedenis weet dat de tijd…

van een ezel zonder steen schreven zij geschiedenis voor hen die na hen kwamen, wie zou dit ooit willen lezen, die tijd, niet in jaren te tellen, was toch maar geleend…