Alle inzendingen over kunst en mystiek

Gefascineerd heb ik rondgelopen op de Vodou-tentoonstelling in het Tropenmuseum met wonderbaarlijke kunst en mystiek uit Haïti. Doorgaans ben ik niet zo gauw onder de indruk maar dit overtrof mijn verwachtingen, mocht ik die al hebben gehad.…

Een collectie uiteenlopend van prentbriefkaarten, boekenleggers, kinderboeken, affiches, pockets uit de oorlog tot boeken met straatliedjes, over kunst, architectuur, mystiek etc. Flits, Flits… weer terug in de werkelijkheid van 2010. Inmiddels is Louis Putman 86 jaar en nog steeds beleef ik plezier aan dit fotografisch portret.…

Een natuurwet is een katalogus van onze ervaringen, opgesteld in de hoop er onze verwachtingen naar te kunnen richten.…

De mens verliest lichter God dan zichzelf.…

Het zou gemakkelijk en troostend zijn te denken dat Rimbaud werkelijk door God was verhoord en uit zijn moeras der wanhoop getild tot in de zuivere lucht van zijn aangeboren onschuld en van omgang met God naar Wie hij zo tevergeefs had gehongerd. Helaas is zijn gevoel van een volledige vrijdom van zonde ('je n'ai point fait le mal' etc.) zo karakteristiek…

De doelstelling ervan is het ego op te lossen in wat Rimbaud 'de universele geest' noemt, een entiteit die tamelijk nauwkeurig schijnt overeen te stemmen met het 'kollectieve onderbewuste' van Jung.…

Achter en boven het ego is een ander ego, een ander ik, dat in de eeuwigheid leeft, buiten tijd en ruimte, waarvan de onsterfelijkheid, als die eenmaal ontdekt is, niet in twijfel getrokken kan worden.…

De rust is ingetreden Roerloos liggen bladeren Windvlagen zijn verleden Lage wolken naderen De takken bedekt met dauw Aan mist overgegeven Schimmen achter in het blauw Met het uitzicht verweven Twee bomen door de tijd heen Naar elkaar toe gebogen Hun twijgen vlechten ineen Nevelige atmosfeer Het stenen erfgoed geeft weer Symbolen…

De mystieke kunst der poëtica doet scanderen of vallen langs jamben vol venijn Dwingt poëtische patriotten tot terzinen brengt me zelfs tot kwatrijn 'K maak reizen door assonanties; zwerftochten langs waardig septet Bied het hoofd aan alliteraties Verval in antithetisch quintet Ook rijm kan mij bekoren Of het nu gekruist, gepaard of omarmend…

1 Er is een helder, overal een schijnen hier. O- ver de zee, lichtend pad zuiver zout in leven. 2 Er is geen ondergaan, enkel een warme hand over velden van muziek. Aan de oever, in het lied van dageraad. 3 Geluk groeit in het woord van zwijgen, stilte in kleuren op het doek van toekomstdromen. Nu is het tijd om haar te begroeten…

verbaasd, verdwaasd compleet tot een standbeeld verstard sta ik in uw aangezicht te kijken kleine golfjes hoop stralen van mijn erts de hemel in nu aangewakkerde hoop het lood smeltenswarm geworden is jouw ogen openen me een boek waarin onbekende tekens over zijden bladen dansen de grote boten moed drijven me in kleine stukjes gehakt…

Weer valt een loodzwaar gebaar uit het lood, het gezicht gericht naar boven, machteloos de ogen, sterrenstarend in de nacht en kleur begint te dansen, armen zwaaien hoog de hemel uit zijn boog doldraaiend dronken duikelend over de rand van overgave waar in de verte het spel van hoogtij leeft.…

zo kun je verdwalen met je neus in de wolken of in geuren die een schoonheid kleuren met honing mandarijnen fluwelen gordijnen en ogen stralend naar een ster die er misschien wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach als je stiekem om het hoekje gluurt of met je neus plat tegen het raam en een blos die smaakt naar meer kan ik nog dromen…

zonnestralen breken als bloemknoppen in de dauw ochtendkoele damp weerspiegelt nevels in de ziel een bloemklokkenspel speelt in een gouden regen toverklanken vol overgave in sprankelend gevoelszijn een speelse avondwind veroorzaakt kalme deining flonkerend in de maan als licht in juweel slaapschaduwen lonken stil in…

Waar zij de nacht ontdekt zich onder toeziend oog verlegd speels schaduwen langer rekt en zetelt in haar recht zo donker licht vergeelt en jaloerse blikken steelt…

Niet hoe de wereld is, is het mystieke, maar dat zij is.…

De wereld bloeit op het tapijt; bloemen bij thuiskomst vòòr Uw tijd. Uw voet naast mij is nauw gelicht, of de pool heeft zich weer opgericht. Het bloesemspoor is nochtans feit: heeft geur van Uw aanwezigheid. Dood heeft U een kamer ingericht binnen de breedte van dit gedicht.…

magische spiegel lonkt en blikt geheimzinnig verzacht hartepijnen met diamanten stralen haar wereld in ziel verzonken droombeelden verkennen vrij door betoverende landschappen zomerbruisende geuren verwekken opbloeiende hartstocht in sneller galopperend hart stroomt nieuwe energie door fonteinen omringt gelaat glanst van schitterend…

Het meisje in het Vroesenpark –besproet Gelaat, als snoepgoed op verjaardagstaart- Komt steevast kijken tijdens Hemelvaart Wanneer het parkpad licht in purper gloed. Als uit de etherbuik daalt af een stoet Van paarden, ruiters vergezeld door Hij Afkomstig van een ander perk waar wij Als bleke leken voor zijn doodgebloed. Daar deelt zij haar…

De oude vrouw loodst mij langs kanalen waar ik anders ingevallen zou zijn of zij niets is zekerder dan onze gezamelijke tred in deze richting Misschien is de weg een rol en de rol een weg? Misschien kunnen wij nooit fout lopen, zolang zij voorop loopt en ik erachteraan.…

Blauwe ogen aanschouwen in verte het noorderlicht de pracht en kracht van het mystieke dwalend in dit verre landschap zweef ik op winterwind huilt mijn hart parels van ijs strijk ik door mijn lange haren en fluister heel zacht jouw naam…

En nu rest slechts nog de laatste vrees. Het is de vrees voor de ultieme overgave. Mij ruggelings in de niet-bestaande afgrond te laten vallen, als een bungeejumper aan een onzichtbaar koord.…

Ik houd van een mystieke relatie, zo'n relatie die je proefondervindelijk maakt tot een mystieke ervaring, tot een verovering telkens weer, zo'n onuitsprekelijk iets wat leidt tot een intense beleving.…

Het geluk bespelen Er bestaan voorschriften voor voorspoed, want een verstandig man wijt niet alles aan toeval. Men kan het geluk in de hand werken. Sommige mensen volstaan ermee vol vertrouwen bij de poorten van Fortuna te gaan staan, wachtend tot het lot hun haar gunsten geeft. Anderen hebben een betere methode: zij dringen naar binnen en gebruiken…

Schrijven met een woordenboek erbij daar begin ik niet aan, da's niks voor mij. Daarom kan het gebeuren dat ik dubbele woorden gebruik, maar ik kan er niet om treuren ook DAT past bij het schrijven van mij. Ik word soms op mijn vingers getikt als iets niet goed zou zijn. Eerst trok ik me dat heel erg aan, nu doet het wat minder pijn.…

Zwoele zachte wind aan de rand van stilte een mystiek geluid.…

Ze drijft met slechts een rimpeling, herinnering druppels om tot zilverling spettervast de brede lach van zon op zee bij toverslag en vloeiend blijft de schildering Terwijl een koele bries verdwaalt, ontpopt de twinkeling golvend aan de glinstering der einderschone waterbrand in ’t wondersprekend niemandsland en vloeiend blijft de schildering…

Ik weef mijn draden op gevoel en spin intens verlangen in diepere lagen naar eenwording. Onzichtbare trilling meandert als ontwaakt en ik verblijf in zijn intieme fluistering.…

ik ayasophia de Bosporus en keer de rug aan westers denken nu komt de rust terug die deze oversteek gaat schenken in steen heeft wind herinnering gestraald de grond heeft nooit getreurd om alles wat er is gebeurd zij bloedt haar oogsten in draaien naar het oosten ik schop mijn schoenen uit en blotevoet de grond ook…

ik zag de bui die zich wendde op het hoogst van het duin het strand dat de zee met zijn golven weer keerde ik raakte je huid de spanning ontlaadde wij die eeuwen versmaadden het verlangen uit eerdere levens bonkte er uit loeide als vuur in een droge savanne de rook trok niet op zelfs de tijd bleef stil hangen had ons in uren gevangen…