Alle inzendingen over kauwen

', antwoordt de laffe wegridder, terwijl de kauwen in zijn hoofd net zo groot als alles verslindende dinosaurussen zijn geworden. Inclusief de vreeswekkende oerklanken.…

eet geroosterd brood kauw met m'n mond dicht het is alsof ik niet echt proef wat ik doorslik…

Na circa vijftig keer kauwen slaken zij bovendien nog een zucht.…

Chinese vissers kauwen op gemberwortel om zeeziekte te voorkomen.…

Kauwen was nog steeds moeilijk en pijnlijk.…

De kassa-automaat heeft geen gezicht, geen mond die onophoudelijk blijft kauwen, die ongevraagd gaat jij-en en gaat jou-en, en die zich luidkeels tot collega's richt. En die mij dan (wat ik het meest verfoei) geen goede dag wenst, maar volstaat met: doei!…

vruchtvlees vrezend kauwen kaken smakeloos pitten tot puree zonder passie mond half open pruimen lippen ontevree is zij Eva ben ik Adam slangenkuilen om mij heen appelogen lezen leugens wie waarschuwt wie? wie telt voor twee?…

Moderne baby’s halen graag hun gram, Hun kleine adertjes zijn veel te nauw en Ze spuiten daardoor liever niet: ze kauwen Hun bolletjes - en zingen zacht 'mjam mjam'. Maar dan verheffen junks hun stem aldus: 'Geef hier vervelend kind, die toys ‘r us'!…

breek licht nee, niet in kleur dat is geweest gewoon in donderstralen kauw dat geluid zo, dat je oren openspringen licht kan binnendringen door het tochtig gat nee, niet dat, wind heeft al te vaak gedwarreld met geur gescharreld die is uitgebeest terug naar het breken, gebroken licht, vertel ons wat me moeten weten of, donderstraal…

het is zo zwaar dat ik het niet over de drempel van mijn lippen krijg "afscheid" weerklinkt in een uithoek van mijn daverend hoofd en beukt zich tegen de moed die het recht houdt mijn tranen kauwen op de grond onder mijn wankele voeten, om dan een braakbal van niets uit te spuwen ik val een laatste maal in haar armen en mijn geheugen…

‘Rustig aan, je moet goed kauwen’, zegt de nieuwe klant. Hij draagt zijn vrouw als een handtas aan zijn linkerarm. ‘Káuwen’, herhaalt de haringman in overdreven Haags. ‘Precies, rustig káuwen’, imiteert de ander. Dat is ook beter voor de spíjsvertering, voeg ik er in mijn beste Haags aan toe. ‘En voor dat andere’, vult de man aan.…

staart omhoog schonkige lijven rennen lente in de bol (3) kauwen herkauwen loom in het zomerse gras ogen op dromen (4) striemende herfstbui dicht bijeen, kont naar de wind en de kop omlaag…

Opeens stond in het maanlicht naast de weg een witte geit die na een ogenblik van mij aankijken begon te kauwen, onder een volle maan. En ik, terwijl ik naar haar stond te kijken, had niets te doen, niets dan te denken: mooi, zo'n witte geit onder een volle maan.…

wuivende wind zoemzindert traag trillend de tropische trance terug meeuwen miauwen als kirrende kauwen bevlogen hun vloeiende vlucht bijen die brommen met fris gesis en slurpen de bloeiende blommen kakelend kwakende kikkers bekijven, beklijven, als bronstige schapen bulderend donderen de bolders rotsig ribbelend bergaf…

Ik kauw me ziek om te verteren.…

achter de wolken het paradijs maar ik zoek niet meer traag hap en kauw ik de dagen weg tot avond en drink daarna de nacht met wijdopen ogen het is het moment waarop eenzaamheid een optie lijkt voor dan niet langer dan heel even rol me als een baby op de koelte van het laken achter de wolken de sterren en de zon ik weet ze te…

Deze man zijn kaken 'vertel het niet hoor' gaan steeds op en neer ze kauwen altijd door. Tussen het gekauw 'vertel het niet door' klinkt een bekakte stem het is geen gehoor. Gaat hij dineren 'vertel maar niet door' dan is het of hij eet gelijk een omnivoor.…

Somalische moeders terwijl de Somalische vaders in Nederland toevlucht zoeken om qat te kunnen kauwen met behoud van een uitkering, hoe fout kan een insteek zijn !? Duizenden idioten op een plein, ik wil daar niet bij zijn.…

die bijt en overstroomt en zijn eigen gang zoekt en gaat in een wereld van mensen gesteld op rust en regelmaat het nuttig maken van wat blijkbaar geen waarde heeft Zo lang het duurt gemalen tijgerknoken hoorns van rhinoceros haaievinnen, Spaanse vlieg een onafzienbare rij waaraan zelfs kannibalisme geen eind aan kan maken of het kauwen…

De grond broeit, kauwen pikken driftig. En zelfs de steigers staan in blad.…

Kauwen herkauwen hun afkomst, ze kunnen niet anders, vliegen in vlucht door de lucht over mijn dak en schijten alles onder als ze in de bomen van het park zijn beland. Nog even schiet het naar boven in zwermen, prachtklievend door de vallende avondzon, vliegend beschermen in onnavolgbaar gebaar. En dan valt de avond stil.…

Op het veld dat de zeis maaide en dat ik aan de uitkanten proper houd met sikkels en scharen van licht staat een vogelschrik te kijk Hij is een mens waaraan de kauwen vreten, oud lichaam traag draaiend in de winden van een te vroeg april Een zotskap die de boer te gortig was staat op zijn halmenhoofd en armen stokstijf van angst wijzen…

't Oude jaar, gekleed in lompen heeft zijn postfiets ingeleverd en het nieuwe jaar, in heldere frisgewassen, bonte kleren brengt zijn eerste morgen rond met vroege kauwen als zijn helpers Het vergeet niet mij te groeten 'Morgen, Katja!' 'Goedenmorgen best Nieuwjaar, 't is lekker weer, niet?…

Ik zie gevlochten takjes groeien tot mand gevuld met verenpluis de architecten zijn twee kauwen die bezield een wiegje bouwen in d’oude Linde voor mijn huis Het tweetal is gezwind verloren en treedt zich in het lieve lusten tot de plicht die aan hun beidjes gesteld wordt als er broze eitjes in ’t warme liefdesnestje rusten…

Het mooie daarvan is dat kauwen in vlucht niet schijten, onbekommerd genoot ik van wat mij overkwam. Klaarblijkelijk hecht ik meer belang aan dit fenomeen dan aan uw reactie en schoolcijfer, morgenochtend treft u mij af- en uitgeschreven aan, en wandel ik in het park. Dag lieve mensen, ik doe niet meer mee.…

mijn vingers zijn al afgebeten stompjes schrijven poezie ze kauwen lang op mijn geweten slikken doen ze echter niet mijn teksten blijken geniaal te zijn alleen hun geesten weer te klein ik schrijf met bloed in ieders hart, dat voelt vertrouwd en heel apart ben de blauwe bloem in het koren, ze maaien maar die kleur gaat niet verloren…

de zon brandt zonder geluid luidt eenvoudig in het weiland gewoon dagen vol kleur in en ik stem me vast af op tederheid en weer een lach met een mond vol sprietjes groen lig ik uren te turen naar een kauw zie hoe riet staat te deinen te schommelen met een sigaar net zo zacht streel en uit ik mijn gemoed in een zachte bries mijmer ik…

Grijp het lokfluitje, stem hem ferm verleidt het trekdier met luidjes zacht schenk de migrant je kermende jacht tot je bedolven bent onder een zwerm Blaas op het tuitje maar kauw geen noten want je blijft achter buiten zacht-te veren het ganse feest zal langs je hene migreren zonder ooit te zijn beschoten Werp dan niet plots een…

rubberen slang tussen zijn metalen lippen ademt solderend gas in keel en longen binnen zijn mond smeedt stof en zand nu is mijn vaders loden hoofd gezonken in opgestoken kussenslopen als vloeibaar goud in koningswater opgelost zijn tinnen schilfers strooit hij op de vloer ik kon je val niet breken vader kauw…

Ik kon als kleuter Kees geen korstjes kauwen en kreeg de krengen zelden door mijn keel Mijn moeder was zo'n vrouw als vele vrouwen, raapte ze van de grond en zei in vredesnaam nooit veel.…