Alle inzendingen over graaien

En wat zegt het werkwoord graaien u? Dat u eruit gaat meneer NU ! Eruit..! Hup ! Wegwezen..! Of ik laat de honden op u los.…

Nee, ik denk dat de heren zo snel mogelijk weer naar de orde van de dag willen en willen doen waar ze goed in zijn: graaien.…

Ik KAN het niet laten maar MOET gewoon een stukje volgen over het gezeik van de politici die allemaal over elkaar heenvallen omdat de begroting niet naar hun zin is. Dat "eventjes" kijken dat leukt mijn dag weer op. Dat eventjes luisteren naar Geert, Alexander en meer van die grap- colberts de complete onzin die weer te berde wordt gebracht, het mekaar…

De 'kromme van Engel' is weerlegd door de hedendaagse graaicultuur. Processierupsen-nooit-genoeg.....…

Er zijn heel wat mensen, in en buiten Nederland, die te kampen hebben met een zwaar gemoed. Ze lachen te weinig. Die stakkers krijgen van de dokter meestal een paar kilo Prozac voorgeschreven: dat klaart het gemoed, en de patiënt lacht weer wat af. Maar er bestaat een veel goedkopere therapie. Kijk eens een zondagje naar het programma van Harry Mens…

voorzichtig tasten handjes in de rondte kleine vingers die naar alle dingen graaien kruipen lachen rollen stiekem lachen met een duimpje op en in de kamer is de wereld een draaimolen van avontuur…

het park oogt nog leeg en stil enkel wat kraaien zoeken en graaien naar eetbare resten tussen de bomen ligt een roerloze zwerver in het gras onder een jas van rafelend ochtendlicht…

Dit is negatief graaien. Het is bijna geld storten, want de afstand van Zwolle naar Arnhem is groter dan die van Nijmegen naar Arnhem. Hij heeft zichzelf tekort gedaan. En Ko maakte het nog erger. Hij betaalt alle onterecht gedeclareerde gelden terug.…

eenzaam en alleen kijk ik om me heen zie vogels vliegen mensen liegen een kind dat huppelt de regenpijp druppelt een late zonnestraal alles in pracht en praal kinderhandjes graaien naar bladeren die waaien veel gedachten kan je kwijt in een beetje eenzaamheid…

's nachts vinden voeten blindelings pantoffels handen graaien klauwen de kilte van het donker dat overal hangt en dromen betreuren de verkwiste dag woorden raken verward zijn allemaal eender en goed voor de doofpot ----------------------------------------- uit: 'De andere kant van het Niets', 1989.…

De vlammen grijpen en graaien, tot ver aan de regenboog.…

gedachten geven me vleugels gespaard van wat wind hoop zal me dragen naar waar ik je vind ik reis door de dagen door morgen geboekt graai naar beloften die de tijd me vergoedt met jou wil ik zweven me helemaal geven jij bent de lucht waarin ik eindelijk vlucht met een lachend gebaar blaas je mijn storm uit elkaar…

ach ik zag Greetje zingen ach ik zag je boezem springen het spinnewiel met charme draaien ik wilde in je haren graaien je ogen bloeiden als het vlas ik droomde dat ik je minnaar was je haar zo mooi getooid als morgen- en als avondrood ik verga aan je gezang ik verdrink in hoge tonen je keel is puur kristal kon ik in je boezem wonen.…

In een van de verhalen van Tom Poes, het geheim van het nevelmoeras, komt een tovenaar voor, de Zwarte Vleer, een sinister type die zich met allerlei duistere zaken bezig houdt, en die zich in dat bewuste verhaal vreselijk kwaad maakt en niet meer uit zijn woorden kan komen. Hij zegt op dat bewuste moment, als hij wat staat te brabbelen: “Wat borrelt…

stapel koppen voor de weg omhoog zet voeten in oogkassen zonder zicht kaken grijnzen onder het gewicht schreeuw en vloek hoek genadeloos graai botten bij elkaar beklim het paradijs versterf de dood met oud en grijs schop en trap om uit de rotzooi in de hemel aan te komen dromend daar alleen te zijn, de beste op het hoogste stapeltje…

iemand die liefde was sloeg koopwaar stuk en schopte tafels om ik leg mijn inborst open en vraag hen toe te steken ze graaien naar mijn organen ik zwijg en trek me terug mijn glimlach is van steen ik vertrek, kom terug en gooi mijn inborst open is niet voor hen bestemd…

ze branden in mijn lijf vingers zonder handen ze graaien en ze woelen bepalen wat ik schrijf tasten naar gedachten die ik liever nog laat wachten raken aan emoties die ik liever niet ontbloot zie halen alles overhoop wat reeds geordend is waarmee de dagen zijn gevuld in het stille leven van geduld jij hebt de hand in de chaos die…

Even graaien. Ze zijn allemaal los, dus ze horen hier niet aan. Je kijkt eens om je heen, naar boven. Die boom, daar hangt nog een enkel vruchtje aan: hij liet alles wat aan hem groeide vallen; de heg ving het op.…

je had het paradijs in handen geen drempel was te hoog je ogen zagen alle landen minachtte wie voor je boog je eiste opponenten een oorlog was voorspeld het zijn voor jou de krenten in het warme bloed geweld je naam zal koning kraaien tussen lijden en verzet dood zal naar de zielen graaien van mensen die zijn neergelegd arrogantie…

Het brak me zwaar op, al die tijd als ik moest grabbelen en graaien naar vodderige kledingstukken......Mijn liefde werd nooit beantwoord.....…

mijn angst heeft vingers van een droom gekregen ze aaien teder en ik lach onverhoeds verkrampen ze en scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag ze graaien buiten zinnen met nagels in mijn geest wat heel voorzichtig was geheeld blijkt nooit echt dicht te zijn geweest ik gil de werkelijkheid te hulp jank badend in mijn zweet verbijsterd…

Snel graai ik naar mijn mobieltje en graai mis. Nog eens graaien, weer mis. Gadver, ik heb dat kreng boven laten liggen en kreunend wankel ik naar boven en pak het van het kastje. ‘Ben je er nog?’ hijg ik. ‘Ik heb de planner gevonden.’ Tuutuut tuutuut... ... Verbinding verbrokken.…

ik zag je nog een keer je hoofd omdraaien wat in het tasje graaien je wuifde met een doek als laatste groet ik wist dat je de stenen zou gaan tellen tot aan de hoek ik sloot de deur proefde nog de oogst aan geur die altijd bij je was als ik je lente zag de zomer liep na jaren winteren voor het eerst weer in de pas ik zie…

Wanneer dorre halmen graaien naar het binnenste in je lijf, wanneer de zee doodstil blijft treuren om een wegebbende herinnering, vergeten door de tijd.…

De draaimolens die rondjes draaien dieven die in de kassa graaien Lawaai van ronkende motoren Bestuurd door Kleine kinderen Met grote oren die me storen Ik droom van al die dingen Die me echt voor ogen staan Ik zou er boeken over kunnen schrijven wat ik zie Of doe ik niks En laat ik het zo blijven Als pure fantasie…

per jaar slechts één zondag in april verlaat hij het rechte pad volgend boven gegeven wil even haastig leven zat zamelt eieren in een mand bij de vogels van 't land schalen in zeven kleuren ovalen zullen vers geuren tegen zessen de klus geklaard malle haas heeft eieren gebaard in de weet van kip noch kraai in tuin en huis zoek en graai…

D’r lokken lijken vlamgevlochten vuren fel likkend in een windgeward omlaaien waarmee ze de glanzende blik verfraaien die gloeit in de diepte van haar azuren ik zie haar draden van ‘t zonlicht draaien en bloemen in wijde velden borduren uitbundig gevat in gouden gravuren wiens ranken gretig over aarde graaien…

Ik voel me als vuil wasgoed In een wasmachine draaien Niemand die mij bevrijd Mij uit de trommel kan graaien Ik blijf maar in beweging Maar kom geen stap vooruit Kijk angstig om me heen Vanachter een ronde ruit Het duizelt me aan alle kanten Ik verdrink haast in het sop Het schuim staat aan mijn lippen Mijn haar plakt aan mijn kop…

Onderwerpen genoeg, ik noem u er enkele van: - Beatrix met voeten van Beamix - Opsporing verzocht met een witte raaf - Verantwoord graaien in de zieligheidsindustrie - Pluche en Velpon - Reclame en angst - Regentenmeldpunt - Een broodje onderweg. Kiest u maar, wellicht ga ik dan weer open.…

het kransje is kapot de thee werd heet gedronken orenloze glazen brandden handen lippenpijn als straf voor gretig zijn in knusheid warmen oude lijven oogjes in gebarentaal handen pakken bibberend een doekje vingers graaien naar een sjaal een ketting rinkelt langs een dunne pols roddels maken dagen vol de thee was heet de…