Alle inzendingen over gordel

Alle ketterij begint onder de gordel.…

Het spiegelmeer herschikt jouw lijn Een vlak waarin de huid schubt De heuvelrug glanst van zweet In een koperen zon Jouw roos van lippen De gekartelde wonde, nog pril Geurt naar een oeroude vijver Grillige diepte Groen gevlekt Maar smetvrees en schaamrood vertragen de kus Jouw oogwit vangt de schaduw van mijn hand De avond dompelt in…

We hebben in Nederland een behoorlijk aantal gordels gehad waarvan er nog twee onder ons zijn: de Bijbelgordel en de Grachtengordel. Alle andere zijn inmiddels vertrokken, waarvan de Gordel van Smaragd misschien wel het meest wordt betreurd. Maar daar wilde ik het nu niet over hebben. Wat is dat eigenlijk, een gordel, en wie wonen erin?…

Hij ervoer het gebaar als een zegen en dacht: 'Wat een heerlijke stoot heb ik onder de gordel gekregen.'…

Rivieren, meren en watervallen als getrokken met een kwast en gezet in gouden gordels. Garuda’s gordel van smaragd.…

schuimende golven windstoten beuken de zee onder de gordel…

Een plaagstoot, desnoods onder de gordel, houdt de mensen alert. Toch?…

langs donkere gordels en kale top kijk je tegen de berg op verlangend de hoogte te krijgen aan de voeten het moeras van de stilte uiteindelijk zit er maar een ding op genoeglijk rondsoppen en niet denken aan toppen…

De slag onder de gordel, de gordel van smaragd, welnee de slag bij Nieuwpoort dan? Nee hoor de slag om de positie van lijsttrekker in de linkse partij.…

Veranderden de uitverkiezing in een klucht Waarin de IJdelheid en Hoogmoed graag verpozen Ik heb in, aan óf onder de gordel (van de grachten) Een Nicht nog nimmer dee-, dan wel ootmoed zien betrachten.…

De gordel van smaragd met schitterende natuur Doet de realiteit vergeten maar verborgen in bamboe sterven zielen ieder uur De groene kleurschakering verbijstert eenieders oog De welriekend gedekte rijsttafel behoedt de gast voor negatief betoog Miljoenen trachten te overleven ontzegd van miniem sociaal beleid Ontkennende in gebed…

het vliegtuig landt keihard met een schok stokt navenant in mijn schouders zonder enig excuus een onverschillig maar dagdagelijks gebeuren mijn droom rolt als een teerling op de landingsbaan verplicht met gordel aan tot bij de stilstand van het noest gedraai ik sluit mijn oog een arend stort zich onbeducht in zee ver achter…

Ik ben bang dat Eijk van het padje is geraakt en zo in de armen van de duivel terecht is gekomen met deze stoot onder de pauselijke gordel.…

Een zomeravond en wij naakt tot aan de gordel. Het huis nog hoogzwanger van een slopende warmte. Het zicht op de stroom en haar loom gefluister. Een zilvermeeuw glijdt naar de monding waar ze nipt van een waterrimpel. Populieren werpen hun schaduw naar de overkant. Ik draag mijn dochter naar haar nest.…

Beiden doen de gordel af, zodat er van plek gewisseld kan worden, maar juist als het bestuurdersportier open gaat, staat daar een motoragent die zegt: dat wordt een bekeuring beste! Wat krijgen we nou? Ik moet er hier uit en de ander rijdt verder hoor. Tja dat kunt u makkelijk zeggen maar u heeft de gordel niet om!…

Niks geen aanslag, niks geen gordel, Niks geen geweer of raket je wordt door de afgrijselijke ziekte Gewoon buiten spel gezet. Nog zes maanden, zei de arts, en dat was het dan.…

boven de de boomgrens onder de azuren nok ligt de kroon te lonken ik ben gewapend met ijsbijl en zuurstoffles licht speelt met kristal op een gekreukte kegel van rots een baken van trots ik kruipklim op stalen stekels tegen een graat op over de wervels van de berg met blauwe lippen op bevrozen tenen een gordel aan de heup schroef…

eeuwen in een wijde, ovalen baan om de zon te ver voor die lens die bol staat te tasten naar die schaduwvlek rond haar onzichtbare evenaar Zij blijft onverkend een troebele omtrek De sonde staat klaar voor vertrek met sprieten die golven van licht meten de warmrode straling Zij speelt haasje over met Neptunus drijvend door een gordel…

volhardend dragen je lachte wanneer ik weer op kwam dagen als jij je culinair had uitgesloofd de onvolprezen geur van Indisch eten je huis een pasar malam in het klein we dronken kelken toeak na ’t festijn ik zal je ajam roejak niet vergeten je hebt je leven hier met trots volbracht nu heeft de koude klei bezit genomen van heimwee naar de gordel…

voetbaltraining en naar gymles en altijd riep je weer, kijk mama ik kan het allemaal al best Ik zette je stevig in je autozitje zorgde ervoor dat je niet viel 'k heb jou beschermd tegen de boze wereld en hou nog steeds van jou met hart en ziel Nu zit ik bij jou in je dikke BMW ben jij het die me brengt waar ik moet zijn zeg mam, doe je wel je gordel…

De jonge serveersters van "Anvers" dragen om de slanke heupen om mij onbekende redenen een gordel met tasjes en zij lopen ijverig en gedienstig af en aan. En tenslotte: een heerlijk glas jus d'orange smaakte mij uitstekend.....…

mijn zuur verdiende centen Een moeras aanleggen Waaruit zo af en toe Als je het oor scherpt aan de stilte De lokroep van een behekste nimf opwelt Die voor haar lust werd bestraft Met een nieuwe gedaante… Een vadsige, gebochelde pad Of ik ooit zal duiken in die groene blubber (Om haar te verlossen met een kus Verstrengeld tot onder de gordel…

Met d'r hoofd in z'n schoot denkt-ie: 'O, wat een stoot heb ik onder de gordel gekregen!' Ze is écht een geweldige stoot: d'r postuur en d'r spierkracht zijn groot. De agent van politie benijdt d'r conditie en denkt zelfs: 'Ze knuffelt me dood!'…

Waar zij groeit breekt elke gordel Stort elke druppel aan spetters. Waar zij groeit lever ik mij over Sterf in een krakende vleesmolen. Ik gun haar de zuurverdiende zege en verdrink in haar dorst.…

Een stad werpt de gordel af, waar gore wapens zouden wachten op een vonk die de menigte wegblaast. Paddestoelwolk De kogel boort door de slagader van de hoofdstad. Nieuwsjagers gissen naar de val, de diepte van het bloedbad. De opmars jaagt de koersen naar smeltende sneeuwtoppen.…

We wisten als kinderen dat zich ver achter de huizen van onze arbeiderswijk en nog verder achter het "Leijpark" dat zich als een beschermende groene gordel tegen de stad aan schurkte de "Belt" bevond en deze vormde het brandpunt van onze macabere fantasieën en voorstellingen.…

Hij verklapt de geheimen van zijn moederland, hoe hij wentelt, gespiest op een denkbeeldige as, hoe hij drijft in een gordel van puin, ergens tussen Jupiter en Mars. Een zeldzame keer is hij broos, een koolzwarte pit die tegen lucht wrijft, zichtbaar als een gloeidraad, ouder dan een sabeltand. Speurneuzen snuffelen in woestijn.…

toneelstuk tragikomedie de regie berust bij een ander de souffleur kent vele gedaanten licht en geluid zijn in handen van vreemde toneelknechten met bekende gezichten het programma blijft onverkocht speelduur onvoorspelbaar de uitkomst staat vast mat in een veelvoud van zetten buitenspel voor onbepaalde tijd uitgeteld door stoten onder de gordel…

In mijn jeugd heb ik afschuwelijke dingen gehoord die zijn gebeurd in WO II en in de Gordel van Smaragd. Die verhalen en het kwaad dat ik als kind heb meegemaakt en gezien kon ik niet bevatten. Verdringing is dan de enig mogelijke reactie, met als gevolg in je latere leven zware depressies.…

Nu is zij wedergekomen, Zoals zij vroeger placht, Met haar donkere ogen vol dromen, En met haar zonnige lach Met dat ongenaakbaar hoge, Dat over haar wezen ligt, Met die reine gloed in haar ogen, En dat dwepende aangezicht, Met die krans van lichte lokken, Om dat edele, bleke gelaat, Met de lichtend gouden gordel, Om…