Alle inzendingen over korenbloem

Langs de rand van het koren Waar korenbloemen en klaprozen staan Loopt een klein meisje met vlechten Bloemen plukkend tussen het graan Ze wil mama zo graag verrassen Met een prachtig veldboeket Er zitten zelfs margrieten bij Een korenhalm heeft alles vastgezet Mama staat haar al op te wachten En drukt haar stevig tegen zich aan Wat een…

Zoals een korenbloem, groeiend tussen korenhalmen, de halmen gaven haar steun, zonder die steun, valt de korenbloem om. Waarom? … daarom. Naar het voorbeeld van de korenhalmen, die korenbloemen steunen.…

tip: Blauwe korenbloemen, Zusjes de Roo…

Bijna tastbaar is mijn verlangen naar het land de klanken uit mijn jeugd het land van klaprozen korenbloemen en glooiend landschap het land van textiel de arbeid en de natuur het land waar jij en vader leefden mijn land ons land Twente waarvan ik 't volkslied in mijn diepste dromen zing.…

eens was de wereld wijd waren velden vol ruisend graan groenblauw in de lente golvend in de avondwind vergelend graan met bloemen in blauw paars en wit wilde kruiden boeketten van de natuur ik mis mijn velden de schitterende eenvoud van margrieten en korenbloemen met daarboven de ondergaande zon…

je was de westenwind die door mijn haren gleed met zilte stem van troost in lauwe nachten je was de koele glimlach van de zomermaan je was het licht dat sprong van ster naar maan je was die ene vogel hoog daarboven die knipoog van de warme julizon je was de korenbloem je was het blonde koren je schreef je eigen melodie je…

Ik zag de korenbloemen wuiven in de jeugd van mijn bestaan. Ik zag bloesems appels druiven waar is die tijd toch heengegaan. Het groen is bijna vervaagd langzaam verkleurt het blad. Aan de stam wordt al gezaagd de beste tijd heb ik gehad. Nu kan ik slechts nog dromen van alles wat ooit eens was.…

ik buig stelen bloei bloemen tot een meervoud van boeket wil je winnen nadat ik lente als een korenbloem voor jou heb neergezet we zomerden in overdaad van zon het was jouw warmte waar alles mee begon we herfsten al kleuren weten koude zeer nabij maar oogsten zoveel mooie dromen dat de winter ongestoord kan komen…

ik bloeide in het groen naast jou mijn kleine korenbloem stengelde iets hoger maar ontnam je nooit het licht in samen wiegen op een warme wind hadden wij voldoende zicht wij plukten zon uit sombere dagen waarin de uren leken te vertragen kom groei met mij in blauw en groen jij weet in bloei wat er samen is te…

ik bied je nu mijn bloemenwei het voorjaar is nabij ja, eindelijk vorstvrij het gras groent sneller in het bloeien, laat het zaad door zomerdroogte niet nogmaals verschroeien kom mijn korenbloem je ogen zijn blauwgroen spikkeltjes om in te struinen een lentezon om je te bruinen laat de wereld wijsheid weten in samen kindzijn kun…

tussen de klaproos en de korenbloem stond ik te wuiven als graan gedenk mij wanneer de halmen rijpen of als de leeuwerik ten hoogsten hemel stijgt aanhoor de elegie van pijnboom en plataan denk hoe ik was genegen het zachte oeverlis onthou de vuurdoorn de zonnebloem de goudenregen en... liefste...…

Jouw hart is gesmeed in de kleuren van de lente Jouw ziel is bereid met alle zomerse ingrediënten Jouw haren blozen in de zachte stralen van de zon Jouw tranen gedijen in de dauwdruppels op het gazon Jouw ogen stoeien met het blauwe van korenbloemen Jouw lippen kruiden de geuren van al het groene Heb ik jou al…

Boven de margarieten uit, praalden vijf witte irissen en zeven blauwe korenbloemen staken er nog eens bovenuit. Enkele rankjes groene vinca tooiden het geheel. En op een kaartje aan het oor geknoopt, stond: ‘Leve onze Papa!’ Mama en de kinderen.…

maar als ik omkijk is de echte wereld te dichtbij ik ben geen schaapje in de kuddes die hun tijd vergrazen onder bazen en steeds mekkeren het is knudde ik wil spelen en me niet vervelen in het kant en klaar van een omgeving haat het voorgekauwd gebaar geef mij een bloementuin daar zoek ik jou in groen en blauw van korenbloem…

zacht buigen witte vingers het blauw van onze korenbloem weer terug in knop het wintert en wat sneeuw smelt in haar warme hart, strak pegelt ijs de stam in topzwaar worden is de dood geboren knakt de bloem het tere groen verlept raakt bed in donkere aarde bedekt met vorst zal zij geen koning kraaien maar als lente…

We waren gelukkig in die tijden nog nooit hadden we oorlog gekend we waren kinderen zonder lijden zelf waren we koning, keizer of regent De sloten waren onze zeeën we verloren geen enkele slag pepermunt braken we in tweeën veroverden de wereld met een lach Nu de helmen door de halmen glijden de korenbloemen sterven in het vuur en het bloed…

strooi ik zand in ogen die graag kijken laat ik te veel blijken dat de blauwe korenbloem zich eenzaam voelt in het groen vervluchtigd is het zaad waaruit ik wortel schoot de ouderplant is dood zaailingen uit onze schoot ontwikkelen hun eigen loot soms woeker ik als onkruid tussen rozen belemmer nooit hun groei bewonder slechts de kleuren…

Het haverveld is van papavers rood, Van korenbloemen blauwt het hoge koren, De ijsvogel flikkert over gracht en sloot waar hennephaar bloeit, Gele naast de ivoren.…

‘En weet je, op een veldje even verderop stonden allemaal prachtige blauwpaarse korenbloemen. Heel mooi. Maar het echt mooie was dat er ook rode papavers, gele ganzenbloemen en witte bloemetjes een plekje werd gegund, die er hun kopjes konden opsteken.…

Het waren boterbloemen, margrieten, klaprozen, korenbloemen, bijeengebracht door mama's teder-poëtische aard.…

Drie droppels liet hij vallen Beneden op de aard, - Drie mooie kleine dingen Zijn daar altijd bewaard: - De eerste viel in 't koren, Dat werd een korenbloem, Die bloeit in 't blauw naar boven, Dat is haar grote roem. De tweede viel in 't heikruid, Dat werd een heikapel, Die vliegt altijd naar boven - Veel hoger wou ze wel.…

Drie droppels liet hij vallen Beneden op de aard,- Drie mooie kleine dingen Zijn daar altijd bewaard: - De eerste viel in 't koren, Dat werd een korenbloem, Die bloeit in 't blauw naar boven, Dat is haar grote roem, De tweede viel in 't heikruid, Dat werd een heikapel, Die vliegt altijd naar boven - Veel hoger wou ze wel.…

Roze tongen verzoenen het verlorene; de verwrongen wijzers (tik-tak tik-tak tijd) grijs groen blauw de ogen van de vrouw bekoorlijk blootgegeven passie korenmolen korenbloemen korenvelden wilde koren zingen luider luider (tik-tak tik-tak tijd) er ligt een glinsterende sluier over de dagen de schaterende vlinders de grappige papaverbloemen…

Zwarte gemalen malen het zwaarste graan Sterren verdwijnen in negatief licht Fantomen van duisternis krijgen ruim baan En de korenbloemen gaan eraan de Zachte blauwe bloemen gaan eraan Zwetend wacht hij op een uitweg Als op de krampen die in de morgen komen Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…

Het is niet onwaarschijnlijk dat ik die hou van wilde tuinen van al wat kruid en onkruid heet gras ga plukken in de duinen en denk hoe tijd door onze vingers gleed Wellicht ook dat ik dan gebogen over boerenvelden loop en tussen vlas-en korenbloemen op blauw als van je ogen hoop Het is haast zeker dat ik dan in een klaverbed zal dromen…

Het bleek een perceel weiland helemaal gevuld met korenbloemen, papavers, en ganzenbloemen en witte mij onbekende bloemen – een waar feest. Terwijl ik er vlak langs liep voelde ik opeens vlinders in mijn hoofd fladderen en bijtjes zoemen die me zeiden : zie je wel het paradijs bestaat.…

Grote lelies, kleine hondsdraf, sierlijke korenbloemen... Sommige van die bloemen werden sterke vuisten, andere veranderden in ronde zuignappen. De vuisten begonnen erop los te slaan! De zuignappen vielen ook aan, kleefden vast aan die meppende handen! Het volgende ogenblik was de kamer vol betoverend licht van glimwormen.…

Op het platenlabel van de televisie-maker Jo Van Eetvelde 'De Nederlandse Pocketplaat' bracht je enkele EP's uit; 'Mijn koningskind', 'Korenbloem' en 'Zoals ik eenmaal beminde'. Eind jaren zestig brak je bij een groter publiek door en met name door je lied 'Evviva Il Papa', een anti-pauslied, dat een flinke rel veroorzaakte.…

En de korenbloemen lieten hun doorleefde blauw zien. Op een mooie zonnige zomerochtend kreeg Bjarne Gosse een brief van Kees Broodakker. Zijn cavia was doodgegaan. Hij was er verdrietig over. Het liet Bjarne ook niet onbewogen. Hij moest het allemaal van zich afschrijven. De scriptie over al het leed. De gestorven cavia van Kees. Een gedicht.…

Aan warme zomers, gele tarwevelden, korenbloemen, boterbloemen en alle prachtige andere veldbloemen in de bermen langs de wegen. Ik ben nu helemaal goed op gang. Steeds wordt de kleur rood subtiel vermengd met andere kleuren, zoals geel en paars. Met veel fantasie zie ik al wat bloemblaadjes verschijnen.…