Alle inzendingen over kabouters

En dan denkt iedereen aan patatjes lekkere krokante gebakken patatjes Nee, hij hield van gepofte aardappelen en zo kreeg hij de bijnaam Kabouter Plof of bedoelden ze Kabouter Pof Nou dat Kabouter Pof Kabouter Pof heette was van korte duur omdat hij zoveel gepofte aardappelen at dat hij bijna uit elkaar plofte Zo was z’n maag opgezet…

Een kabouter uit West-Capelle Kon spannende verhaaltjes vertellen Maar hij viel op z'n kont Sindsdien houdt hij z'n mond Als je 't niet gelooft dan kun je hem bellen!…

Ach als ik opeens kabouter was Dan wist ik wat ik deed Ik schudde alle lasten van mijn schouders af En maakte nergens van een punt Behalve van mijn muts Waarna ik in de badkuip gleed Vanaf een grote hoge trap Dat lijkt me echt een stunt Ik luierde de hele dag En lunchte wel 3 keer Waarna ik dan een tukje deed Verscholen in een grote struik…

“Hij is een kabouter en leeft nu onder een boom”, ik houd mijn emoties amper in toom. Vijf jaar oud is dat kind, levend in zijn eigen droom, waarin hij troost vindt. Dit ventje, hij praat zo trots, zo stoer over zijn papa, en die was mijn broer.…

Kabouters ook al niet..... Sprookjes.... niet in geloven. Verhaaltjes die nergens op slaan? Maar stel je toch eens éven voor, dat ze tòch zouden bestaan.... Spoken, goeie of slechte, die je angst aanjagen. Kabouters, die je tuin opruimen. Sprookjes... die echt gebeuren, zo van.... de prins op 't witte paard.…

te vroeg voor Sinterklaas dus het moesten wel kabouters zijn?…

De boekenwormen vreten aan zijn bladen en de woorden vallen eraf, maar dat kan hem niet schelen, hij is net kabouter Plop.…

Leve de weg- kabouters, die in dit digitale tijdperk nog altijd langs de weg staan! Ze voorkwamen een dwaaltocht met een praktisch lege accu, dus net op tijd thuis, dankzij de rood-witte weg- kaboutertjes!…

voor elfenvrouwen en elfenmeisjes Durio = Kabouters die als grondkabouter geboren zijn, maar geen Eerio zijn E Ecriro = kabouterkronieken Eeloor = warme vruchtendrank van de kabouters Eerio = de eerste vier grondkabouters die in Bomulavië gingen wonen Elferu = taal van de elfen Ensai = groepsleider Ensi = groep (elfen, kabouters of andere…

kabouter weg heel het bos verdrietig klein verlies maar toch grote pijn in de harten van iedereen die de kabouter liefhad.…

De vier, Margod, Irsoon, Kivaia en Zirkon, ontmoeten daar de elfen, die eerst afstandelijk waren tegenover de kabouters, maar al gauw doorkregen dat het kabouters waren die ongeveer volgens dezelfde waarden leefden als hun gedachtengoed van Elebout. De elfen besloten een afsprakenstelsel met de kabouters overeen te komen.…

Ze stonden daar als sprookjes paar Elf en kabouter samen. De kabouter sprak me aan en zei: dat wat je hier nu ziet, geloven zelfs jouw ogen niet, wij mogen niet bestaan. Ik zei: Kabouter wat ik zie, bewaar ik in mijn fantasie, maar jullie zijn ook echt.…

mijn moeder zegt altijd dat kabouters niet bestaan maar toen ik vanmorgen wakker werd was mijn huiswerk plots gedaan ik was het echt vergeten maar ze wilde er niets van weten ach, ik laat haar maar begaan en laat vannacht het raam gewoon weer open staan…

Toen kwam moeder op een vernuftig idee, en zei: ''Dat moeten kabouters zijn geweest, die onder de paddenstoel aan het zingen waren.'' Toen ik zestien was nam een meisje met prachtig blond haar en blauwe ogen mij mee naar het hoge gras en mocht ik kaboutertje spelen.…

Ze gelooft in kabouters. Ze stuurt mij een briefkaart omdat ik op reis ben. Ze ruimde de bladeren in de tuin. Wanneer de winter voorbij is, de zomer gekomen als tweemaal twee is vier wie zal haar verzekeren dat wij leven? Wij worden niet ouder dan kabouters.…

Wie roept dat kabouters niet bestaan zal ik glimlachend aankijken en zonder oordeel in onwetendheid achterlaten. Neem allen een eigen Kabouter. Je voelt je er ongelooflijk jong bij.…

vomeert goude druppels in het bekken van uitgedroogde grond de kabouter slaapt verder in een regenboog over de toppen van de horizon…

Een brutale kabouter die om een verhaal verlegen zat en mij ongevraagd met jij en jou aansprak? Eens op vakantie had ik ergens langs de snelweg in de buurt van Erm voor de lol een kabouter bedacht. Een kabouter die door het hoge gras langs de Ermse bermen rende. Vermomd als kilometerpaaltje holde hij hard mee met de auto waarin ik reed.…

In een dorp hier ver vandaan wonen kabouters met groene puntmutsen en kabouters met blauwe puntmutsen. Ze hebben leuke huisjes met een tuintje ervoor. De piepkleine raampjes hebben mooie bloemetjesgordijntjes. Het ziet er heel uitnodigend uit, maar dat is het niet. De groene kabouters gaan niet om met de blauwe kabouters.…

Daar stond zo`n oude schoenendoos verborgen onder het stof der tijd op zolder bij de herinneringen het plaatje van die kleine meid ze knipte fragmenten uit de bladen een compositie van haar ideaal en plakte het in die schoenendoos zo fröbelde ze haar mooiste verhaal een kijkgaatje bood in perspectief kabouterfiguurtjes uit de libelle…

Het is nu zaak de kabouter te bestemder plaatse te brengen en ik neem hem, verpakt in sinterklaaspapier, mee naar zijn vermoedelijke toekomstige domicilie, de bejaardenflat in de N.…

Met een klein geweten zou ik als een kabouter bij je wil zijn en wachten op een moraal die nog iets kan redden van ons droevig liefdesverhaal.…

Zwammen in het bos, een kabouter gaat los. En dat noemen we literatuur. Een dwerg met een leerstoel.....…

De kabouters kwamen echter nooit hun dal uit. Ze waren er tevreden mee dat hun gave door wie dan ook goed ontvangen was.…

Lachende kabouters die lachen om mensen. Kinderen die niets meer wensen. En niemand gelooft meer in sprookjes omdat ze steeds beginnen en niets meer veranderen.…

Hij heeft gevraagd of zijn tante mutsjes wil maken voor de kabouters die zijn uitgenodigd om te dansen voor deze belangrijke mensen. De kabouters zijn heel blij met de mutsen die zij krijgen van de tante van de toekomstige bruidegom. De tante moet heel erg haar best doen om alle mutsen op tijd af te krijgen.…

Volgend jaar geef ik Kabouter Plop een goede kans burgemeester van Amsterdam te worden.…

Ook onze duivels laten jullie met rust." De kabouters gingen mee met de grote geest, naar de ruime zaal. Die luide muziek in het geheime, maar toch vriendelijke duister... Welke verrassing wachtte er nu? Verwonderd keken alle kabouters naar de hekken, die op en neer dansten. Wat voor groene stippen glansden daar?…

En daar sta je dan, ooit viel een kabouter met beide beentjes in de lucht. Beperkt door de berk heb je nooit de vlucht kunnen nemen die je wilde, geen strepen waarop je kon staan want je had slechts stippen. Om de bast van de boom sta jij in kleine kring, als uit een sprookjesboek weggelopen, maar je komt niet verder.…

.'' Ik tuurde omhoog en inderdaad zag ik hem zitten, een kabouter met een puntmuts op en hij droeg een lange witte baard. ''Ja, ik zie je, ben je een kabouter?…