Alle inzendingen over heftig verleden

Zoals mijn hart tekeer gaat als mijn ogen jou ontwaren Na een onstuimige wilde nacht mijn hormonen pas bedaren Zo heftig als alles voelt met jou hier om mij heen Zoveel als ik voel voor jou maakt jou mijn nummer één…

Soms ben ik zodanig in regressie, dat ik dorstig naar de bollingen van verafgode melkborsten kijk. Koeien geven ook melk, maar dat is lang zo spannend niet. Zelfs oude, tandeloze kerels zie ik loeren. Nou en, het is de bron van onze (bier)dorst. Zelfs Jezus wordt vaak afgebeeld als lurkend schavuitje. De godin Artemis barst van de borsten, al…

als wind gaat liefde ongrijpbaar mooi en pijnlijk als vuur gaat passie heftig en vluchtig als water gaat bloed in stromen gaat leven als gister over in heden nu verleden voorbij wat blijft…

onderdrukking in de klankkast breekt verzet winnaars worden aan de kant gezet een volle hand speelt al victorie het vuur laait heftig op, ontblote lijven hangen nu een andere vijand op…

ledige ze slaat de armen om haar schouders en probeert vast te houden wat verloren is wanhopig klauwen haar nagels haar lichaam, ooit geliefkoost en heftig bemind, nu gestrand nog maar een paar passen verwijderd van voorbij...…

Dan volgt de emotionele ontlading heel heftig, intens en passioneel, en smelten we weer samen, tot een eenheid, een geheel. En in deze oase van gevoeligheid, vandaag, ja hier in het heden, worden we beide aangenaam verrast, door een onvoltooid verleden.…

Ik was dronken toen ik je ontmoette Ik was dronken toen ik je verloor Wat kan er nog een hoop gebeuren Tussen twee dronkenschappen door…

nemen tot ze een ons wegen ( en dat duurt natuurlijk veel te lang) ze maken zich steeds minder geliefd ( vooropgesteld dat er nog sprake was van….) zeg: als er nieuwe verkiezingen komen, vroeg ik vorige week….je zei, nee joh en ik zeg nu met een Omtzigt in de gelederen wordt het hoog tijd dat het roer omgaat, de democratie is namelijk voorgoed verleden…

Bevrijding zoekt ontsnapping in nooit gesproken taal, heftige kreten worden gevangen in zwoel zuchtend genot, geloken ogen zoeken geen antwoorden meer, doch rusten ademloos in geopende vrijheid, onze lichamen verdrijven verleden, smelten samen in heden, ontvangen verloren verlangen en willen geven, meer, ja meer, tot de dageraad het…

zij deden het hevig stevig in passie gekeken onderwijl naar Lassie of die nog niet gerezen was…

in mijn gedachten blijf je klein maar die onbeantwoorde vragen zullen er altijd zijn een kindje zonder toekomst maar ook zonder verleden misschien is het maar beter zo je zou teveel hebben geleden…

In het Restaurant, bij een tosti en een glas chocomel, kwam de bekentenis: "A. heeft zelfmoord gepleegd; ze is voor de trein gesprongen" Ik kende A. vaag van enkele ontmoetingen uit het verre verleden.…

Mijn collega-vrijwilligster Annette heeft plaatsgenomen aan "ons" tafeltje met andere personen die ze waarschijnlijk kent uit een lang en vertrouwd, maar voor mij duister verleden: ze heeft me om voor mij onbekende redenen de rug toegekeerd, gunt me geen blik waardig en ze babbelt uitbundig, luidkeels en uitgebreid, waarbij ze heftige gebaren maakt…

De mens die niet bang is voor het leven, is niet bang om volledig onzeker te zijn, want hij begrijpt dat er innerlijk, psychologisch geen zekerheid bestaat.…

netvlies Schrik Als het even Weg is Te heftig Herken mezelf Nauwelijks Smsje Niet van jou En ik Huil…

Vannacht kwam ik een dode dichter tegen zo eentje van > 70 jaren her waar dus geen © meer aan kleven het was te zien hij kwam van ver Zijn stem uit een zo ver verleden weerklonk: denk nou maar niet dat het wat wordt dat dichten daar ’s gewoon niet mee te leven en woorden schieten altijd weer tekort Toch heeft hij me een bundeltje gegeven…

Het verleden Waarin je blijft Met je gedachten Geen toekomst te verwachten Het verleden Koester de pijn Het verdriet van binnen Geen plekje voor te vinden Of het verleden Afgesloten als een boek Dat uitgelezen werd Afscheid van het verleden Waarbij herinnering blijft Als een foto Gekoesterd in een boek Afscheid van het verleden…

Wat is de toekomst anders dan het verleden dat zich omdraait in zijn slaap?…

Vergeven is de hoop opgeven om het verleden te veranderen....…

In de verste echo's van mijn verleden kom ik steeds mezelf tegen. Een naam, zonder meer, letters geschreven, het houden van vergeten. Spiegels glinsteren van verdriet, herinneringen lijken steeds te breken, scherven worden moeizaam gelijmd en weerspiegelen een vermorzelende pijn.…

Als ik het, na lang aarzelen, toch waag om door de oude poort te gaan blijf ik, getroffen, ademloos staan ik word overvallen door een stilte zo intens dat ik me bijna terug tussen de mensen wens doch, net op tijd versta ik 't geruis van het blad dat ritselend neervalt op mijn pad ik hoor, in deze Hof van Eden stemmen uit een lang verleden…

Als ik er even niet aan denk komen er flarden van het verleden langs me heen. Het verleden dat mij tot een ander mens heeft gemaakt, het verleden dat niet tot het verleden wil behoren maar steeds opduikt in het heden en ook zal opduiken in de toekomst.…

Als we ons dan toch moeten kleden, tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets, in resten van dit of dat verleden, verhalen en geheugensteuntjes die niets vertellen dan dat we er al waren in de tijd die bestond voor dit heden - als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren door onszelf voortduren uit te vinden in het nu dan liefst eenvoudig…

levend door het leven losgelaten van de warmte bevroren aan het ijs slepend langs alle bochten van de zielen zonder warmte later... geleefd langs de bochten van de zielen bevroren aan het ijs maar losgekust door de warmte van een ziel de warmte van elk ZEI-ZOEN…

Via het trappetje van het verleden daal ik af naar tijden van pijn en vernedering. Lijkt zo lang geleden probeer te vermijden hoe het voelt zielepijn.…

Ik zit op mijn fiets Rij door de eindeloze polder Denk heel even aan helemaal niets Ga vervolgens terug naar onze zolder De zolder waar wij vroeger kwamen Waar wij speelden met elkaar Waar wij speelgoed mee naar toe namen En snoepjes als smokkelwaar We hebben heel wat hutten gebouwd Op onze grauwe zolder Ons verscholen, al waren we stout…

Het verleden is er niet meer, het heden doet zo'n zeer. Gebroken door de twee tijden kan ik alleen maar eenzaam lijden. Een gegil diep in mijn ziel overtreft alles wat ik beziel.…

elke morgen een kerende angst om te ontwaken in een kamer met gegil elke avond een blijvende angst om de ogen te sluiten in een kamer met geril tranen druppelen in een schreiend gelach in een bodemloze matras wachtend op de volgende vuistslag wakkere dagen slapeloze nachten elk uur een gebedje in een paniekerig kinderbedje een…

Het was zo maar in hem gevallen uit het niets geboren aan komen waaien ongevraagd goed hij was er aan toe maar nu zo opeens wel gewaagd Ach fijn het was er nu dus vooruit geen gezeur meer nu de inslag was toch niet meer te keren misschien was het wel goed en kon hij er nog wat van leren Eigenlijk zat het al jaren te broeden ze waarschuwen…

Langzaam Druk ik Op delete en verwijder Alles Wat verleden Tijd is Het heden Doet me denken aan alles gepasseerd denken doet pijn Stop ermee Maar Automatisch Worden die Gedachten Men hoofd Ingezogen. Misschien Houdt Het allemaal Morgen op. Moet ik Dan blij zijn? Alles Gedaan, Allemaal Voor niets ……