Alle inzendingen over in het verleden en n

Naar contact werd niet gezocht Hij is van het zelfde hout gesneden De liefde die werd afgekocht Het onkruid werd gemeden De vraag naar het verleden M'n leven op de tocht Bevestiging die ik zocht Op eigen risico betreden De verloren weg weer terug gevonden Het gegunde respijt Met alle hoop weer heen gezonden Nu is hij aan het einde…

De dichter dicht niet maar opent verre verschieten b.v. van tientallen vrouwen met prachtige tieten.…

Na een lang werkzaam leven en nu al weer tien jaar genietend van mijn pensioen ben ik me al menige keren ervan bewust geweest, dat mij nagenoeg altijd alles heeft meegezeten. Zo ben ik, meeliftend in tijden van hoogconjunctuur en door geluk te hebben in tijden van recessies niet één dag zonder werk geweest. In die werkzame periode ben ik slechts drie…

ik zie de oude Takma lopen leunend op z'n stok de lasten van een stil verleden doen z'n schouders buigen ik zie m'n oude vader lopen langs verlaten straten het gewicht van eenzaamheid als ballast op z'n rug en dan zie ik mezelf als oude man voorbijgaan is dit een toekomstbeeld van een ver verleden vanaf z'n nieuwe kinderfiets…

Allen blijf ik welgezind Door m'n Verleden heen, want allen lijken me nu goed. O, enkel, enkel is voor mij vertroosting Wanneer 'k kan leven in herinnering En breken door m'n kleine levenskring Tot des Verleden's maangesching. Enkel nu en dan weet ik hoop En jij, kino, sterkt me voor 'n korte stonde In die hoop, zachte illuziestonde.…

De mens die niet bang is voor het leven, is niet bang om volledig onzeker te zijn, want hij begrijpt dat er innerlijk, psychologisch geen zekerheid bestaat.…

Ik zie je gaan in de verte herken je tred voel 'n traan Dichterbij 'k wil sneller lopen nog even voelen eens hoorde je bij mij 't Verleden komt terug waarom zoek ik 't op de toekomst ligt open loop ik nu té vlug 't Verleden is geleefd vooruitkijken 'n nieuwe start wie vindt de weg naar mijn hart ?…

Ik was dronken toen ik je ontmoette Ik was dronken toen ik je verloor Wat kan er nog een hoop gebeuren Tussen twee dronkenschappen door…

nemen tot ze een ons wegen ( en dat duurt natuurlijk veel te lang) ze maken zich steeds minder geliefd ( vooropgesteld dat er nog sprake was van….) zeg: als er nieuwe verkiezingen komen, vroeg ik vorige week….je zei, nee joh en ik zeg nu met een Omtzigt in de gelederen wordt het hoog tijd dat het roer omgaat, de democratie is namelijk voorgoed verleden…

Gevoelens van toen, angst en wanhoop, komen me weer pijn doen, en slaan in tegen m'n hoop. Ik blijf staan, want ik wil het niet weten, maar het verleden laat me niet gaan, mag ik het ooit vergeten?…

'n korte kus daar ben je dan... je ogen lachen haast verlegen... waarom kwam ik jou niet eerder tegen... toch wil ik je niet leren kennen ik wil niet meer aan iemand wennen alsof ik ontwaak uit 'n verleden ik ben na 'n lange droom terug in het heden.....…

Er wordt een strijd gestreden en in m'n ziel getreurd om dingen uit 't verleden wordt er een strijd gestreden om dingen nog van lang geleden wat er toen eens is gebeurd wordt nu een strijd gestreden en in m'n ziel getreurd…

De burgemeester is verleden tijd en mij zijn ze ook al ’n tijdje kwijt…

Kijkend, over de schouder, zie ik m'n wereld door een lens van traanvocht heen. Vechtend, tegen spoed wil ik vertragen om even stil te staan, ik alleen. Traag, m'n hoofd terug draaiend richt mijn blik zich voor me uit. De toekomst vangend in 't verleden loop ik achterwaarts vooruit.…

halfvolle glazen, lege schaaltjes dwalend door het huis vind ik de weg in m'n leven een oranje gloed van zonnestralen dromend van de toekomst het verleden verwensend en naïef blijvend vond ik de weg in m'n leven verblind door blauwgrijze nevels vind ik de weg in m'n leven terugkijkend en me oud voelend sommige mensen noemen dit een depressie…

Een besmet financieel verleden. Zaterdag las ik de NRC over h a n d e l en wandel van Professor Ronald Plasterk, vroeger een progressieve PvdA-minister, tegenwoordig een conservatieve columnist in de Telegraaf.…

Alweer zo'n tijd geleden 't lijkt haast het verleden maar 't voelt zo heel dichtbij; meer en meer denk ik aan jou en aan hoeveel ik toch van je hou, ik dacht dat het na 'n tijd anders zou zijn maar dat is schijn. Niet dat het vervelend wordt, lieve schat, want jij blijft altijd leven in mijn hart.…

in mijn gedachten blijf je klein maar die onbeantwoorde vragen zullen er altijd zijn een kindje zonder toekomst maar ook zonder verleden misschien is het maar beter zo je zou teveel hebben geleden…

Als ik denk aan de laatste tijd hoe is alles gegaan een tijd van vreugde een tijd van een traan ik laat een heel leven achter mij en ga weer opnieuw beginnen Als ik denk aan de laatste tijd ben ik nu echt alles kwijt m'n kennissen, m'n buren, m'n familieleden horen die voor mij bij het verleden ik ben mijn eigen weg gegaan en ga…

Mevrouw Ontwikkeling zit achter de laptop, uit te spreken als léptop. Het is de léptop van Lief, want zelf heeft ze een PC uit het jaar Kruick. Ze heeft het niet zo met een laptop, want ze is niet van deze tijd, ze is honderd jaar te laat geboren. Ze heeft een hekel aan moderniteiten. Liever heeft ze ouderwetse kneuterigheid. Ze houdt van stoofpeertjes…

Natuurlijk weet ik dat zo'n nicotinetrip walgelijk slecht is. Mijn verslaafde kant vindt echter, dat ze het recht heeft om dat goed te verdoezelen.…

Aan Westerse tafels gold onomstreden penhouden was van ‘n grijs verleden toen bleek 't Hong Kong dat ballers van Ping Pong d’ houdgreep met batpen in opslag deden…

De oorlog hoort tot het verleden, maar het verleden komt weer terug. De oorlog is een eiland, en rascisme vormt de brug. De herdenking voorkomt, dat die brug wordt gebouwd. Maar door de jongere generatie, wordt de herdenking terug gedouwd. Het zal zo'n vaart niet lopen, zeggen de mensen om mij heen.…

Doorzichtig werd jouw verhaal Verdomme, weer zo'n misselijkmakende vent, Die inzoemend op mijn gevoel, Met in zijn broek al 'n tent, Precies zegt te weten wat ik bedoel, Het allerergste vind ik nog, Dat zo'n man met zijn slinkse gulgevigheid, Gelooft in zijn bedrog, En dus nooit zichzelf noch 'n ander van onwetendheid bevrijdt.…

Het verleden is er niet meer, het heden doet zo'n zeer. Gebroken door de twee tijden kan ik alleen maar eenzaam lijden. Een gegil diep in mijn ziel overtreft alles wat ik beziel.…

Ik nip aan m'n Westmalle dubbel en kijk af en toe naar de overkant, waar een knappe blonde dame op een bankje druk zit te sms'en. Over de brug komt een man van middelbare leeftijd aangelopen, z'n bewegingen zijn grotesk, z'n pas iets te groot en snel. In zijn linkerhand houdt hij een tas krampachtig vast.…

Ik ben je kwijt, en mijn geluk ligt nu in het verleden.…

We lopen met z'n tweeen langs het strand, Ik hou de schelpen die jij vond hier in mijn hand, De zee vervaagt jouw voetstappen in het zand Verleden tijd, ik ben je kwijt.... In mijn dromen, ben ik bij jou In mijn dromen, zo echt en vertrouwd En ik hoor je en zie je gezicht Met mijn ogen dicht....…

Danklied en muze vanuit het verleden.…

Waarom moest mij dit overkomen met zo'n geweldige vent zelfs niet in mijn dromen had ik dit herkend Wie had dit kunnen voorspellen dat het zo zou gaan dat ik in mijn leven dit nog moest doorstaan Hopelijk gaat de zon weer schijnen en is dit verleden tijd voorlopig kan ik het nog niet rijmen ben ik op alles voorbereid…