Alle inzendingen over kruiken

vul de kruik tot ze bolt geen wolken geen wijn de rivier dein ik mee in het leer op mijn heupen om tranen te wassen als er heimwee zal zijn nat de rijst tot ze kleeft geen zonnen geen brood het veld voer ik mee in het stof op mijn rug om te slikken wat hongert naar verloren en dood weef de draden tot zijde geen zaden geen katoen de…

De kruik kleedt je uit in het helderste wit. Je hals van email, je schouder die schatert van licht. Sluit je de ogen, je haar wordt een wier. Vind ik een vorm voor water dat loopt? Het wuift en wacht, een onweer op zee, je oogleden blijven gesloten. ----------------------------------------…

Het is mij genoeg dat ik in mijn korte leven één aarden kruik heb kunnen vullen, waarmee ik kon bijdragen aan Zijn bron van verrukking. Als er een eind komt aan die verrukking en de aarden kruik gebroken is, komt er nog geen einde aan Zijn grote feest.…

Werk zonder mate of plan, maar spiedt door alle luiken; veracht de burgerman, doch ledig zijne kruiken. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: In de zoete inval en andere gedichten van Richard Minne (1891-1965)…

In een kruik uit aardewerk geëmailleerd in bruin, met een oor eraan en dik gebuikt. Staken vijf hostabladeren en zeven margarieten, de hostabladeren waren mooi met geel gerand. Boven de margarieten uit, praalden vijf witte irissen en zeven blauwe korenbloemen staken er nog eens bovenuit.…

kannen en kruiken op de stoffige zolder boordevol heimwee met wat bevende vingers streelt zij haar eerste popje…

Na lang getob weer stevig aan de kruik.…

Situatie: de Drie musketiers sturen hun dienaar naar een kroeg om drie kruiken RODE wijn te halen. De dienaar bestelt aan de bar bij de waard drie kruiken WITTE wijn en wacht geduldig totdat deze zijn gevuld. Nadat dit is gebeurd, pakt hij de kruiken op en kijkt verschrikt. De waard informeert naar de oorzaak.…

in een grote stad Doch de jaren vervlogen zo ook ons vurig hart een tijdgeest trok voorbij bezieling werd gedoofd en raakte in de ban van status posities werden jachtig ingenomen verstrooid en opzoek naar het gouden kalf Zo bleef een herinnering van kruiken met dromen vergeten tijden in harten eeuwig jong…

mijn voeten zouden koud kunnen zijn de sok mag van de kruik.…

'Dat ik er van af ga, van de fles en de kruik, dat is een ding dat vaststaat,' verzekerde ik hem. 'Hoewel je natuurlijk niet alles in het leven kunt regelen en organiseren, want waar blijf je dan. Sjonge sjonge.'…

pijnstillers snoepen op de bank liggen een warme kruik op een zielige plek domme blokjes aanklikken bommen laten ontploffen niet de hele tijd aan jou denken…

eindelijk woon ik op een woonwagenkamp slechts om de belasting te ontduiken met drie procent leek alles in kruiken maar door kamervragen is het echt een ramp woon asociaal en betaal me straks blauw door armoede ook nog gedumpt door mijn vrouw…

ja, ik heb de kruik gebroken languit gelegen in het riet in Rimbaud’s dronken boot maar waar en wanneer zelfs de zon heeft het nooit geweten toen horloges nog geen secondewijzers hadden en ik zonder verrekijker op pad trok het verleden deel was van het nu de hengsten tijdig steigerden en moeder bloedde iedere maand zij gaf me de kruik…

Wanneer een verse baby zorgen baart, Dan helpt geen wiegeliedje, borst of kruik, Nee, gooi de kleine lekker door het luik, En speel de kinderlozen in de kaart. Die halen, zonder strenge kinderrechter, Gewoon een baby onder uit de trechter.…

toen de kruik brak sijpelde mirre over zijn voeten de albasten scherven riepen : schande mirre is niet voor voeten Maria wel voor liefde schreeuwden twee ogen ze begon hem af te drogen met zoute kussen en magdalena-haar…

Mijn dochter en ik zijn twee handen op één buik zij is het warme water en ik ben de kruik. We hebben ook vaak dezelfde gedachten als zij onrustig is heb ik slapeloze nachten. Nu zij zwanger is groei ik met haar mee zij een kilo, ik ook en beide tevree.…

Waar kaarslicht de duisternis kruist herwinnen gedachten terrein gefluister van stemmen en kruiken gevuld met rosé hoor dat gelach en gebulder van stem vluchtend zijn harten vol gevoel en van streek niets kan worden zoals het ooit is geweest tijd schrijdt voort en vertrouwen wordt herpakt toch blijft de angst voor het verbreken van de rust…

Haar naam verhaalt van Spaanse melodiën Van witte huizen rond een stoffig plein Van koele schaduw in verlaten kathedralen Van een verliefde muzikant 's Nachts bij een droogstaande fontein Van zonlicht ongenadigd op je lichaam Van kruiken vol met zoete rode wijn Die droogstaande fontein, dat is de liefde En die verliefde muzikant Dat zal…

Kom, knaap, laadt de kruiken op d'armen. Het leven begon nog niet. Wij zullen 't beginnen. Tschau-Tschi was een treffelijk Dichter: hij heeft prachtig gezopen. Ook ik zal zulks dra doen. Heer Waard, ik wil u mijn paard verkopen en 't hem dadelijk nadoen.…

Een versleten vriendschap door té intensief gebruik op het trottoir een voetstap het oor van een aarden kruik. Uit het volle leven verbannen versleten na werkzame jaren paard ooit voor wagens gespannen staat eenzaam op stal te staren.…

verleden houden mij in een ijzeren greep nu eens probeer ik mij voorzichtig los te maken dan weer met bruut geweld niets helpt geboeid zie ik het heden van gedaante veranderen langzaam maar zeker toekomst annexerend grijnzend mijn verweer gadeslaand het verleden dwingend het hof makend mij degraderend tot de bekende druppel water de kruik…

Tussen boekenkasten van kartonnen dozen het bos van gedragen kleren en rook van voorgangers Schieten vingertoppen elektrische schitteringen door zielige gordijnen naar de tl-verlichte gang Een kruik in mij vult zich warm.…

Je bent zo erg gewenst Je bedje is gespreid, inclusief de nieuwe kruik... Alles staat op jou te wachten Nieuwsgierig als we zijn zitten we op je te wachten hoe jouw geboortedag zal zijn... Het duurt nog wel wat maandjes maar de tijd die gaat heel snel en voor je 't weet dan ben je er dus groei nu maar heel snel...…

Hij vormde een kom, en hij verhoogde De ronde randen, en een buik Boog zich naar boven, en hij boogde Haar buigen in, en zag de kruik Slankhalzig en met edel welven Van lippen, en haar schone mond Was lachende; want hij was zelve Zo gul als zij, zo diep van grond.…

kijk de kruik bruiste van champagne en verbrak de ongeheelde pijn van gebroken uren in een leven heel alleen!…

hoe vaak ga je niet gedachteloos voorbij aan mensen en dingen blind voor alles om je heen zoals die vrouwen, zij aan zij uit een ander land en werelddeel zo ingetogen in een kring gezeten de kruiken gevuld, zo zichtbaar gehuld in warme kleuren, steeds op dezelfde plek alsof ik ze voor het eerst hoor fluisteren, hun pure schoonheid…

Zij huilde Liet tranen De vrije loop Hij danste Weliswaar Zonder emotie Met een hart Vol Hoop Zij communiceert Handen op haar Pregnante buik Hij voelt Intens Gelukkig Warmte Gelijk een Kruik Geborgenheid Vieren zij Staande. Simultaan Hij zet de Dans voort.…

haar stem klonk luid en vreemd verbogen er hing iets om haar nek, ze was een buik- spreekpop, die als een pratend doorgeefluik vertelde over schepen, over dogen het was niet waar, al was geen woord gelogen maar zij genoot alleen het vruchtgebruik van wat geschonken werd uit deze kruik en debiteerde slechts ons onvermogen het zonnetje brak…

Dat grote lelijke eiken bed met witgesteven lakens het veren kussen opgeschud warme kruiken als reddingsbakens daarin zag ik je liggen bleek en rimpelig je gelaat ogen diep gelegen in hun kassen geen medicijn wat baat je borstkas ratelt en rochelt een laatste adem, diepe zucht eindelijk je strijd opgegeven en ik adem...opgelucht…