Alle inzendingen over lijster

Luister naar de lijster, hij zingt zijn lied! Wiiiééé---wiiiééét---wiéééttt! Hij scheldt en tiert op Pierrreke---Pierrreke---Pierrreke! Luister naar de lijster, die wilde zanger. Hij kwettert en schettert. Tsjukkk---tsjukkk---tsjeukkk! Wat is dat leuk--leuk--leuk! Luister naar de lijster, hoog in de appelaar.…

Een jonge lijster uit het nest verdreven. Het lot gaf ze een kans te overleven omdat pa merel beide jongen vond in 't provisorisch nest, en hij terstond voor 't eigen jong, ten dode opgeschreven, en voor de lijster - 't was hem om het even -, voldoende voedsel om te voeren vond.…

De lijster zingt en drinkt mijn tuin leeg onverschillig of haar gezang me bevalt of niet, haar lied was er lang voordat mijn tuin ontstond.…

Nabij begon de lijster, Op een boom wel tussen 't lover, Zoet en vol, dan teder fluitend, Tu-tu-tu, eerst hoog, dan lager, Een toonladder, klaar en zuiver. Doodstil stond hij, dorst niet roeren, Zag de hemel en de bloemen, Hoorde op 't laatst alleen die tonen Hoe lang stond hij? Duizend jaren.…

In de populier halverwege de lijster en ja, hij zingt. 24 maart…

vanmorgen liet hij zich weer horen een vroege lijster in de achtertuin klonk er prille lente in de bomen kroop ik gretig uit mijn winterhuid…

Een machinist uit de plaats Wijster Zong tijdens zijn dienst als een lijster Tot van een perron Er plots iemand sprong Sindsdien is ie 't spoor geheel bijster…

Ergens ver weg ruist een stem terwijl een eerbiedig suizen door het eikenhakhout glipt Ik zie een lijster die daar onwetend hipt door een hoofd waarin alles blijft verhuizen Hier huist het allerlaatst van hem.…

De lijster weer. Die was geen avond het spoor bijster: z'n soundtrack tussen de huizen liep feilloos synchroon met het in deze werkelijkheid on- ontkoombaar effekt van wolken, lucht en dalende zon, en terwijl ik me hield alsof ik voor dood lag, floot hij.…

herinner de lofzang van de lijster vormend ons symbool blijf, beloof mij blijf.…

De lijster zingt een serenade voor de dode wit opgebaard in de schaduw van de beuk Troostend bedoeld klinken woorden hol in de ruimte: God wilde het zo In de reiswieg kraait de baby ongeremd vrolijk haar talloze mama’s en dada’s Ik kijk strak naar de lange witte baar en schreeuw van binnen mee: mama…

‘maar ’t vrome volk in u verheugd zal huppelen van zielevreugd’ stampend zingt de zwetende in het zwart gehesen gemeente in dreunend en slepend walstempo blijde en hemelse verzen lange noten hangen onder de gewelven ontsnappen door een openstaand bovenraam in blij zonlicht en onder witblauwe luchten zingen lijsters hun hoogste lied…

Er hangt een wiegje in de struiken fijn gevlochten en stevig gebouwd van allerlei kleine stukjes hout de vorm geheel naar oergebruiken Diep verscholen voor vijand en vrind door takken in tederheid omvat gehuld in een hemeltje van blad gesust door het zuchten van de wind Twee lijsters zingen er met hun beidjes een jubelend lied op hun allerbest…

Een lijster doorbreekt de stilte een lied zo mooi gezongen heeft liefde en respect bij alle mensen afgedwongen. Hoe wonderlijk dat machtig stemgeluid uit één zo'n prachtig beestje het steekt zijn kopje in de lucht en viert zijn eigen feestje.…

toonladders veroveren de nacht een lijster staakt verbaasd zijn lied luistert nieuwsgierig en bespiedt haar, die zijn repertoire verkracht met vrolijke maar valse klanken terwijl zij naar de vogel lacht die verscholen in zijn verenvacht de hemel lijkt te danken voor zijn eigen heldere geluid begint hij haar zacht te begeleiden met zijn stemmige…

Als je lippen blijven zweven tasten in het even bijster aleer `k mijn dromerige lijster nachtegaalgelui hoor beven Kom terug in glijde vlucht laat mij niet luchtledige leven op het punt u mij te geven met `n slaak die peilloos vlucht Dan omsluiten, stranden handen zich een weg langs ronding in bijna ongeraakt vertrouwen Velours zucht…

Roffelende specht krijsende kraai brutale gaai koerende duif zingende lijster tsjilpende mus staccato koolmees welluidende winterkoning virtuoze roodborst merel gezang vogelorkest lentesymfonie kijk luister, leef voorjaar.…

Roffelende specht krijsende kraai brutale gaai koerende duif zingende lijster tsjilpende mus staccato koolmees welluidende winterkoning virtuoze roodborst merel gezang vogelorkest lentesymfonie kijk luister, leef voorjaar.…

Wie belicht nú simpelweg de lelie, lis en roos de boterbloem, de bosframboos de heide, groen en gras de vlinderstruik, het struikgewas Wie bezingt nú simpelweg de vlinder, vlieg en mier de watervlo, de regenpier de lijster, spreeuw en kraai de roepie-roepie, vlaamse gaai Wie omlijst nú simpelweg het wonder, land…

Langs Griekse beelden torst een oude vrijster Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren: De Zeuskop kan maar matig haar bekoren, De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster; Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster, Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen, De jongen ziend met in zijn voet de doren: 'Zo'n snoes!…

Een lijster juicht dan heel nabij, voor jou, voor mij, mijn liefje.…

Weet je de waai wel? Weet je de gooi wel? Weet je wel, waar is te vinden 't huis der twee-en-dertig winden ? ---------------------------------- iedre morgen sta ik op bij het wuiven der klimop.…

Langs Griekse beelden torst een oude vrijster Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren: De Zeuskop kan maar matig haar bekoren, De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster; Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster, Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen, De jongen ziend met in zijn voet de doren: 'Zo'n snoes!…

leren spreken toch zwijg ik en pluk de ronde vrucht mijn nagel scheurt het leer van jouw schil de pit in de korrel drijft in gelei speeksel borrelt op tot ik bijt en wil dan smeert jouw stroop de kleine kegels op de tong de vellen die wrang smaken kleven aan een hoektand je spant in mijn vuist, het vlees druipt in het zand ik hoorde de lijster…

wanneer het jonge groen ontspruit het gras begint te groeien voel ik de kriebels in mijn buik begint de lente ook in mij te bloeien de lijster in de conifeer die mij 's ochtends doet ontwaken weet ieder jaar steeds weer de lente in mij los te maken het lammetje in de wei dat vrolijk staat te springen maakt mij van binnen blij 't zijn allemaal…

iets groener klanken klonken minder bitter een fel gekleurd kleed verborg de vele valkuilen die er wel waren maar die ze beiden niet wilden zien want de dag en soms ook de nacht was van hen samen was het enkel en alleen omdat zij toen iets milder was en begreep dat dromen altijd groener zijn dan de gebroken werkelijkheid waar de lijster…

Ik voel nog 't dokkeren van de banden op de ongelijke keien en hoe hij dromend stilstond soms en luisterde, één vinger op de mond, naar 't juichen van de lijster in een perelaar en 't verre, hese blaffen van een hond.…

Ik ken geen schoner zangen Dan vink en lijster slaakt, Bij 't morgenlicht ontwaakt, Eer hen de strikken vangen, Door al wat zingt gewraakt; De wildzang uit de twijgen Met vochtig rag omstrikt, Dat, als de dampen stijgen, Met perels blijft bestikt.…

slaapkamer raam boven opoe’s bank, de tuin en de regenput snuivend de geur van appel en braam windstille zomer, warm en beschut De zakkende rode zon half in de ogen Opa, nog wat schoffelend in de tuin hoog vliegen zwaluwen met grote bogen Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin Zacht zingen van Opoe, buiten op de bank Merel, vink, lijster…

de grond is weer geopend de spa ziet werkloos toe heeft weer een graf gegraven In de ochtendstilte kijk ik om mij heen een zerk wordt geborsteld verderop met emoties geworsteld het grind knispert monotoon anderen naderen loom gefluister over onderhoud klinkt terwijl een lijster zingt Planken vallen ploffend neer bedekken…