Alle inzendingen over lijdensweg

Vader, een dezer dagen zou je je achtennegentigste verjaardag gevierd hebben op een voor jou onhaalbare datum. Je lang-vergeten geboortejaar 1922, getekend door de economische crisis, ligt diep verzonken in de tijd, in een ver verleden. De familie was altijd welkom op 27 januari in het oude, kapitale huis en de progrèstaart van de exclusieve bakker…

Deskundigen vermoeden dat misschien Als de processierups niet wordt gestopt Hij zich tot een probleemgeval ontpopt Maar ik heb lang geen vlinder meer gezien Mijn eigen rups, die languit ligt te pitten Wacht tot er vlinders in mijn buik gaan zitten…

Jouw trieste blik naar binnen gericht Jouw huilende ogen door zo'n naar bericht Ik wil je graag helpen een vriend voor je zijn Jou zo te zien lijden dat doet mij veel pijn Ik leen je mijn schouder pak jou stevig vast Ik zal voor je zorgen en draag ook jouw last We gaan tot het einde breng jou naar het licht Dan neem ik triest afscheid…

Het leven is één plezierige lijdensweg.…

Christus heeft gisteren Zijn lijdensweg beëindigd door Zijn opstanding, maar de lijdensweg van Jorge Mario Bergoglio zal ook niet lang meer duren. Hopelijk komt er na het conclaaf een jonge paus met frisse ideeën over celibaat, vrouwelijk priesterschap, gehuwd priesterschap, seksualiteitsbeleving en vrijwillige levensbeëindiging.…

W., die woonde in een kapitaal pand aan de Bosscheweg dat tot de verbeelding sprak, stond machteloos en als kinderen moesten wij eens vernemen dat in verre, witte ziekenhuiskamers HAAR lijdensweg zich voortsleepte tot en met haar gruwelijke opbaring in een lijkenhuisje in het naburige dorp..... lijdensweg zich voortsleepte tot en met haar gruwl…

Moeilijk is niet onmogelijk Dat is een ander woord Zoals een uitdaging Ook geen probleem is Het één is een werkwoord Het ander een lijdensweg De dichter doet moeilijk De taalpurist onmogelijk En de uitdaging is om dan Het probleem te laten zwijgen Uit: 'Eiland op de akker', 2005.…

Ontvoelen is een gore lijdensweg als het gevoel de ader is van ieders bestaan. En zo is mijn ontminnen volstrekt onmogelijk ook al zou je het heel dringend van mij vragen. Ontvraag mij en laat alles dan opnieuw beginnen.…

Ik kan er niet meer tegen Braak woorden met stukjes Uit mijn hardgeworden maag Ik sla dicht na elke vraag Vrolijk, zelfs vriendelijk Begon ik onvermoed lijdensweg Ik hoor u denken Die is ver heen In schenken Zet ik het verkeerde been Draai alles om, U gaat, ik kom Vriendelijk en vrolijk Uitslag versla ik olijk…

Het einde van het leven De strijd zowaar verloren De lijdensweg geboren Voor zij die achterbleven Voorbij die mooie tijd De stukgeslagen dromen Wat had nog moeten komen Het meest dierbare kwijt Maar weggaan zal de pijn De herinnering doch nooit En vergeet niet, ooit Zal men weer samenzijn Dit zijnde in gedachten Is dit nog geen afscheid…

"Hij is twintig jaar geleden overleden, na een lijdensweg van elf maanden in een verpleeghuis" voegde ik aan mijn woorden toe. Was dit nu de laatste traan die ik liet vloeien om Hem?…

O meisje, meisje zo klein en teer je hart vol van lijden en verdriet een lijdensweg dat was je leven en leven doet zo`n pijn emoties overheersten je leven en meisje, mijn respect voor jou eindelijk, uiteindelijk de keuze voor jezelf het einde van je leven dat bepaalde jij zelf voor altijd en voor eeuwig maar jij had geen keuze slechts…

Het leven was voor hem vaak lijden Een pijntje hier, een pijntje daar En ieder pijntje nam hij zwaar Hij was beslist niet te benijden Hij stierf, een lijk heeft niets te vrezen Zij dacht: het is voorgoed voorbij, de lijdensweg.…

Een leven achter gelaten, een lijdensweg voor haar. Ontwrichte celdeling, zo zou je kanker ook kunnen omschrijven. Ik ga een klein kadootje voor haar kopen. Dat helpt niet, maar misschien is ze heel even blij.…

Ik slaag er in mijn dichtgekoekte linkeroog wat te openen om op de wekker te kijken. Het blijkt een stuk vroeger dan ik gewoon ben op te staan. Toch verlaat ik in een vlaag van romantiek voorzichtig het warme bed. Ik wil mijn vriendin verwennen met een ontbijtje op bed. Het is een ongeuite afspraak dat zij blijft liggen als ik voorzichtig het bed uitstap…

is liters verf verloren zonnebloemen, zonnebloemen ik word gek van zonnebloemen maar nog geler is het koren van de flanken der Ventoux wenkt een dode wielrenner maar ik weiger om te komen naar de zinderende rotsen ik wil drinken, louter drinken op de brug van Avignon moet ik kotsen, moet ik kotsen op de brug van Avignon waar de lijdensweg…

Ik ontkom niet aan hun lijdensweg - of wellicht was het de hare? - die veel langer had geduurd en dat ik in vergelijking bof. Ik moest me er maar overheen zetten en liefst vandaag (ten laatste morgen), zodat ik weer het hoofd vrij heb voor haar eigen, echte zorgen.…

Noodgedwongen voltooit zij hier haar onmenselijke lijdensweg en ik kan haar met mijn bloemen slechts een klein stukje natuur bezorgen. Mijn vriendin is uiterst schrikachtig en verontrust geworden als een schuw, weerloos hert dat opgejaagd wordt door een nabije bosbrand of door de dreiging van het genadeloze schot van de jager.…

‘Het leven is een zaak van balanceren’, bedenk ik als ik nog wat auto’s schamp, ‘een fietstocht is een lijdensweg vol kramp, de reiziger moet bidden en ontberen’. Het trappen is geen feestelijke klus, al wordt het door de artsen aanbevolen als onvolprezen weldaad voor het hart. Men zwijgt over de geestelijke smart.…

Ik kreeg de indruk dat haar diepgaande leed uit het verleden dat in mijn ogen van uitzonderlijke orde was, allerminst, zoals wellicht waarschijnlijk zou zijn geweest, had geleid tot de loutering, de wijsheid of de intelligentie die het resultaat van haar lijdensweg hadden kunnen zijn. ¨Jij betekent veel voor mij" verklaarde ze vaak.…

een bijbelvertelling de lijdensweg begon na het bevallen bezoekers gingen onbedaarlijk proesten m'n ouders wisten ook niet wat ze moesten me houden of me elders zien te stallen ik ben niet wat je noemt een godenzoon en vrees zelfs dat Hij zich voor mij zou schamen (dat jong is niet van mij, ik zweer het …amen!)…

m’n oude hond sjokt aan het lijntje mee wij kennen alle stenen in de straten en ondergaan de lijdensweg gelaten de wilde haren zijn nu heel gedwee de knoppen aan de takken tonen leven er zit een vreemde trilling in de lucht de kille wind nam afscheid met een zucht en vroege vogels kwetteren gedreven m’n metgezel bevrijdt zich van z’n halsband…

De derde is als lijdensweg een groot zwart gat. Met holle ogen schuifel ik de heuvels over. De gêne voor het wild plassen is verdwenen. Hup, daar gaat hij weer. Ik ben het zeiken zat.…

ons nummer vindt ergens onder restanten van verhuisde zaken terwijl je je kwijt aan andere taken denk je dan nog aan mij tussen het bloemschikken en de trouwerij damn heb je al een kind erbij of is de muziek die je hoort het geluid van de burgerij ik maakte je muze en jij maakte keuzes je dacht aan later terwijl ik smaakte naar een lijdensweg…

Een dubbele lijdensweg naar binnen, ik vermoord mijn eigen hart, keer op keer.…

Zijn lijdensweg moest voortduren en deze moest zich voortslepen toen de verschrikkingen van het verpleeghuis hem noodgedwongen ten deel vielen. Hij was mijn vader, mijn kameraad, mijn vriend. Aan zijn borst rust ik op de foto uit het lang vergeten jaar 1953, het jaar van mijn geboorte.…

De bevalling was zwaar en moeilijk geweest; een lijdensweg. Pas op het laatste moment had vader dokter Adeling erbij geroepen. "Waarom heb je mij niet eerder laten komen?" had hij gevraagd. In een kistje werd ik ijlings vervoerd naar het Elisabeth Ziekenhuis, naar het glazen broeikasje dat de naam "couveuse" heeft gekregen.…

" Maar ook al was 't verlangen nog zo groot, de dood, die haar een lijdensweg bespaarde, kwam snel; ze werd verenigd met de aarde, die ook de narcissen bewaarde in haar schoot.…

De engel is gedaald met ‘n schitterend fluisterend geruis zijn stem galmt als een zoet gezang niet huilen mama, ik ben niet bang eigenlijk verlang ik wel naar huis Och lieve kind, mijn hart pompt pijn het leven heeft jou en mij bedrogen rust zacht mijn dappere kleine meid je bent uit je lange lijdensweg bevrijd mijn beverige hand sluit nu…

Het grijze haar droeg mevrouw opgestoken en haar oude gezicht met diepe rimpels was getekend door tijd en omstandigheden zoals de lijdensweg van haar sinds lang overleden echtgenoot, gestorven aan de bekende en onheilspellende ziekte die overal en telkens opnieuw pleegt toe te slaan.…