Alle inzendingen over natuurgeweld

Door water, wind en modderstromen Is onheil, dood en verdriet gekomen Duizenden mensen lieten het leven Door de kracht die de aarde deed beven Wij denken alles maar naar onze hand te kunnen zetten Maar de natuur heeft zo je ziet nog steeds zijn eigen wetten.…

Dorpen staan onder water huizen vernietigd, mensenlevens geveld machteloos zijn we als mensen door zoveel natuurgeweld.…

De “tien” planeten in volle harmonie cirkelend Binnen de intense zwaartekracht Van onze warme levenszon Alle krachten tesamen innig bundelend Als stelsel in harmonieuse pracht Tot het opnieuw begon De aarde schokkend en bevend als vele malen Met opnieuw een groot natuurgeweld Ditmaal als vloedgolvende dood Eens in de ongeveer vijfduizend…

dansende wolken wind raast over de duinen zee in beroering…

De kranten staan hier alle dagen vol Met nieuws over cyclonen en orkanen Die zich een weg over de wereld banen - En steeds eist de natuur een zware tol. Maar in ons land krijgt men het al te kwaad Wanneer de buurman weer een windje laat.…

de platen droog De zon lichtstippelt, het wordt snel helder Gaatjes van vogels in natte plekken Schapewolken boven en op de dijk De ganzen strekken hun slanke nekken Gras en water, aarde, basalt en slijk Verder en verder strekt het land zich uit Het grootse spektakel jaagt de blik voort Slechts wanneer men ogen en oren sluit Komt het natuurgeweld…

Een vreemd gevoel van onbehagen omhulde haar als een te strakke jas. Ze kon het niet verklaren en besloot de buitendeur die nog steeds openstond te sluiten. Buiten hing er een vreemde stilte, er was geen geluid te horen. Door haar gevoel van onbehagen draaide ze de deur extra op slot, normaal gesproken draaide ze alleen de sleutel om. Nu werden…

Maar als na al dat natuurgeweld de normale toon weer wordt gevonden, is net als voor de uitbarsting, alles weer 'gewoon'. Opgefrist als na een bui, alles groen en zonneklaar, 't was gewoon een misverstand, gelukkig maar!?…

ik kom binnen en zie dat de telefoon meldt dat mijn moeder zojuist heeft gebeld… zou ze aangifte hebben willen doen van Zinvol Natuurgeweld?…

Je moet er persoonlijk hard voor knokken en dan word je ook nog nog eens met het natuurgeweld elders geconfronteerd. Maar elke dag heeft nieuwe wensen en geeft nieuwe kansen. We mogen het allemaal nog eens overdoen. Laat het niets te wensen, dan is het gedaan. Het leven met zijn leuke en donkere kanten kan vermoeiend en aangenaam zijn.…

Natuurgeweld alom beschreven ieder leven telt laat het overleven. Zonder scrupules geen enkel pardon steeds meer bomen verdwijnen uit de zon. De schaduwzijde nodig zoals men zegt terwijl aan de zonzijde natuur het loodje legt. Bedreigde dieren straks is het te laat beelden die sieren enkel nog de gevoelige plaat.…

zo schots als rots natuurgeweld in handen van een stielman zonder waterpas met treden uit bomen met hun namen onuitspreekbaar hangt de trap uitdagend aan haar muren ankers trede voor trede een eigenzinnig verhaal voor iemand nieuw telkens weer gecharmeerd door de aanblik van een kasteel en niet zozeer het gebrek aan middel en vakmanschap…

De warmte heeft de overmacht en kleeft zich vast aan de aarde In een klamme vochtigheid broeit de zindering voort Het glooiende landschap verdwijnt in een dor geelkleurende woestenij Niets ontzien de stralen van de koperen zon en laten een spoor van verzenging na De warmte heeft de overmacht Voert de boventoon van natuurgeweld Langzaam…

Het vuurwerk van de jaarwisseling valt helemaal in het niets vergeleken bij het natuurgeweld van tweede kerstdag. Water en vuur, kontrastrijk. De levensstrijd is ongelijk. Alleen verliezers en geen winnaars levens geblust als een kerstkaars.....…

machteloos dobbert het bootje verstopt tussen de golven worstelend met natuurgeweld wie zijn er aan boord waarom is men uit gevaren waarschuwing windkracht 10 ramptoerisme op de dijk auto's rijden af en aan slaan het spektakel gade de reddingsboot vaart uit vier vaders vrijwilligers de kapitein in de kajuit ze zoeken het ranke scheepje…

ik staar naar het roomwitte schuim van golven die tegen klippen slaan de rusteloze zee knaagt aan het land zonder een voet aan de grond te krijgen als een ongelijke strijd vastbesloten onstuimig bij voorbaat verloren zeevogels scheren krijsend langs immense rotspartijen overstemd door het natuurgeweld lijken ze enkel lucht te happen…

Families uiteen gerukt door natuurgeweld, de zee ontnam hen alles, goederen, leven en geld. Het waren niet de goederen en ook niet het geld dat gemist werd, maar een leven dat telt.…

storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard in bossen is het ziek en zwak geveld door het verwoestende natuurgeweld de rooiende winden zijn langzaam bedaard weer staan vele bomen scheef in het gelid struiken die snel uit de kluiten groeien een soort dat kort na het eerste bloeien wordt gekapt omdat de stam op dikte zit ik zag je vallen…

onzeker klem tussen twee rotswanden Moeizaam klommen en daalden we tussen gigantische her en der naast en op elkaar neergekwakte rotsblokken op de meest onmogelijke plaatsen groeiden grillige bomen en struiken die op totaal raadselachtige wijze toch hun wortels ergens kwijt konden We voelden ons nietig en kwetsbaar temidden van zoveel natuurgeweld…

vlucht Als snelle hoogvliegers Bestrijken zij de grauwe dichte lucht Geen levend wezen dat zich buiten waagt Alleen de enkeling door nood gedwongen Beweegt zich met gekromde rug En wordt door felle druk besprongen Ik zit thuis door kaarsen omringd En van een goed glas wijn vergezeld Ik hoef nergens heen vandaag Ik geniet van dit natuurgeweld…

Geen ontzag voor de zee, zelfs geen traan bevochtigt die kille wangen, bij het zien van zoveel natuurgeweld. Triest..., zoveel denken te weten en aan de andere kant zoveel emoties te moeten missen.…

Haar man heeft hier gevochten met zijn maten Ik laat de grootste klok voorzichtig luiden Kijk daarna uit over de Neder Rijn Voel van de stad het stukgeschoten zijn Het met de handschoen huwen van de bruiden Karel van Gelres praalgraf bleef gespaard World Press Photo’s stellen hier groots ten toon Lijden en leed vallen in wijde ogen Natuurgeweld…

stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken…

Je kunt de politiek het beste vergelijken met natuurgeweld, daar kwam ik achter na een reactie gegeven te hebben.…

De fletse lamp schimpt dat ik uit de veren moet, juist nu met het verschrikkelijkst natuurgeweld de aarde boete doet. Na de eerste klap tel ik de seconden. Nu al? Woest verliefd.…

Of word ik door natuurgeweld bedolven? Ik hou het meer bij ’t laatste om weg te luwen. Neen! ’k Wil niet bovenop een heuvel liggen, ook het monotoon gemaaide grasveld, “ligt zo ver van mijn huis”. Ik heb liever de drop van natte bomen, nabij een kreek en riet geruis.…

Letterlijk dus, het tierend natuurgeweld vang ik op in m'n blote reet. Helaas gebeurt dat niet vaak genoeg.…

Overvallen en vernietigd door natuurgeweld? Het ergste scenario is, dat ze door psychopathische wreedaards zijn verkracht en vermoord, wat hun tragedie nog erger zou maken, dus laten we hopen, dat dat niet het geval is geweest. Zo ja, dan ontkomen de moordenaars niet - als de politie haar werk met succes doet - aan hun aardse straf.…

Het was weer een ruig jaar 2017, met natuurgeweld en oorlog en verkiezingen, maar met kerst vergeten we alles en zingen God lof en vrede op aarde er is een kindeke geboren op aard, weliswaar 2000 jaar geleden in Israël. We vieren het en daarna gaat alles gewoon verder zoals mensen dat doen.…

Om maar wat te noemen: een almachtige Schepper en Bestuurder van hemel en aarde, die toch niét verantwoordelijk is voor kwaad, lijden en onvolkomenheden; een persoonlijke God die ieders leven leidt, maar die (hoewel daartoe bij machte) niét verhindert dat miljoenen door ziekten, natuurgeweld of medemensen een afgrijselijke dood vinden; een God die ieders…