Bericht uit een Zorgcentrum/ Vervolg/ "Het zal mijn tijd wel uitdienen"
De blindheid verovert nu steeds meer terrein. Mevrouw beweert dat het haar tijd wel zal uitdienen. Ik stel voor batterijen te gaan halen, zodat het komieke, mechanische vogeltje dat aan de lamp hangt in een houten kooitje zijn liedje weer zal kunnen zingen, maar het hoeft niet meer voor mevrouw. Ze heeft nog wat zitten prutsen met wollig, kleurig garen om te proberen pompoentjes te vervaardigen, maar er is niet veel van gekomen.
De dagen komen en gaan. Mevrouw brengt deze door in de stoel bij het raam en ze kijkt naar de vage omtrekken van de majestueuze kastanje, nu in volle zomertooi en ze volgt het gestage ritme van de zon, die haar baan langs de hemel voltooit, dag na dag, vermoedelijk tot in de eeuwigheid.....
4 januari 2026
Geplaatst in de categorie: ouderen

Geef je reactie op deze inzending: