Alle inzendingen over jaren later gerelati

Nu bewoonde ze, met haar dochtertje (Rina werd later misbruikt door een hulpverlener) het oude herenhuis, nu haar eigendom. Haar enige zorg was gericht op de studie van haar dochter; alle andere zaken vond zij minder belangrijk. Het raakte mij, dat zij met haar doorleefde gezicht, jaren ouder leek.…

Een jaar is een begin een jaar geleden. Een jaar is een bladzijde in het boek dat een jaar geleden begon met wat niemand geloven kon toen de dood niet wilde wachten en ontelbare gezichten liet verdwijnen zonder een enkel woord langer dan een gewone herinnering.…

een jaar later maakten we vliegers we hadden geen zin krabbelden wat op papier, achter onze oren we discussieerden, drukten onze snorren begonnen eraan, aarzelend zoekend maakten een constructie meten is weten stelden bij mopperden, kleurden dachten dat het ding nooit de lucht in zweetten de laatste twintig, vijftien, tien…

Jaren later op een heldere middag vol nuchtere geluiden en bezigheden in een huis dat je nooit heeft gekend, herinner ik mij plotseling hoe zacht je ogen werden als je mij aankeek. En even verschijn je mij ten voeten uit, onverwacht overgekomen uit het tijdeloze.…

Een jaar later... Een jaar voorbij, sinds jij mij verliet. Een jaar later, sinds jij mij achterliet met diep verdriet. Een jaar voorbij, sinds ik jouw afscheidskaart las. Een jaar later, maar het voelt of het gisteren was. Een jaar voorbij, sinds jij daar viel. Een jaar later, maar nog vers in mijn ziel.…

' Een jaar later wordt Esther multi-miljonair en erft ze een riant kasteeltje.…

Niet nu en niet later zal ik lachend omhoogkijken en geloven dat levens en momenten nooit eenzaam voorbijgaan wanneer ook de dood niets meer vraagt en ik weet waarom ook mijn schaduw steeds vager wordt…

milieu te klapwieken is daar toch weer de bewuste stok achter een deur die maar niet open wil omdat bestuurlijk maar al te vaak handigen gebruik maken van stromannen en ik die machtige oliebaronnen laak denk ik aan de eeuwig brandende zon wind en het altijd krachtige water wanneer ik tot de machtige lieden pen niet alleen nu maar ook voor later…

je bent indrukwekkend bezig met later maar je ogen drijven voort op eigen zilt water ieder woord volkomen in de hand overweldigend aanwezig maar onbemand het opgeschort verdriet later stroomt het terug uit de verkrampte hand op je rug nu wekt het die indruk niet…

ik ben de droom gaan vrezen nu we rijk aan jaren zijn en lig ‘s nachts vaak te lezen want ‘t dromen doet zo pijn….…

in en illusie tussen dromen en ontwaken een offensief van denkers en dromers is onderweg naar morgen en zullen elkaar vinden in elke vleugelslag de vogel zal blijven vliegen de aarde zal blijven draaien de zal vis blijven zwemmen zolang de zee is gevuld met water het is een boodschap voor nu en later…

Wandelen op het strand, schoenen vol met zand, lopen in het bos, voeten vol met mos, glijden over water, zórgen zijn voor later...…

Volgend jaar een Wereldreis luisteren naar exotisch gesnater zoeken naar het ultieme paradijs maar doe het nu, niet later.…

zittend in je bootje je hand betast het koele water waar serene lelies drijven licht en teer met witte blaren de kalmte overvalt je genietend van de stilte om je heen hoe je weer aan de oever komt is een zorg voor later…

Later zal ik het herinneren hoe wij lauw en lenig over het vloerkleed rollen Jij met klevende wimpers, reikhalzend naar het zuiden, Een zwaan die landt en de vleugels vouwt, Jij die struikelt en mijn fouten schrapt.…

Later als je voor me staat met stem en gitaar grens overschrijdend angst overwinnend het is niets het kan niets zijn voltooid verleden tijd het gaat om ons dus pak je spullen lief sluit het verlangen niet langer op tot die dag fluistert jouw naam in mijn dromen jouw zijn in mijn hart…

Vier jaar later Het is stil in mij Denkend aan toen Ik stond voor een dichte deur Herinneringen gieren door mijn buik Met een diepte van vele kilometers Nooit is elke keer weer langer Sterk voel ik mij Maar vandaag haalde de datum mij onderuit Toch gaan we morgen weer verder Nieuwe dag met nieuwe kansen Maar weer een langere…

een nieuwe vlam we zouden vrienden blijven laatst zei je dat je zocht naar een lief meisje naar een meisje zoals ik en nu pas weet ik zeker mijn nieuwe vlam is duizendmaal beter.…

Vier kinderen hadden wij samen in achttien jaar huwelijk, en nooit had ik de indruk dat het echt stuk aan het lopen was. Ik snap nog steeds niet waarom ik het niet vlugger gemerkt had. Misschien kwam het wel, omdat de laatste vijf jaren enkel uit werken bestond.…

spijt om wat was en niet zou worden spijt om wat leek en toch niet was spijt als de barsten in de borden spijt dat ik rijp ben voor de sloop Kom straks maar binnen, kom me helen beloof me alles wat ik wil geef mij beloften, dromen, leugens en als ik huil, hou me dan stil Maar nu nog niet; we zijn nog bezig met het verdelen van wat was Kom later…

Witte pluisjes dwarrelen in de lucht Ze omringen mijn omgeving Als in een trance volg ik hun vlucht En mijn hart vraagt om vergeving Ik eet nog wat fruit Mijn blik dwaalt over het water Dan gaan ineens de lichten uit Vergeef mij mijn wens tot later!…

vanuit je bed kijk je naar water de rivier met de aalscholver herinner je je later je bent mijn lieve meisje met de mooie dromen, mijn eigenwijsje, die de wormpjes die naar boven komen bedekt met aarde, een heel zacht laagje de noten raapt en drie er van bewaart en dan vraag je hoe lang het duurt voordat het bomen zullen zijn en hoeveel bomen…

Het stuivende zand vooruit de schitteringen in het water de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig…

Jij staat zo licht daar in stro zo in lichterlaaie zag ik niemand later later zag niemand as…

Dit jaar vol pijn, verdriet, Angst, tranen en haat, Dit jaar vol onzekerheid, Het wordt tijd dat ik het achter me laat.…

De liefde kent geen jaren De liefde kent geen tijd Door liefde overvaren, Door liefde mezelf kwijt...…

Acht jaar is het nu geleden dat u van ons bent heengegaan acht jaar is het geleden dat ik voor het laatst bij uw bed heb gestaan. Nu kijk ik dagelijks naar de foto die mij zo dierbaar is de pijn is langzaam verdwenen maar wat blijft is het gemis.…

het jaar lost op in talloze herinneringen tijdloos opgeslagen in kieren van de geest wat zal worden vergeten zijn meestal kleine dingen en die mis je soms het meest…

Al met al was het vooral een jaar waarin je massa's zag verdwijnen...en dat is maar goed ook. Het ideale gewicht mag dan niet veel om het lijf hebben, mij interesseert het wél ene reet...die schommelde al bijna tegen de negentig aan. Maar dit jaar liep het anders af; naar de vijfenvijftig en ik heb zo mijn trots...…

zand schrijf ik letters van gefluisterde woorden in de wind waar in de verte een zilvermeeuw jouw naam schreeuwt over zilte golven op vleugels van verlangen schrijf ik de dagen vooruit en adem weken in en uit langs het laatste vel dat zacht ruist in die ene schelp, ooit gevonden tussen zandstappen van gelijke passen richting later…