Alle inzendingen over koffiebeker

slaap glijdt van mijn gezicht handen omvatten de koffiebeker voeten voelen verwarmde plavuizen zachte muziek dringt tot me door het geluid van de wasmachine zet ritme onder buitengeluiden die geur, die geur van Guatemala vermengd met versgeperst sap van zongerijpte sinasappelen maak me wakker, laat me dromen ik wil in mijn schommelstoel…

Winkelen doe ik na sluitingstijd drink thee uit een koffiebeker en dat ik fantaseer dat weet ik wel heel zeker. De mensen treuren al genoeg ik wil ze graag een lach bezorgen daarvoor doe ik steeds mijn best ook op deze mooie morgen.…

‘Je voornaam’ herhaalt ze, die zet ik op de koffiebeker, omdat dit handig is voor de bediening, maar vooral heel leuk om uit een beker te drinken met je naam erop’ eindigt ze wervend. ‘Monique’ zeg ik gehoorzaam en kijk als een schaap. Een moment later overhandigt de mannelijke student me mijn koffiebeker.…

Voor de verjaardag van hem die me dierbaar werd bezorgde ik hem twee volumineuze king-size kussens en enkele koffiebekers met vrolijke, bemoedigende teksten De grote dag is voor mij de aanstaande zevenentwintigste juni!…

Het enige wat ik me herinner is dat ik naar mijn koffiebeker keek en mij afvroeg of ik die moest loslaten. Maar verder dan mij afvragen kwam ik niet, want het volgende dat ik weet was dat ik me met mijn benen vasthield aan een paal. Ik hing met mijn benen aan de paal, mijn hoofd naar beneden, als een meisje in een speeltuin.…

Samen met een lege koffiebeker van zes euro vijfenzeventig.…

Ik liet mijn koffiebeker los en zette die op tafel. De gitaar zweeg even, nam een adempauze, bouwde de spanning op voor de eerste regel, voordat de stem door de luidspreker het verhaal over zou nemen. Maar die kans kreeg hij niet.…

Liever heb ik dat ze nietszeggend tegen de muur van een hoog gebouw leunen met een plastieken koffiebeker in de hand en voor zich uit staren terwijl de saaie film van hun trieste leven zich voor hen afspeelt. Het is door mensen met een mening dat er zoveel oorlogen zijn. Op de Vlaamse televisie worden ze de hemel in geprezen.…

Hij pakt de koffiebeker, laat het laagje koffie even rondgaan en neemt een slok. Zet hem terug. ‘Jullie waren lang samen.’ ‘Bijna twintig jaar.’ De vader humt. ‘Ik slaap tijdelijk bij een collega,’ zegt de zoon. ‘Best raar. Iemand anders z’n boekenplank. Zijn koffiekopjes.…

Thomas draaide zich langzaam om in Bjarnes armen, zette zijn koffiebeker op het aanrecht en keek Bjarne recht in de ogen. Er lag geen spijt in zijn blik, wel een diep, bijna melancholiek respect voor wat ze nu deelden. "Ik wil je geen sprookjes verkopen, Bjarne," zei hij nuchter, terwijl hij met zijn grote hand Bjarnes kaaklijn volgde.…