Alle inzendingen over hartzeer

Ich grolle nicht, und wenn das Herz auch bricht.…

Woorden als: hartzeer, spijt en dood zult u niet horen deze maal. Integendeel, als schoon kleinood bied ik U dit keer zoeter taal. Vol blijdschap zing ik in dit lied hoe 't vrolijk straaltje zonneschijn reeds met dit middelste kwatrijn verdwijnt in 't nevelig verschiet. Waar is 't gebleven? jammert U. Achter een wolk?…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

grijs verleden kleurt mijn dagen tijd schuurt mijn herinnering ben verdwaald in lege dromen troosteloze mijmering plat betreden zijn de paden van het hemels paradijs voel mij tot het bot verraden maar mijn hart vindt geen bewijs…

Mijn hart maakt overuren, hoe lang kan dit nog duren? Het raakt geblokkeerd, helemaal door jou geobsedeerd. Het wordt zo vreselijk moe, is aan een adempauze toe. Al de emoties zo intens, dat is niet goed, voor geen enkel mens. Ik sta te wankelen op mijn benen. loop op het achterste van mijn tenen. Mijn verlangen om jou alles te geven,…

'Players only love you when they're playing' Stevie Nicks Ik las ergens in een NRC dat geestelijke aanvallen op het hart ook het fysieke hart kunnen bedreigen en zelfs een daadwerkelijke hartaanval kunnen veroorzaken. Teveel seks na een lange periode van onthouding kan dat ook doen. Vlak voordat Mirjam B. terugkwam kreeg ik erg veel last van mijn…

Milosevic heeft heel wat druk ervaren, Maar NAVO-bommen, oorlog, volksverzet, Corruptie, moord en misbruik van de wet, Daarvan kreeg hij geen hartzeer al die jaren. Maar nu hij het kalm aan doet in een cel Voelt hij opeens zijn rikketik dus wel.…

Denkend aan die tijd, geveld door zoet hartzeer Nostalgie is hetgeen hem drijft en doet hem even leven, in de tijd die hij beschrijft. Al is het maar voor even... Door menig melancholist is hij de hemel ingeprezen, Maar realiteit, zo hard, weerhoudt hem om zijn eigen boek eens door te lezen.…

de storm vanbinnen huilt zonder venster verbergen kost moeite een effen gezicht dijken zijn sterk lijden de stroom totdat ze bezwijken is niet ongewoon eindelijk een doorbraak beëindig de strijd om te verhullen wat je begrenst passeer je grenzen zonder legitimatie verlies de controle over dat mens geen blauwe…

Schreeuwend hartzeer, diep van binnen weggestopt; Dikke keel, schor door luid geschrei; Schrammen op de ziel, laten onzichtbaar sporen na. Geschaafde knieën, te vaak gevallen; Leren verdergaan tegen beter weten in, Schichtig omzien, naar mogelijke omstanders, die bedekt plezier beleven; Aan leed wat anderen pijnlijk ondergaan.…

Nieuwsgierig kijk je me aan Ik moet lachen om je blik Mijn geluid geeft jou argwaan Maar je bent geen bangerik Ik pak je op Je drukt jouw lijfje tevreden tegen me aan Helemaal ontspannen als een lappenpop Blijven we heel intiem zo even staan Ik zet je neer Je kijkt me aan ontwakend uit je roes Jij verzacht al mijn hartzeer Ik hou van…

Ogen die pijn uitstralen, spreken de meeste verwachting op menselijkheid uit!!…

eens had ik een liefje lief, een liefje stil in mijn hart niemand wist van mijn liefje, dat ik zo’n liefje had telkens als ik mijn liefje zag dan brak een stukje hart bloedend viel dat naast mijn tranen van bittere smart dat wat er nog van over bleef van mijn hart en hartzeer schoot ik vandaag aan stukken met vaders jachtgeweer…

Komen engelen voor jou zingen, ze verzorgen jouw hartzeer. Wacht maar, wacht. Engelen komen, heet onverwacht.…

Opnieuw omgeven door duister, krijg ik het weer voor de kiezen, hoe is het mogelijk, dat ik zo heb kunnen verliezen, Gevallen als dat ik ben, hartzeer dat ik jou heb gegeven, sta jij toch weer voor me klaar, wil je me nog altijd in vertrouwen nemen.…

ik schaduw droevig langs bergen alleen sluimer in de mist dwaal rond mijn geheimen dragend gewond, mijn hartzeer zwaar als steen nachtwolken varen van de hemel heen waar het enkel stil is mijn ziel vliegt uit waadt in eenzaamheid door een wolkenmeer verslonden versmolten in het blauw weent de aarde mij in herinnering…

Hoe je hartzeer kunt verhelpen, hoe je hartstochtelijk spelt. Hoe een bloedend hart te stelpen, dat is je nooit verteld! en....... Hoe je aan een hart gevoel geeft, hoe je een hart kunt laten spreken. Hoe een hart vol liefde leeft, minuten, uren, dagen, weken....…

vraag jij je af, ’t is eigenlijk maar een kleine leugen, dat mij veel hartzeer gaf. Maar een leugen in je kleinste woord, zet mij enorm aan het denken, wat valt er van je grootste woord dan te geloven, als je me bij het kleine al laat bedenken.…

Ik hou van je, je hoort het zo vaak om je heen maar wat het nou betekent weet bijna geen een houden van is moeilijk te begrijpen maar je moet hier dan ook in rijpen vaak gaat dit samen met hartzeer maar dan komt toch eindelijk die ene keer dan is daar de persoon waar je echt van houdt en waar je samen een leven mee opbouwt wees liefdevol, eerlijk…

ontelbare tranen Van mijn intens ondragelijk verdriet Ze proberen zich een weg te banen Het stormt van binnen en niemand die het ziet Probeer altijd gezellig en vrolijk te zijn Want dat is toch wat men van mij verwacht Een stralend gezicht, maar een hart vol pijn Tranen komen pas in het holst van de nacht Is er een medicijn dat mijn hartzeer…

weeldebomen kleuren zwart oevers lijken aangevreten gulzig door cyclopen wijn proeft grote afkeer watervallen storten langs gelaat en hartzeer neplicht hangt de strot uit de hemel krijst de sterren stuk wandelen zwenkt doodlopen lief woord is als de lente ontluikend schoon smaakt zoet kus verheft gelijk een drijfveer als dan je ware…

pent hij zijn streken op het papier getekend met zijn grijze haren neemt hij nog snel een slokje bier een boer ontspant zijn middenrif doorbreekt voor even de sleur uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif en het papier krijgt langzaam kleur blauw schetst hij zichzelf neer zoals hij dat al tal van jaren doet het bevrijdt hem van zijn hartzeer…

Daar gingen dus mijn trans-Atlantische brieven naar toe, in een ogenschijnlijk nooit eindigende stroom; in een betreurenswaardige, tot dwang verworden sequentie, die slechts mijn hartzeer vermeerderde. Telkens schreef ik jouw naam op de envelop en de straatnaam: "Rue Gueril", tot vervelens en tot vertwijfeling toe.…

In een wachtkamer voor gekwelde mensen Met hartzeer en onverwerkt groot verdriet Staat een groot beeldscherm vol herinneringen Waarin je de pieken en dalen van je leven ziet Je kunt er je mooiste dromen even herbeleven Maar ook de dalen komen langzaam voorbij Het is de bedoeling dat je die emoties verwerkt Zolang je in de wachtkamer zit ben…

(voor Irjö Olavi Jylhä (1903 - 1956)) Je bent geboren op 21 juli 1903 in Tampere, Finland. Jouw vader was de koopman Kaarle Juho Jylhä en jouw moeder was Ida Maria Kovettu. Je was het achtste kind van elf kinderen. Op jouw 9-de waren de Olympische Spelen in Stockholm en werd jij een sportliefhebber. Jij deed aan boksen, hardlopen, kogelstoten, discus…

Nu ik geen enkele vriend of vriendin meer heb, voel ik me ook eindelijk bevrijd van die ellendige vriendschapstoestanden, die altijd hartzeer opleveren. Laatst leefde ik volop mee met een goede vriendin (dacht ik), die een woning zocht. Ze kreeg er een. Ik feliciteerde haar spontaan en vroeg: 'Waar staat je woning?…

Ik ben nu wel blij dat de druk van de ketel is, want ik was al lange tijd bang om haar tegen te komen, dat zal vervolgens minder en minder hartzeer opleveren, de tijd zal het helen en slijten. Ze zag er wel minder fake-achtig uit, tja, naar mij toe kan ze dat ook niet volhouden. Ik ben te dichtbij gekomen. Dat wreekt zich bij sommige vrouwen.…

Hartzeer heb ik meer dan voldoende gehad, maar nog nooit iets met mijn vleselijke hart. Ik wist niet eens dat ik een vleselijk hart had. En nu loop ik toch een beetje gespannen heel alleen door het weekend heen met mijn leven in G’ds hand. In deze kille goddeloze wereld 2011 voel ik me de laatste jaren niet meer thuis.…

Dit schokkende hartzeer bracht je er toe om vele wereldberoemde gedichten te schrijven, soms onder hevige tranen, met de kruiken wijn naast je inktpot. Therese was wel zo vriendelijk geweest om zich door jou te laten kussen, maar tijdens het strelen van haar volle boezem haakte ze ineens af, getergd door je gulzigheid en euforische gekreun.…

De rozenkever verliet zijn geliefde rozen met hartzeer. Nog even vloog hij heen en weer boven de koning en de koningin, die allebei al luid snurkten. "Welterusten, grote heerser en heerseres over het mensenland. Ik wens dat er in uw groot paleis weldra meer ruimte zal komen om prettig te leven. Ik zou mijn ruimte hier echter vergeefs zoeken."…