Alle inzendingen over luxe

Gewoon, even niks te hoeven doen, wat een luxe, vind je niet? Gewoon zitten in je eigen stoel, niemand die er wat van ziet. En mocht je denken. zo, dat lijkt me wel wat, doe dan wat ik doe, en plof gewoon op je gat!…

Voortdurend worden we verleid door luxe. Alsof we er recht op hebben.…

Het luxe van een tweepersoons dubbelbed evenaart niet het geklungel op de bank.…

Ik bezit de luxe om mezelf te mogen leren kennen in dit leven. Een gegeven dat weinigen is gegeven.…

Haar inktzwarte, wanhopige hart had zij met zich meegenomen, in zich gedragen, voortdurend, en het vergezelde haar als ongewenste reisgenoot, ongeacht de luxe en genoegens, die aan haar niet besteed waren.....…

Zondagmorgen, het is 6 uur ik ben helemaal alleen mijn uurtje van de dag ik zit, ik hoef nergens heen Zomaar even zitten, gedachten die zweven bak koffie, onvermijdelijke peuk ik kom langzaam tot leven Een ongekende luxe geen radio, MTV of TMF het is stil in "'t Zooitje" van tijd geen besef Ik zou ze niet willen missen écht voor…

Ik had mijn best gedaan om hem een mooie brief te schrijven, die hij in Amerika kon lezen, en ik vond dat het tijd werd om mezelf eens te verwennen met een luxe waar ik vorig jaar alleen nog maar over kon dromen.…

Binnen nodigden eens de luxueuze banken, bekleed met lichtbruin leer, en de prachtige spreekkamers welhaast uit tot een bezoek, alsof het hier in plaats van een artsenpraktijk een luxe resort was, bestemd voor ontspanning, vertier en plezier.…

Kun je moe worden, van niks doen van geen bal uitvoeren, kun je moe worden van zo weinig doen dat het woord lui eigenlijk met hoofdletters geschreven moet worden? Het antwoord is kort en bondig JA. Ik ben eelt aan het kweken op mijn kont, kom er alleen af als het echt niet anders kan en dat is verdomde weinig vandaag dat kan ik je wel vertellen.…

Het hebben van een mening is een luxe die voor weinigen is weggelegd.…

Het speelde zich af in de tijd dat Nederland getuige was van de begrafenis van Koningin Wilhelmina. We schreven 1962. Ik zag het op de televisie bij klasgenote Ria thuis, in de Leenherenstraat. Daar was toen ook de hond genaamd "Lady", een glanzend-bruine cocker-spaniel. Het was mij duidelijk dat Ria meer speelgoed bezat dan ik en dat ze in grotere…

Voortplanten is essentieel voor het voortbestaan van een soort, voor de meeste mensen is de voortplanting uit dit oogpunt een overbodige luxe.…

Demokraten houden niet van katten, want de kat is mooi; hij onthult ideeën van luxe, properheid, wellust.…

Muziek in het Westen is een luxe soort geworden, vaak zonder echte harstocht en waar gemakkelijk op wordt bezuinigd.…

water dans ik met jou in turbulentie van wind met passende letters in een vasthoudende cadans drijven we verder in schrijven van geluk spartelend verlangend zwemmen woorden in brakke zinnen die volstaan met water waarin wolkensluiers worden gestild in taalhonger gladgestreken wars van iedere plooi gedachten gangen in pure luxe…

Nog even en woorden genezen...nee, echt. Recent onderzoek wees uit en thuis zetten we dhr. Google aan. De functie achtste wereldwonder boven wonder, is nu nog beroepsgeheim, maar voor je het weet maken ze er werk van...hoeveel eeuwen aan zonde scheelt de man? Hij denkt, maar een eind wég is de aandacht. Natuurlijk is het oneerlijk verdeeld en het…

Een Nederlands gezegde luidt: ‘een oude boom moet je niet verplaatsen’ en ik kan u vertellen dat deze tekst in mij opkwam tijdens onze vrij plotselinge en nog niet verwachte verhuizing van een tot Rotterdam behorende gemeente naar een lieflijk plaatsje op Goeree-Overflakkee. Goed, we stonden er al een tijdje ingeschreven, op loopafstand van onze…

Voor Jan Soldaat geen luxe Dixi, nee, hij doet zijn dapper werk het allerbest als hij het land verdedigt én bemest, de broek omlaag en hup: je maintiendrai ! Zo kan hij zonder kogels te gebruiken de vijand toch een poepje laten ruiken.…

Geen mens vindt huid- en haarverzorgen duur Luxe mousse ontdoet het haar van zwakten Amaryllis-pomelo extracten Verstuiven heerlijk na de morgenkuur Maar dure plantjes keurig in 't gelid Dat is dan weer te prijzig en geen hit…

Mijmerend roer ik in de soep over ons zalige weekend samen 3 dagen liefde, luxe en vergetelheid. Ik hoor op de achtergrond het journaal… Langzaam vervaagt de vergetelheid en heb ik de neiging me te schamen: Het journaal blijft een Noodroep… S.O.S.…

(rond kerst) Ze hebben niet veel tijd doch eenmaal per jaar zo eind december komen ze even langs en laten een luxe pakket gemoedsrust bij haar achter (nee aan niets zal het haar ontbreken) daarna gaat alles weer vanouds zijn gang.…

Want, dacht ze niet zonder ironie en rechtop in de spiegel: aanschouw mijn leden, aanschouw mijn weelde, mijn heupen in het middaglicht - deze luxe, daar kan hij toch geen nee op zeggen?…

Als je uren tot aan je oren in een moeilijke materie zit, is een pauze geen luxe. Om kwart voor elf stonden we weer op straat. Tot vier uur doorgezakt en met een taxi naar huis. -------------------------- uit: 'Totale poëzie', 1981.…

ik ben als de dood voor de dood, het besef van geen weg terug liggend levenloos op mijn rug zes planken gevoerd met zijde de dood lijdt, leidt mij naar een luxe die ik nooit gekend heb u zult het voortaan met mijn vriendin moeten doen postuum zend ik u mijn scheldkanonnade.......…

Ze weigeren de keurig afgepaste poties Lifebuoy- en Lux-zeep die speciaal voor hen bij de Thandabantu Store zijn gekocht en wassen hun lichaam met kruiden uit de heuvels, van de rivier, als nederige wezens.…

Stil zijn is een luxe een voldragen bestaan dat niets hoeft te doen om te weten wat nodig is. Spreken is een last een strijd om licht om aandacht en ontzag dat daden moet werven. Spreken is blazen lucht verplaatsen een paraderen van protsige woorden. Gesproken stilte is een gedicht.…

de morgen staat weer aan een boterham met vlokjes de koffie met de zoetjes de pers met orangientjes tomaat in rode schijfjes radijs in kekke sneetjes krant met leuke weetjes buiten zingt de merel het weer is prachtig kerel…

…uit het raam zien waar mensen dansen in een zaal: geen gehoor, geen muziek maar Urlicht, mijn God en dan beseffen dat het grootste is het kleinste licht: lux lucet in tenebris, de liefste voorlopig, die vrouw, mijn god…

Ik heb geen zin, dus doe ik niks, ik heb geen zin, ik hóef ook niks, wat een luxe, als ik bedenk, dat dit eerder had gemoeten, toen m'n kroost nog aan m'n rokken hing, tóen had ik moeten zeggen, ik heb géén zin, ik dóe ook niks, maar toen is toen, en nu is nú, ik heb geen zin en hang lui op de bank, niet tot meer in staat!…

Wie heeft die luxe vandaag aan de dag nog om zich te vervelen. En als je het wel hebt, weet ik niet of je het luxe mag noemen. Ja voor een dag of misschien zelfs een week, maar daarna wordt het verveling en eenzaamheid. Eenzaamheid een woord dat voor vele mensen opgaat in deze tijd en waar niemand blij van wordt.…