Alle inzendingen over kik

kirriek kirriek kirriek kik-ki—kik tsjip krie-err kirriek kirriek kie-rie-kie-rie oehoe oehoe tsjip tsjip krie-err kik-ki—kik tsjip krie-err tsjip tsjip tsjip tsjip krie-err kirriek kirriek het paapje zachtkes tsjop-tsjop tsjop-tsjop tsjop-tsjop de tapuit ratelt de turkse tortel tortelt in de bramen zingt de grote klauwier…

De aria van het aureooltje klinkt zwaar en moedeloos Ze spreekt de taal der lichtekooien Vloeiend over de tong Een keelgeluid verklapt het einde Geen kik, maar hese windhoos…

stamelde ik terwijl ik haar voorzichtig in de ogen keek hopend iets van verzachting te zien in die donkere blik maar ze bleef me misselijk aankijken alsof ik het meest mislukte ben dat ze ooit heeft gezien… vernederd draaide ik me toen maar om van de spiegel en nog… ze gaf geen kik… ongevoelig als ze is…

Ik bel naar zomaar mensen zonder een kik te geven (fluister mijn naam maar zij horen mij niet.) En uiteindelijk weer overweldig ik mezelf zoals altijd; zonder lust. Gevangen in een nis tussen de dagen. Ik probeer te slapen maar ik slaap niet.…

En literaire dichters kikken op woorden die hun zelf bekoren op onsamenhangend gebral tot die groep zal ik niet behoren zo wil ik niet zijn geef mij dan maar dertien in een dozijn!…

Ik weet niet wie je bent ik weet niet hoe je heet jouw gezicht heeft geen naam jouw stem heeft geen kleur Een verwonderde blik maar ik geef geen kik er is geen deur die voor mij opengaat er ontsnapt mij een snik Ook al kennen we elkaar niet zo echt ik weet wel dat je vecht een druppel geluk is alles wat je wilt het geeft je kracht…

ik rook de zomer en de hemel was dichtbij wij samen op een plaid nog groener dan de wei de foto van het pad met rust en stilte van een bosrand liet zien hoe ik je toen aanbad het bloot was rood verbrand een sprietje gras, een madelief met nonchalanche op de lippen ik was macho en een hartendief jij hoefde maar te kikken ik…

ik rook de zomer en de hemel was dichtbij wij samen op een plaid nog groener dan de wei de foto van het pad met rust en stilte van een bosrand liet zien hoe ik je toen aanbad het bloot was rood verbrand een sprietje gras, een madelief met nonchalanche op de lippen ik was macho en een hartendief jij hoefde maar te kikken ik…

web gestoken de spinnen hebben lont geroken, rennen nu als gekken met hun lange poten over stukken lijn die niet gebroken zijn ze kunnen mij bereiken op de levensdraad de andere heb ik met mijn vingers snel kapot gemaakt ik zie ze komen, een horde zwarte dromen kijk hoe vlug het gaat één voor één laat ik ze schrikken zonder kikken…

Ik sluit mezelf op en geef geen kik. Ik alleen en in mijn hoofd zijn wij! jij en ik SAMEN... voor altijd en eeuwig zal ik je daar nooit verliezen.…

Het droomhuis achter de duinen (Dat wij lentebries noemen Omdat we het niet meliger konden verzinnen) Is door man en muis verlaten Haar flanellen bloes over de armleuning Begin ik al grondig te haten De mouw ruikt nog naar vrouw Ik kuch De hoveling die haar met ingetogen zwier Uit de sluimer sleurt Het huis geeft geen kik In het omgewoelde…

ei kik kervisje zij droeg je voor je geboorte je eerste woordjes zonder vervorming in voortreffelijk nederlands nu ben je een verbaal wonder je hebt zo lang op school gezeten dat je opgebouwde kennis leraren doet verbleken hoe speel je dat toch klaar met al die loze dwaze streken ik herken je moeder en mijzelf in jou vergeef mij aberraties…

maar daar hij in wezen vanbinnen een boom was dacht hij aan dromen gaf hij geen kik Och pinocchio, hoe groots ook het leven, wat je fee ook verzwijgt of belooft verlangens, vermoedens en overleven beginnen, eindigen bij kronkels in je hoofd…

Zo schattig hoe jij je trillend van spanning Onderwierp aan mijn kundige handen Ik, modelkapster met ouderwets mes Een weg banend door het kreupelbos Af en toe epilerend met een pincetje Je gaf geen kik, ik ging helemaal los Het werd een mooie kale bedoening Ook mannen mogen een bikinilijn Het eindresultaat werd ontroerend Hoe dapper verbeet…

Een kikker zat op de rand van de vijver Een jonge vrouw passeerde. Ze deed boos, een opgeblazen kikker, schold stegen de gladde groene gozer aan de kant. Ze had haar onschuld verloren, juist aan de andere kant van de vijver. Met een zachte plons was het gezonken. Daar lag het, onbereikbaar, onzichtbaar. De kikker hoorde haar verhaal aan…

Heel lang geleden, was er een Dame die veel van kindertjes hield. Natuurlijk vraag jij jezelf af,waarom neemt deze Dame dan zelf geen kindertjes en dat is waar het verhaal begint. De Dame had alles om gelukkig te zijn, geld, bediendes, een kasteel met een mooie tuin. Alles om gelukkig te zijn, maar wat zij niet had, was een man. Zo mooi en rijk…

verdwaasd Een wonder daalt naar het bekken Hip hip…joelt ze zwak en zwanger van ongemak In een versnelde golf van kreten De vliezen scheuren Ze perst het broze hoofd uit de schoot Laat het verbeten gebeuren De eerste schrei is een zucht Een langgerekte NEE Teistert het oor, trilharen in de fik De eerste postnatale wee De vroedvrouw geeft geen kik…

verf zet Zijn volbloedig woord Sierlijk als een gulden snede Lomp als een neushoorn Vlijmend of kreupel of koket Versmelt in vers en sonnet Met een vermeend gemak De mist is zijn dekmantel Hij draagt het alfabet naar elders Ontkurkt het bewaard gedicht In een roes, een waas van taal Zwelt het uit zijn vlies De pasgeborene geeft geen kik…

Ze gaf geen krimp, geen kik, geen stoot. Het meisje uit het krantenartikel stond te wachten op haar moeder....maar die is dood.…

In tegendeel...we geven geen kik. Een uitzinnig feest, het wulps getast, smoort de koortsdroom. We hijsen de zilveren kelk, laten ons gretig bedwelmen, snuivend aan de flessehals, de genotsduivel die opwolkt. Uit oranje vellen hebben ze grijnzende muilen geknipt. Er drijft een sfeer van vergetelheid, opgeklopt door laffe gilletjes.…

naar de top een sprankelend lied als het niet bezeert ben ik tevree het je niet irriteert anders kap ik er mee het gedicht ontroert het pakt goed uit of is beroerd en soms verbruid ik bied mijn strofen in dicht de lezer maakt er wat van op woord zin gevoel en beeld werpt de lezer zijn duidend licht de lezer en ik samen een kik…

melkfabriek die zij was Van hoe zij, grazend, groen door wit vervangt Zo rolt zij, tong uit de muil, naar haar beul De romp doorsneden Een lamme tocht langs de bloedgeul De lispelende stroom naar beneden Maar nu nog ligt zij hier hevig te herkauwen De noeste boer slijpt de zeis Het kan haar nauwelijks benauwen Haar koele kop geeft geen kik…

Democratie werkt alleen als een samenleving aan vele voorwaarden voldoet en is dus niet overal toepasbaar.…

Uit het verscheurde België zingt een bandje: ‘Makkik binnen makkik binnen om een lieke te beginnen over de dinges die kik mij ammaal herinner uit de goeien ouwen tijd van rekenen en vlijt een leven zonder zorgen ambitie of spijt drei keer durven was doen maskes plagen liefde vragen en al wa ge zegt da waarde zelf me a broek in den helft…

Ik hoef maar een kik te geven of er staat iemand voor me klaar, als het te lang duurt ga ik gewoon schreeuwen en wordt er vriendelijk sorry gezegd. Het is super lollig, iedereen zó voor je te zien lopen. Mijn bed wordt opgemaakt, mijn kleding keurig gewassen en mijn bad klaargezet. Ik heb mijn leven prima voor elkaar dat moet worden toegegeven.…

Eerder waren barmannen en -vrouwen Kim-Lian van der Meij die wij vorig jaar konden zien als Maria Magdalena in The Passion, Jörgen Raymann die wij kennen als zowel presentator als cabaretier, Babette van Veen en Dave von Raven die wij kennen als respectievelijk actrice en zangeres en bandlid van The Kik, presentatrice en actrice Fenna Ramos en de nationaal…

Elke dag is er telefonisch contact, elke dag hoeft ze maar te kikken en ze staat voor haar moeder klaar, teveel? Ja natuurlijk teveel, maar ja, je hebt maar één moeder en zij houdt die in ere.…

Deze zakte zonder een kik te geven ineen en viel met zijn hoofd in zijn eigen soep. De lucht is niet mooi. Grijs met een schrale bewolking waaruit zo nu en dan regen valt. En iedere keer als er een druppel het tafelblad raakt, sterft een van de visjes in de kom. De apostelen zelf nemen geen notitie van deze massaslachting.…

Zonder een kik te geven. Zodat ik weer kon doen waar mijn lijf zo naar verlangde. Hij bleef mij schalkse blikken toewerpen vanachter zijn brede bril. Deze man is mijn held. Hij laat je niet in de shit zitten, hij ruimt het persoonlijk voor je op. Ik ga zijn factuur straks met plezier betalen.…

Maar de Schone gaf geen kik. Het zat voor zich uit te staren, nerveus reikhalzend naar de glazen toegangsdeur. Het Beest nam een doosje Pulmol uit haar damestas, deed het dekseltje open en bood haar een hoestbonbonnetje aan. Doordat het lieve ding het niet opmerkte, stootte ze haar zachtjes de arm aan. Het jongske schrok gemeend.…