Alle inzendingen over leze

Woorden rijgen mijn gedachten, tot schichtig grote ogen. Het licht is uitgelogen, een doek kan liegen verzachten. Uren vliegen, muggen steken. Beelden gillen, angstige prevels. Duistere steegjes, grijnzende gevels. Het beest heeft in mijn hoofd gekeken. Schaduw kruipend gefluister, met hoog piepende kraken. EN NU VERDOMME SLAPEN! Schreeuwt…

Ik kan nu nog steeds niet geloven dat een leraar een klas met zo’n verhaal tot lezen wilde aansporen. We waren twaalf. Tien jaar later zag ik een bekende steeds een boek van Boudewijn Büch bij zich dragen. Ik las ‘Het Bedrog’ in één adem uit. En vervolgens pijlsnel zijn hele oeuvre.…

Jonge mensen aanzetten tot lezen, in plaats van neuzen op de telefoon. Bijvoorbeeld in Utrecht op het Centraal Station, in Maastricht in de binnenstad en in Groningen op de Universiteit. En ik wil het wel schrijven.…

ik zit hier aan de waterkant me echt niet te vervelen mijn lange rok kreukt in het gras maar dat kan mij niet schelen waar geen geluid meer wordt gehoord wat kan er mooier wezen dan daar te zijn en ongestoord een heerlijk boek te lezen…

Het publiek is zo onnozel dat het liever het nieuwe dan het goede leest.…

Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzie, nam op zijn diplomatieke reizen naar alle windstreken zijn bibliotheek van honderdzeventienduizend boeken op vierhonderd kamelen in alfabetische volgorde mee. Abdul Kassem Ismael, die meer boeken bezat dan sterren aan de hemel en meer letters had verzameld dan zand in de woestijn, las wanneer de kamelen…

als taal vergeet ik niet de letters te poetsen om stof te verdwijnen alle hoekjes vinden klaarte in de nabijheid van hun blad zo punten we de binnenkant met zorg niet vanwege de zichtbaarheid maar om de kern te lezen…

Ik kluif de klinkers kaal tot bot stil mijn dorst lavend met mede blik zin’lijk naar de volle snede en smikkel van het puur genot ‘k laat mij de volle verzen smaken veeg vette letters van mijn lippen probeer de blanke kern te strippen doch taal niet om de vorm te kraken ik vreet gedichten bij de vleet verslind verhalen als een toetje hiervan…

Ik lees niet, ik word gelezen.…

Och, als men lezen kon!…

Dit is op aarde van al 't kwaad de grootste straf: Wie eenmaal lezen kan, die leert het nooit meer af.…

Och, als men lezen kon!…

Het staat me niet aan, hoe je naar me kijkt zo'n berekenende blik van 'ik lust je rauw' ik kijk van je weg en weer terug vraag me af wat in vredesnaam wil je nou? M'n geld, m'n leven, m'n jas en huiver in stilte, loop nou toch door, ik blijf zitten van de angst, die ook van binnenuit lijkt te komen. Dan besluit je blijkbaar 'bij…

Ik hou van mijn gezin, en hou van lezen, ook hou ik van schrijven en dit te ventileren, vind het geweldig als mensen op mijn werkjes reageren.…

Wie leest, staat er alleen voor.…

Als u dit leest, ben ik er niet meer. Gelukkig heeft u in de krant geschreven dat u er nog wel bent: Ik ben er nog. - Fijn. Toch vind ik dat ieder van ons zich voortaan beter moet voorbereiden op de trein. We moeten leren Zijn voordat we niet meer Zijn, - begrijpt u? Als u bij uw onbewaakte overgang nu eens zelf een rode bel ging plaatsen…

Ik vraag het me af en mocht ik nog leuke schokkende af anderszins spannende activiteiten meemaken gedurende het lezen, zal ik ze U zeker niet onthouden, ik ga weer lezen!…

Maar weet je: tegenwoordig moet je al blij zijn als een paar mensen je brouwsels lezen, dus gloeien is er niet meer bij, dat mensen je een cijfer geven, maakt het groeien minder (maar ach, ik krimp toch al) en gelukkig is de vier verdwenen van de becijfering. Toch zeg ik in deze: best jammer dat er zo weinig wordt gelezen.…

In de bibliotheek kun je van alles vinden van alles wat ik was er met coby die grote mevrouw we lazen wat en fietsten er naar toe vroeger werkte ik ook in de bieb en nu las ik de donald duck ik ben bij ggz friesland en heb een voucher voor coby schrijf ik dit verhaaltje uit het land der letteren waarvoor ik vroeger heb geleerd nu heb ik hulp…

Wat doen veel mensen het liefst als ze vrij zijn? Reizen. Liefst naar verre oorden. Om andere culturen mee te maken. Te genieten van exotische stranden met palmen. Avonturen te beleven. Hopen op nieuwe contacten, vriendschap, ja zelfs liefdes. Daar hebben ze wel een paar duizendjes voor over. En een paar prikken her en der tegen enge ziektes. Met Toscane…

Het goede boek - je kunt het zomaar kopen Je neemt het mee, je zet het in een kast Het zal je nimmer voor de voeten lopen Maar legt, zodra je wilt, een wereld open En daarin ben je dan zijn eregast. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit de gedichten van Drs. Heinz Polzer (1919)…

het kind in mij blijft lezen om de verbeelding van het woord heeft dan telkens weer te vrezen dat het lezend wordt gestoord dus de legger heeft het nodig om te wijzen waar het las of waar de schrijver was gebleven toen hij aan het schrijven was…

Ja; had ik nimmer slaag te vrezen ’k Zou zelden in mijn boeken lezen, En dat geeft vader ook verdriet. Foei dat ik van een tol moet leren, Met vlijt te werken zonder dwang. ’k Wil tot mijn straf, mijn leven lang Geen ander speelgoed meer begeren.…

Wees dus maar stil, gij zijt toch spoedig dood: als gij in 't water kijkt dan kunt gij 't lezen.…

Vandaar dat straks verplicht in elk boek staat Dat lezen de gezondheid ernstig schaadt.…

Ja, ik, Multatuli, 'die veel gedragen' heb, neem de pen op. Ik vraag geen verschoning voor de vorm van mijn boek. Die vorm komt mij geschikt voor ter bereiking van mijn doel. Dit is tweeledig. Ik wil in de eerste plaats het aanzijn geven aan iets dat als heilige poesaka zal kunnen bewaard worden door kleine Max en zijn zusjes, als hun ouders zullen…

Als iemand dit ooit leest, vergeet het dan maar snel. Ik ben namelijk niet iemand die je zult onthouden. Ik ben geen held uit het geschiedenisboek, ik heb nooit in de top 40 gestaan, geen medailles behaald, niets uitgevonden dat niemand nog kende. Ik ben gewoon een mens dat het leven leeft, en op zoek is naar de zin ervan. Misschien dat ik in de toekomst…

Haakjes openen Wanneer ik je tracht te lezen lijkt het of je bestaat uit een enkele alinea in telkens een ander boek waarvan ik altijd één hoofdstuk, de clou, mis Vraag je je nooit af of de titel op de kaft je nu eenmaal is gegeven of word je nog geschreven en wacht je tot geen plank je meer dragen kan Neem je genoegen…

Omdat je boeken kan kopen zonder ze te lezen.…

het is de wind niet jij die verhalen fluistert gedachten verwaait geheimen doet verbergen het is het kind in mij dat in spanning luistert totdat de wind draait alsof hij mij moet tergen…