Alle inzendingen over komt

Stiekem komt hij om het hoekje gluren maar hij krijgt nog niet echt grip toch zal het niet lang meer duren dan weet je, daar heb je hem, verhip! Dan zal hij stormen laten razen en takken rukken van de bomen nee, de tijd is niet ver weg dan zal de herfst zeker komen.…

Ouder wordende personen onder ons hebben nog wel eens de neiging hun frustratie over hun tanende conditie en verslechterende gezondheid van zich af te schrijven. Ook ik heb in het verleden, zij het met een geforceerde berusting, er meerdere keren en kort gewag van gemaakt. Toen ik, nog niet zolang geleden, merkte, dat deze manier van stoom afblazen…

geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze zij ruisen slechts en breken de wind transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan bomen weten nog even en dan komt…

geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze zij ruisen slechts en breken de wind transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan bomen weten nog even en dan komt…

De sterren glijden weg op de eerste dronken stralen van het speelse morgenlicht. De zon gaat waarheen ze wil, op zoek naar een kier vindt ze jouw slaperig gezicht. Loom liefkoost ze jouw gapende huid wanneer jouw ogen verward de aarde raken. Kwetterende vogels bezingen het ontwaken van de dag, geeuwend boven de bemoste…

in vloeiende bewegingen het ritme van een liefdesdans staart blind op penetratie de lozing van ultiem genot schreeuwt kelen rauw en schor laat doden zelfs ontwaken ik ben klaar als jij komt…

In het onmetelijk grote bos van de poëzie groeide ik de langste tijd van mijn leven onopvallend als een niet bloeiend gewas op. Nog maar enkele jaren geleden werd ik plotseling waargenomen en mag ik mij sindsdien in de schaduw van anderen zonnen. Tergend langzaam vormden zich creatieve knoppen en openden zich later de eerste, onooglijke kleine, bloemen…

Een blik op de wekker zegt mij, dat het bijna acht uur in de ochtend is. Alles in huis en ook buiten is rustig, net als de ademhaling van mijn betere wederhelft. Ik realiseer mij, dat het vandaag zondag is en dan lijkt ons plaatsje op het eiland uitgestorven, met uitzondering van de mensen die zich op weg begeven naar de kerk. Van deze plaatsen voor…

Hij verzekerde hem: ‘Busje komt zo.’ ‘Ja dat denk ik ook’, zei de jongen. ‘Eventjes geduld nog’, wist de man. ‘Goh, wel een beetje flauw niet?’, zei ik toen hij mij passeerde. ‘Ach, ik kon niet laten en trouwens waarom?’ ‘Nou toen dat een hit was, was die jongen nog niet eens geboren, hij zal het liedje echt niet kennen.…

het ziet er allemaal schitterend uit het komend etmaal vanavond en vannacht klaart zij op en later in de nacht die overgaat in dag wordt het wat nevelig en zij wat beverig temperatuur stijgt sterk geraakt door lente hitsigen er vlinders in haar buik…

wanneer mijn tevredenheidscilinder kuren vertoont is er sprake van een overdaad aan sociale kontakten.…

De houding van 'wie doet me wat' komt ons de strot uit, al maanden houden we ons aan de regels en ontzettend veel mensen met ons, maar een loeigrote groep verstiert het gewoon en dat is gevaarlijk en droevig bovendien. Maar wat doe je tegen die mensen die niet stil staan bij het gevaar dat ze meegeven aan anderen?…

Enige dagen geleden kwam ik tijdens het zoeken in oude mappen weer een foto van mezelf tegen. Hij werd door mijn tante in de maand februari 1939 vastgelegd en toen ik was een kleuter van bijna vier jaar oud; de hond was van een ons onbekende man en poseerde alleen maar en duidelijk met tegenzin omdat zijn baasje het beval. Eigenlijk zou het een foto…

Er wordt gebeld en ik doe open. Op de stoep staat een krachtige mijnheer. 'Hallo hier ben ik weer. De man met de hamer. Rechtstreeks van de Kop van Jut hierheen gekomen voor het slopen van uw woonst.' Hij stapt keurend rond zich kijkend binnen. 'Neen maar, voor zover ik mij herinner woont u hier toch wel het schoonst.' Dan, een hamertje…

Ik vind de consumptiemaatschappij ieder jaar weer eerder met Sinterklaasartikelen voor de dag komen. Zij hanteren blijkbaar een hele sterke telescoop om de oude Spanjaard alweer te zien komen of ze kijken via satellietbeelden of hij de haven al uitvaart. In ieder geval ontdekte ik tot mijn grote schrik begin deze maand al suikerwerk en chocoladewerk…

Een kaartje hoef ik niet te sturen, die komt nooit aan, immers ziet niemand in de hemel nu nog een brievenbus staan! Een postzegel hoef ik niet te kopen, evenmin zie je een postbode met: post voor ‘daarboven' lopen, al ben je jarig vandaag!…

de mensheid is gegroeid dus pas hier op uw hoofd ik leid u langs het lijden de gang die angst belooft de trappen naar beneden dragen sleuven tegenstand stap er rustig overheen voor u in duisternis belandt nachten scheuren deze kamers schroeven lijven los van geest kan het eventjes doodstil zijn getuig van tuig dat is geweest ga als…

We roepen wel zo stoer: dat wordt een eitje Een binnenkoppertje, a piece of cake Van Schotten raken wij niet echt van streek Dat wordt een erg gemakkelijk karweitje Men spreekt zelfs van een schot voor open doel Maar is dat hier nou juist niet foute boel?…

kraak maar genetisch materiaal tot op de halve zool zo komt er geen mongool uit aanverwanten ze schonen zich uit angst de bloem niet te zien bloeien die ontluikt uit liefde of nog onberekenend samenzijn is het festijn alleen maar voor de rijken moeten hun mussen havik zijn en gaan ze daarom over lijken er is geen eer…

zwaar is het hart met al zijn kilheid Voor dit lichaam gehuld in ‘t boetekleed Parelachtige zweetdruppels banen zich Over de klamme huid een kronkelweg Leugenachtige fluisteringen proberen Demonische verwarringen te zaaien Maar het lichaam heeft het allang Allang af laten weten in de strijd Want de dood is als een slang En in deze nacht komt…

Wie denk je dat je bent om zo tegen mij doen waarom denk je niet na heb je soms geen fatsoen Beleef je dan echt plezier door naar mijn tranen te kijken wordt jouw ego soms gestreeld als je vuisten mijn hoofd bereiken Wees maar héél trots op je daden want niemand anders zal het zijn je komt jezelf nog wel eens tegen dan ontdek je de betekenis…

Gedachten blijven draaien, er komt niets zinnigs uit, misschien moet ik uitwaaien; ik neem nu mijn besluit...…

Het was er zo maar op een morgen Iets nieuws, iets nieuws iets anders in de lucht Een zoele wind joeg vele zorgen En muizenissen op de vlucht Het eerste vleugje lente Streek als een weldaad over'd aard De mensen keken blij verwonderd Was zo iets mogelijk in Maart? De zon stond als een gouden fakkel Te stralen aan het hemelrond hij riep…

Hier komt de zon!…

roos zelfs een roos kent haar doornen maar zelfs al zit zij vol prikkels zij heeft een fantastische bloem en zo zie ik het een beetje want jij bent wie je bent zelfs als je even niet naar mijn zin bent toch blijf ik van je houden om de dingen die je zegt en die je doet en wanneer ik kijk naar deze simpele roos weet ik gewoon echt alles komt…

iedere traan die ik om je heb geweend zal ik omzetten in tranen van geluk iedere bevende zucht van smart zal ik veranderen in een juichkreet ieder gebroken venster van je ziel zal ik met liefdevolle handen helen iedere rimpel die zich groefde in je gelaat zal ik wegtoveren met mijn kussen iedere glimlach met pijn beladen zal ik ombuigen…

nachtjapon Hoe misselijker hoe beter zegt men Misschien dat ik je daarom wel verwen Als een langzaam reizende zon Wat wordt de naam Laura of toch Ton Afhankelijk van het geslacht Op die uitkomst toch maar tot het laatst gewacht Als een langzaam reizende zon Gaan de negen maanden gestaag voorbij Toch een leuke tijd voor allebei Ons kindje komt…

Het afscheid was voor even Althans, zo moest het zijn Door haat en hoop omgeven Door liefde en door pijn Het afscheid was voor even Althans, dat was het doel Tot liefde ging herleven Terugkeer van gevoel Het afscheid was voor even Althans, dat was mijn hoop Die hoop bleef jij me geven Tot ik erin verzoop Het afscheid is gekomen…

overal zit het - in de keuken de salon het Vereenigingsgebouw op de televisie en van lieverlede heeft het een duivels lang verleden klopklop op de wanden van het denken je hoort de leemte gekroel van kleine griezelbeesten zoekend naar houvast in de kloven van draaien-maar-alles- is-bedrog soms dan beuk je er op los je pikt het niet…

Zijn grootste wens was buschauffeur te worden, maar voor een rijbewijs was hij te jong. Hij stal een bus en reed op stel en sprong die mastodont van Doetinchem naar Vorden. Hij was verzot op openbaar vervoer en dus begon hij met een tienertoer.…