Alle inzendingen over jungle

Moederdag in de jungle zittend bij het knetterende vuur geven stralende gezichten vol trots prachtige werkjes ik voel me blij en verdrietig tegelijk ben ik wel een goede moeder één die ik wil zijn of ben ik te ongeduldig en te streng ik voel me soms zo falen in deze letterlijke jungle van het moederschap zittend in de jungle weet ik…

Sinds kort (her)ontdekt, ze zingt Summerbreeze en ik voel de warme wind stiekem ontsnappen vanuit de Jungle waar ze wulps bekent 'in love' te zijn. Tevreden draai ik nog een drummetje.…

Diep in de jungle van de politiek Zat stilletjes de brave bioloog Al tijden in zijn boomhut, hoog en droog Vanwege de perfecte akoestiek. "Je kunt hier," zei hij, "met gespitste oren Zelfs af en toe de roep om Wiegel horen."…

Als dat niet helpt, hebben we handen om mee te slaan en te knijpen en in noodgevallen kun je altijd nog je knieën in zijn jungle plaatsen. En als hij dan eenmaal gevloerd is, kun je als uitsmijter zijn vrouw nog even bellen. Doet vast wonderen!…

Ze baande zich daarin, net als haar naamgenote uit het boek van Rita Mae Brown, een weg door de jungle die het leven kan zijn. Pas op latere leeftijd ontdekte Ruby dat haar opa van vaderskant ook zwaar melancholisch depressief was geweest.…

Jungle Jack, het ga je goed.…

de jungle bij nacht een andere wereld weg uit de steden wars van alle paden reeds betreden andere geluiden een ander gevoel gissen in het duister streven naar een doel momenten van bezinning een kwestie van gewenning eens op een andere manier in het leven staan tijd...voor persoonlijke erkenning…

Zo werd ik de "eeuwige notuliste" en stak ik in de maatschappelijke slangenkuil, jungle dan wel arena mijn nek niet meer uit.....…

versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle verdwazing verbazing omdat het bos niet meer spreekt in zijn bomen geen jungle…

versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen, hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle verdwazing verbazing omdat het bos niet meer spreekt in zijn bomen, geen jungle…

De rijken en de armen eten zelden samen Spreken niet dezelfde taal wonen ver in niemandsland De rijken kennen niet de wereld van de jungle op de straat Geld leeft in grote huizen hun kinderen doen aan cultuur en kunnen alles breken De straat is van het volk slechts de wet van overleven wonen in huizen zonder geld Hun kinderen zijn verdwaald…

Onze aard die in een jungle belandt De wolf die mij vergezelt Geeft me rust en vertrouwen Zonder hem raak ik bekneld Binnenshuis bij volle maan ben ik aan het rouwen Weer een dag vol kantoor geweld Zachtjes huilend in mezelf kan ik het leven verstouwen…

Starend naar de bruine kleur van het water De Cola kreek, zo werd het hier genoemd… Ze genoten van de rust die er nu heerste. ze voelden in hun hart de jungle en ze roken Ben je daar?…

Door dromers werd, en wordt nog steeds, geleden: de jungle-wet geldt hier als destijds daar, en met de wijsheid van zijn zestien jaar trapt men de softie honend naar beneden. De jonge bokken blijven snoevend blaten; hun imponeergedrag nog ongeremd, op pleinen, in de parken en de straten. Voor elke bok is wel een geit bestemd...…

Op die dag wenste men elkaar "fijne dagen": op die enige, luttele dag, die zo snel zou passeren: als een zandkorrel in een woestijn, als een druppel op een gloeiende plaat, want in de keiharde jungle van de maatschappij, in de slangenkuil, in het gekkenhuis, maakt men elkaar van dag tot dag af, bedriegt, liegt, konkelt en manipuleert men, om nog maar…

Ik heb tijgers zien rennen langs de zilveren schelpenstranden van Myanmar en papagaaien zien fonkelen als kleurige edelstenen gebed in het groen van de jungle. Ook heb ik de bergen van de Sierra Nevada beklommen teneinde te ervaren hoeveel sterren je kunt zien als het ècht heel erg donker is.…

vol vogelgezang en nevel tussen de bomen in ochtendstralen verdampt sijpelt frisse wind voelbaar het schuine dakvenster binnen Nog vertoevend in halfdromenland wreed verstoord door de gong van alle dag doet de muziek buiten verstommen en het mes aanzwellen gedragen door water en zeep Met gezicht beplakt en broodje plak binnen de jungle…

Het Odulphuslyceum toont aan de argeloze voorbijganger zijn kale, sfeerloze lokalen waar de jeugd voorbereid wordt op de grote illusie van het "banencircus" en op de jungle van de maatschappij. Twee haast levenloze staketsels die kennelijk bomen moeten voorstellen verheffen zich vóór het gebouw.....…

zat vol met vragen en de scheuren in haar ziel voelde zich verraden om de liefde die verdween Zij moest de last gaan dragen op schouders die onzeker waren zo vocht zij door de jaren heen een weg die haar verharde dat liefde niet betrouwbaar was Stormen van pijn en boosheid om een verlaten kinderziel werd de wereld voor haar een jungle…

En moet ik me nu voorstellen dat uitgerekend daar, in die kleine, bescheiden behuizing, waar goedgunstige en liefdevolle religieuzen de scepter zwaaien en hun zorgen uitbreiden en uitdelen over de armen de medemenselijkheid die zo ver te zoeken is in de harde slangenkuil of jungle van de maatschappij tot stand is gekomen en als nergens anders verwerkelijkt…

Kijk, hij krabbelt recht en grijpt een liaan en slingert door het lover naar de troon van klei, in het zenuwknooppunt van de jungle waar de leeuw met een grom en een geeuw zijn nieuwe onderdaan begroet.…

In Papua (een deel van Nieuw-Guinea) Daar is (wanneer we niet worden genept) Een paradijsje, puur en ongerept Ver weg van Blokker, HEMA en Ikea Een onderzoekersdroom (zeer waardevol) En volgend jaar vast ook voor John de Mol…

Deze heeft een gelaagde, licht gekleurde voet, als het ware uit steen gehouwen of gebeiteld en er hoort een kap op met lichtgroene, jungle-achtige motieven.…

Opeens ben je de weg kwijt Draaien met de kaart maar niets wat je herkent Een jungle heeft geen paden En je zult vallen als je rent Terug je wilt terug Naar een plek waar je nooit bent geweest Terug naar de wereld En daarmee verder terug En waar is dan het kruispunt?…

Men gaat er over het algemeen van uit dat eenzaamheid voor de mens ondraaglijk is, maar ik prefereer sinds lange tijd de bescherming van mijn vier solide muren tegen de door mij als slangenkuil en jungle ervaren harde maatschappij.....…

Het wollige, zachte diertje leek rechtstreeks ontsnapt uit die zuidelijke jungle; ik moet het gekoesterd hebben en het moet mij getroost hebben in mijn eenzaamheid en een wonderlijke herinnering hebben gevormd aan hen die eens om me heen hadden gestaan en die op eveneens zo wonderlijke wijze plotseling en voorgoed uit mijn leven waren verdwenen.....…

Het is we lekker op zo'n vlonder in de jungle zonder alle regeltjes. Net als tussen het riet bij Belt Schutsloot, op gammel ijs. Maar dan 40 graden warmer.…

Het afscheid kwam vroeg en plotseling na de roerige en wilde eindexamenfeesten en allen verdwenen in mistige, onbestemde verten van studie, carrière, beroep en gezin en ik, de eenling, de outcast, de risee en de nerd leed onherroepelijk schipbreuk op de klippen en rotspartijen, in de jungle en slangenkuil van de harde, wrede maatschappij en voelde me…

Een verhaal dat zich, voor een belangrijk deel, in de Afrikaanse jungle afspeelt...! In 1956, om precies te zijn en wel tot-en-met bladzijde, nee, slechts vier bladzijdes lang. Vervolgens ontwikkelt het verhaal zich verder in de tijd waarin wij ons met z'n allen bevinden...! Het verhaal keert echter terug naar de Afrikaanse jungle...!…

nog steeds zo dat men hen - de gevoeligsten - "verbant" naar oorden, ver van de bebouwde kom, te midden van bossen, velden en natuurgebieden, zoals men placht te doen in vroegere, welhaast archaïsche tijden, is het werkelijk zo dat uitgerekend zij, de zogenaamd "abnormalen" het niet uithouden in de bikkelharde tegenwoordige maatschappelijke jungle…