Alle inzendingen over kastanje

Aan de Kastanje Hunkeren bruine knoppen naar hun ontplooiing…

alles wat natuur is in dit land wordt kastanje bruin behalve bij de buren zo mooi hoe baby bruin kan zijn uit de kunst in pampers heeft de toekomst…

ik had nog niet gekeken langs je koude wind omhoog de draden bleven kleven die de ochtend naar me boog was verrast door de kastanje nog gaaf in open schil jij dwong me om te kijken naar de herfst die ik niet wil…

Feiligens de mûne oan ‘e râne de tsjerke yn it fermidden de kastanje op it hôf de skoalle noch hieltyd mei de Bibel ik rin derom hinne de tafel, de stuollen, it flierkleed de gong mei it húske dernjonken de koken mei it pannerek it swilk en de reade sône ûnderoan de trep boppe wennet yn iensumens en ûnskuld eangens ferside.…

In de kastanje is het feest daar zitten honderd pietjes. Ze zingen allemaal in koor de mooiste vogelliedjes. En ik? Ik kom heel stilletjes ook even op visite. ‘k Zit in mijn tuin bij het getjilp tevreden te genieten.…

je schat aan blad bestormt de grond verrassend sober de druif is rond schenk jij, oktober je plan de campagne strooit los van franje een symfonie opent met iedere kastanje mahonieharmonie…

oostenwind bladerdek herfsttint regenjack kalebas kastanje tam waterplas oesterzwam rubberzolen storm op til aanbevolen vitaminepil vioolmuziek bliksemschicht melancholiek ogen dicht uitzichtloos depressief pillendoos afscheidsbrief…

De rozen domen en dauwen ten avond, vredig-vroom; er waart een paarser schaâuwe om de kastanje-boom. De vijver blankt in dampen; de troostlijke nacht begint. - Ontsteek, ontsteek de lampe: mijn angst ontwaakt, o kind.…

Er schiet me het beeld van een kastanje in de bolster te binnen. Op de grond ligt hij te glimmen, de stekelige bolster opengespleten. Onweerstaanbaar. Elke herfst dezelfde sensatie om zo'n kastanje op te rapen. De meeste kastanjes rollen weg van de boom. Ze worden opgeraapt, verzameld, opgegeten.…

waar de wilde kastanje stekelig wordt geelgroene blaadjes vergaan in bruin lonkt de herfst in haar groet naar de winter duistere dagen waar grijs overheerst vergaat elke kleur in de strijd met zichzelf het lied van de zon fluistert de wind…

De kapper ging snel aan de slag, en dát ging mis, want het werd kastanje, ze noemde 't zelf "ik ben oranje" waarop iedereen reageerde met veel hilariteit, best... je raakt je wilde haren tóch niet kwijt!?…

de herfst is warm van kleur en heeft een speciale geur van eikenblad en mos en van kastanje de herfst is heerlijk zonder franje de herfst is nat de herfst is wind is als het spelen van een kind dat steeds opnieuw begint de herfst is als ieder ander jaargetijde prachtig is z'n eigen soort de herfst die heeft iets haastigs over zich…

ik zag je haren in de zon het licht speelde in blond neigde naar champagne de pas gevallen kleur van een herfstige kastanje je huid nog blank maar donkerde met zonnebank tot zomers buitenleven even sluiten van je ogen het fletse was gevlogen klaar voor ieder feest je optimaal verschijnen deed de winter snel verdwijnen de nachten waren…

sluit maar je poriën verhard snel je bast laat je bladeren gelen zet je wortels vlug vast want in een herfstige wind oogst de zomer haar kind in de val van de tamme kastanje nachten gaan lengen kou voelt naar vorst die de ochtend versiert met haar ijzige franje is jouw hart nog open in een nazomerse gloed het roodkoper van herfst…

Waar eens de kastanje heeft gestaan, gaapt nu een heel groot gat. De beste jaren heb je ons gegeven, maar het leven heb je nu gehad. Niemand wist hoe oud je was, en wat je hebt doorstaan. Al die jaren gaf je schaduw, door ouderdom ben jij nu doodgegaan. Je levenskringen in je stam, ik heb ze niet geteld.…

De kleuren vallen als een waaier rond jouw gezicht, de lange haren van rood, bruin tot donker kastanje omlijsten jouw gave lelieblanke huid. Groene ogen geven het geheel een herfstachtige tint. Een verdwaalde paddestoel in het zachte mos gaat spontaan blozen.…

ik weef met zonnestralen lente in patroon niets is nog gewoon kleuren zijn als nieuw en voegen zich al beeldend naar mijn droom hoogpolig wordt het grastapijt waarin de madelief en paardenbloem gedijen de els dropt katjes als haar kleine bruine schatjes met pluisjes wol komt dadelijk de kastanje vol als zij haar kaarsen toont in…

is het kastanje bruin of morgen blonde lokken je haar staat springerig omhoog ogen dagen uit tot gokken je blik is zelfbewust het nonchalante lachje woorden stellen me gerust je lichaam zegt ik mag je ik raak je met onzekerheid op de haargrens van verlangen ik kus je voorhoofd zacht mijn vingers langs je wangen je ziet in mij het kind…

waar ik overnacht De enige uitgang van het warenhuis Of ik drink, of ik tel de sterren Ik droom niet ‘s Ochtends word ik met angst wakker Gooi de wekker naar de Marlboro-reclame Waarom komt de dag opnieuw op Vraag ik mij af Wanneer de chagrijnige wolken Alweer in mijn broekzak vallen Kortademig word ik Zelfs aan de voet van de kastanje…

we wisten, goede vriend, dat jij ging sterven je kroon viel af, je kon niet blijven staan de leegte nam bezit van onze laan we mochten slechts herinneringen erven je levenstaak verrichtte jij met verve de drukte zag je onverstoorbaar aan tabee ... barmhartige Samaritaan we kunnen nu geen hart meer in je kerven je broeders volgen één voor…

De dagen komen en gaan: mevrouw brengt ze door in de stoel bij het raam en ze kijkt naar de vage omtrekken van de majestueuze kastanje, nu in volle zomertooi en ze volgt het gestage ritme van de zon, die haar baan langs de hemel voltooit, dag na dag, vermoedelijk tot in eeuwigheid.…

Mevrouw brengt deze door in de stoel bij het raam en ze kijkt naar de vage omtrekken van de majestueuze kastanje, nu in volle zomertooi en ze volgt het gestage ritme van de zon, die haar baan langs de hemel voltooit, dag na dag, vermoedelijk tot in de eeuwigheid.....…

In herfsttijd: je hebt je vruchten weer geschonken ik heb ze voor je opgeraapt op een sierlijk schaaltje laten lonken wel zó dat ze niet zijn weggekaapt In wintertijd: je hebt je bladeren laten zweven fors heeft de kou roofbouw gepleegd en ik heb stilletjes weggegeven jouw blad - tranend bijeengeveegd en daar sta jij, o trotse boom de…

Het is een mooie, heldere voorjaarsdag; de 29e april en vóór het Brabants Natuurmuseum aan de Spoorlaan pronken sinds kort de roomwitte kaarsjes van de kastanje in het groen van haar kruin. De fonteintjes op het Burgemeester Stekelenburgplein spatten vrolijk op.…

Een kastanjeboom met trotse, witte kaarsjes die in de verte zichtbaar is, vormt een merkwaardig contrast met het geheel verwaarloosde en verloederde interieur en zij kan meneer en mevrouw niet troosten. Zij rijst op tussen bouwvallige panden en ingezakte daken in een achterbuurt. Meneer en mevrouw hebben een psychiatrisch verleden en liggen de hele…

Het is een mooie, heldere voorjaarsdag: de negenentwintigste april 2019 en vóór het Natuurmuseum aan de Spoorlaan pronken sinds kort de roombleke kaarsjes van de kastanje in het groen van haar kruin. De fonteintjes op het Burgemeester Stekelenburgplein spatten vrolijk op.…

Jij kastanjeboom, wat ben jij gegroeid al vanaf jouw en mijn prille leven als een kastanje in de grond had men jou geplant Zoveel herinneringen aan jou heeft alleen deze vrouw Je stammen zijn nu zo dik groeiend vol met bladeren omhoog wat had ik met jou een schik ik kroop met een plankje naar de regenboog boven in je kruin, in een boekje…

Ben ik ergens in de uiterwaarden van waarde dan weer nergens deel van een barre tocht de plastic libelle mijn vest nerf in het blad van 'n kastanje opgelost in delen turf de grond versteend een glinster in een grafschrift.…

De dagen kwamen en gingen; mevrouw bracht ze door in de stoel bij het raam en ze keek naar de vage omtrekken van de majestueuze kastanje, in haar wintertooi en zomertooi en ze volgde het gestage ritme van de zon, die haar baan langs de hemel voltooide, dag na dag, vermoedelijk tot in eeuwigheid.…

Andere mannen; vrienden en zwagers moesten het roer overnemen Zou mijn broer de fantastische kaarsjes van de kastanje ooit waarnemen of de tweelingberken op het terrein? De asgrauwe hemel van Biezenmortel kijkt neer op een tafereel dat de Schepper nauwelijks bedoeld kan hebben....…