Alle inzendingen over jochie

Ik wou dat ik, als weer geboren, opnieuw dat jochie was, maar nu, gewaarschuwd van tevoren, was blijven zitten in de klas.…

‘Goed gedaan, jochie.’ Wat zou zij gedaan hebben, als Opa mij te licht had bevonden?…

jagen spetters uit een diepe plas ik zie je aan de overkant, het blonde haar, de lange benen het wuiven van een hand de dag is anders dan de zon wil schijnen ik zie je steeds in tegenlicht verdwijnen ik hol en struikel over schaduwen die jou het zicht niet gunnen in je ogen ik voel je hand en kijk naar boven ik ben je jochie…

Arm jochie, zijn licht stond op groen. Een ernstig ongeluk, De man zijn fout. Het jochie dood. De man was al oud.…

Een Chinees jochie van amper acht verdiende zijn rijst met het opblazen van skippyballen tot diep in de nacht voor zijn slavendrijvende bazen In het oosten sterft een jochie van acht buiten adem en zonder lucht In het westen stuitert een meisje zacht op de rubberen cel van zijn laatste zucht.…

Ik kijk naar een boom En ik zie god God is leven Leven is genot Als naar de kerk ga Voel ik mij goed Elke zondag morgen Priester aan mijn voet Soms zie ik het licht als ik de lamp aandoe Maar meestal blijft het donker Gordijnen zijn dicht Maar bomen zijn bedrog Dat is gewoon zo Dat zei mijn oma En daar de buurjongen van Niets…

Jochie, bollewangenhapsnoet en melkboerenhondenhaar, eet op z'n janboerenfluitjes een roomboterbabbelaar.…

Leunend tegen een paal van de tent zie ik een jochie op de schouders van zijn vader. De ogen van de jongen gefocust op de zangeres. Zijn naar vorenstaande tanden. Precies zoals ik vroeger had. De kracht van de vader, de opa die bier uitdeelt, de moeder in gesprek met haar vriendin, het jochie. Die tanden. Mijn ogen prikken.…

Ga met een vierjarig jochie naar de dierentuin, verlies hem uit 't oog en een gorilla wordt gedood. Wat zegt dat over wie en waarom?…

Ruben van harte jochie... En iedereen die ons feliciteert zegt: wat wordt ie groot! Tja, dat wordt hij, maar ouder worden, dat doen wíj.... Ruben Valk 30 juli 2013 - 30 juli 2016…

Je ziet het al in de kleuterklas; een jochie slaat met een plastic zandschep een ander jochie op zijn heufd. Dat andere jochie gaat huilen maar doet niets terug. Met andere woorden, hij onderneemt geen stappen om zijn aanvaller terug te meppen.…

Ze had een zalige salade gemaakt echt zo eentje die je, met aanvulling van sla en verse spullen, gemakkelijk twee dagen kunt eten. De kinderen waren er weg van en iedereen was na het eten verguld met het feit dat ze het morgen weer zouden eten, heerlijk met een zelfgebakken stokbrood, wie doet je wat. De kinderen gaan na nog even gespeeld te hebben…

Acht is ie, onderweg naar negen natuurlijk want zo gaat dat…maar hij is de afgelopen tijd een tikkie dwars, onhandelbaar en soms brutaal…je kunt je vinger er niet helemaal opleggen totdat: mamma met hem mee gaat naar boven, het jochie in snikken uitbarst op de vraag: wat is er toch knul?…

De deels ontklede schooljuffrouw berispt het jochie luid: 'Ik wens geen enk'le streek van jou!' Het haalt zowaar niks uit.…

'Jochie. He jochie, wat is er?' Kwade ogen, diepe ellende. 'Er was een meisje, pa...' 'Ach jongen toch.' Ik keek naar hem. Niks vreemds aan te zien, maar ik wist beter. Zijn afwijking maakte hem zo triest.…

ik wil je wel maar soms niet meer je hebt me zeer gedaan gekwetst gewond ja daar waar ik mezelf terugvond mijn kleine ruimte om te schuilen waar ik af en toe kon huilen mijn stil verdriet omdat de wereld holt en mij niet ziet toch reik je me de hand in je lach en ogen klimt je jochie weer naar boven…

Opgelucht zwaai ik naar het jochie.…

Jij daagt mij uit jochie, je pretendeert een criticus te zijn knullie, een recensent nog wel broekemans. Wel, je krijgt je kans, vertel hier je verhaal dan maar zonder tot een bedenkelijk niveau te vervallen zoals je in je reacties deed tot nu toe.…

ik ben een jochie voel me vrij maar als ik omkijk is de echte wereld te dichtbij ik ben geen schaapje in de kuddes die hun tijd vergrazen onder bazen en steeds mekkeren het is knudde ik wil spelen en me niet vervelen in het kant en klaar van een omgeving haat het voorgekauwd gebaar geef mij een bloementuin daar zoek ik…

zacht nazomer rijpen geen storm meer van verwijten maar een samen kijken naar wat het jaar ons heeft gebracht er is geen vergelijken met seizoenen die in goede doen hun vruchten hebben afgeworpen zon en regen laten zich niet korven maar jij bent lente en een nieuw begin ik dacht mijn leven terug daar kwam jij ergens in toen ik een jochie…

Om zijn eigen gezicht te wissen roert een ernstig kijkend jochie met een grote stok in een plas vol halfvreemde spiegelbeelden waarop een oude man verschijnt rimpelingen op zijn voorhoofd ogen tinkelend als watersterren Vreemd moet je te vriend houden vooral als het vaag bekend oogt groet beleefd trek geen grimas wie ben je anders dan…

Blijkbaar was het jochie vlak bij huis, want hij rende het bermveldje over, de stoep en bleef vol overgave op een huisdeurbel drukken. “Mam, doe open, doe open”, schreeuwde het kind. De jongen stopte en zette zijn knipperlichten aan. Liep in een rustig tempo richting de deur waar het jochie driftig aanbelde.…

ik ben je jochie we liepen hand in hand jij had de verre blik van weten en vooral vandaag om gisteren te vergeten ik stapte voor je uit wees je mijn geheime plekjes flapte er van alles uit je kuiste woorden als niet netjes maar ik groeide in je lach zag ineens het kind weer in je komen na een leven vol met stille dromen gestopt door…

hij kijkt me aan vanuit het fotoboek het jochie met de veel te grote pet een hard maar ook vertederend portret zijn stille ogen naar geluk op zoek donker Den Haag, ruim een eeuw geleden lang voordat Drees zijn zegeningen bracht met kerk en kapitaal nog aan de macht een sloppenwijk zoals in vele steden de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld…

wuiven van de wind mijn schoenen knarsen op de kiezels van het grind Een raam staart mij moedeloos aan terwijl ik de oude voordeur uitnodigend open zie staan Het verlaten tuintje glijbaan en een oude trog daar was de keuken de gehaktballen ruik ik nog Ik hoor het huis zuchten en aan de ouderdom toegeeft ik heb hier als jochie…

dansten de zinnen, het was al zo vertrouwd, we konden niet meer aan iets nieuws beginnen je gaf mij handen in een opening naar jou ik zag een mooie vrouw haar hunkering en overgave ik kon niet anders dan mijn ziel aan jou opdragen in jou kan ik gaan leven jij hebt me eindelijk het kind weer terug gegeven uit mijn jeugd, het kleine jochie…

Jochie van drie met broer en moeder zijn dood. Nieuws: brand in een appartement, brandtrap zit op slot. Duizenden mensen zijn te voet op weg. Nieuws: de verliezers mogen vanavond weer verliezen (van mij) Nederland haalt vluchtelingen binnen. Amen…

Ik schrijf over een heerlijk ondeugend jochie van twee jaar, wat gisteren ineens aan de aandacht ontsnapte. Ik vroeg nog: waar is Ruben, ohh werd er geantwoord; die is met zijn zussen boven spelen....…

In 't gras bij 't water, naast de wilgenrij, Speelt een blond jochie ernstig met een knikker; Wegjaagt in 't bongerdje een vogelverschrikker De Zondagsstilte over de boerderij.…

In 't gras bij 't water, naast de wilgenrij, Speelt een blond jochie ernstig met een knikker; Wegjaagt in 't bongerdje een vogelverschrikker De Zondagsstilte over de boerderij.…