Alle inzendingen over navel

Het wordt de ondergang van menig nette vent, Die tracht zijn ziel in ongereptheid te bewaren Maar blote navels ziet waar hij zich keert of wendt En ongewild gedwongen wordt tot navelstaren.…

Griekenland: de navel van de wereld.…

Ik ga tot het uiterste naar mijn navel staren totdat het zweet op mijn aangezicht verschijnt zodat ze ziet welk een hoge graad ik heb bereikt wat betreft mijn zelfbeheersing en concentratievermogen. Dat zal zeker indruk op haar maken!’ Het meisje dacht: ‘Toch rare wezens, die monniken.…

Ik was alleen. De tijd stond stil. Mijn benen bewogen en de aarde begon te draaien, sneller en sneller. Ik rende en rende, totdat ik het cirkelen van de aarde niet meer kon volgen, hield het niet langer vol. Sprong er af, het diepe water van het heelal in en zwom. Het water was lauw en smaakte naar liefde. Ik was verbonden met het land door een…

Het stinkt hier niet naar gewicht van groen geverfde genieën Een dun doek zweeft van half naar heel stok - buiten bereik Plant zelf de mast met de wereldvlag in je navel - wees vrij!…

Mensen met dit type navel gaan werken bij financiële instellingen, zoals de belastingen en banken. Uiteindelijk komen al de ‘innies’ in het centrum van het land te wonen. Een volgend type navel is ‘de outie’. Dit zijn mensen met een uitstekende navel, in de zin van ‘vooruitsteken’.…

Zigeuners' maanlicht uit je ogen mijn brede wegen verlicht in het stof glinsteren sporen en schaduw van de muzikant trilt nog zachtjes in mijn navel.…

beter dodijnen dan saggerijnig lijnen laat je lieverd je wiegen in baleinen je navel masseren bij het spelletje sjoel je wordt geschaakt als mat voor open doel…

De parfum die je draagt ruik ik nog immer als is het lang geleden dat je simpel bij me was De warmte van je zijn en de kou van je huid - hoe hou je het uit – Samen zijn is zo fijn Je armen en de lange benen een navel als kersje op je buik hoe zou het morgen zijn als ik weer je parfum ruik?…

Men dacht met twee finales vet te stunten Met filmpjes, doekjes, navels, jurken Albanezen, Grieken, Turken In een halflege zaal en zonder punten De soep vooraf met Frans en Marian Daarvoor gaf ik op woensdag douze points…

Haar laptop optillend het bagagerek in laat zich haar blote buik zien, een navel glimmend van doorvoed geluk een vleesgeworden godin volmaakt vallend in het moment waarvan ik deelgenoot ben zich hakt in de herinnering beweegt, bestond, verging voelbaar vloeibaar Ming…

In het ergste geval riep hij uit ken ik mijn gedachten niet mijn handpalm zweet haar adem en bij haar kleven druppels naam ritselt zij kringen rond mijn navel met een vleesgeworden glimlach zomert het altijd herfst in haar ik ga er tussen uit nog vandaag zelfs de noordpool smelt te snel…

' nu soms ook door z'n GSM En Wiske stript haar navel bloot (een plaatje!). Zelfs nieuwe namen worden afgevuurd Waardoor Yorin straks met Cifke avontuurt...…

Hij pakt de krant en boert bloed, in kleur hij zucht pagina drie en leest zon, sterren hij gaapt niet zo veel kneedt zijn kruis als zandkorrels op aarde krabt zijn navel wellicht meer pakt zijn bril net - zo - veel hij kreunt zijn vrouw hij staart ze kijkt hij beeft ze komt hij pakt haar hand…

Want zijn hart, het Parijs van het lichaam, waar licht en liefde weifelen tussen dromen en bedrog: gekooid in zijn kijkkast van ribben staart het door zijn strenge navel en ziet, verschrikt: dit is de aarde, hier gebeurt het, om de eigen as. En zwijgt, bloeddoorlopen.…

een vleugje van aroma dat zich liefde noemen zal drenkt zich over je lippen die ik teder kussen wil op je schouderblad verschijnt een tatoeage weet niet wat het is maar het zit er stil je huid is zijdezacht en slechts licht bezweet ik zie ons al verdergaan al is het door mijn roze bril wijn drenkelt op je navel en spat er ook rond…

Navel van het hemelse paradijs verlos uw blindheid en ziet hoe schoon mijn hartsverlangen op het dons van uw hart ligt...…

De handen glijden langs de naakte navel ritsen de broek open en bevrijden het stof van haar bekken, waarna de mode naar beneden zakt en zij eruit stapt De handen glijden langs de naakte navel kruipen onder het broekje en bevrijden het stof van haar bekken, waarna de mode naar beneden zakt en zij eruit stapt.…

je spat uit het ogenblik zelf niet gewekt de straat nat, glad weerspiegeling tram onder je raam en dan: stoned op een meter van de televisie dichtbij visie zak patat, dag drie Ik kriebel over haar buik, bop in haar navel, plop haar schaamte open Kus mezelf, zes jaar later weer Spattend in dit blikken spat blik…

Je kunt een schuurtje worden, een deurtje met een hangslot door je navel, het is afgezaagd maar het geeft voldoening als ze bij je komen schuilen. Je kunt nog altijd fier rechtop als telefoonpaal dienst doen, stijf tot in de lengte van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht op de helling en het dal.…

Maar toen ik in een krant een foto zag van een in Zuid-Amerika vermoorde guerillastrijder, achterover liggend met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen, onder het opengesjorde hemd het gave bovenlijf tot aan de navel naakt, voelde ik iets in mij verschuiven alsof een ander lichaam in het mijne zich onverhoeds bewoog, de ogen even opsloeg en…

...hier zoen ik je in lentebed en paardebloemen gele ogen bemin ik je in zachtheid van deze warme ster laat mijn leven in jouw handen draaien en mijn hart touwtje springen om je navel ...hier zoen ik je in geruis en sappen van ontwakende aarde als kersenbloesems die menuet dansen laat mijn ziel in jouw glimlach draaien, blootsvoets twee…

Ik ken je slaap niet je schuldige thuis de vlucht je vlees en bloed aan tafel hoe je wordt beluisterd in gedroomde romances de straaltjes aanraking je toegeplooide gezicht Ik ken je schaamteloos wortelen diep in mijn ogen je brandende navel wakker van honger het gemorste laken gelegen in mijn hand ga en praat met de huizen terug als onzichtbaar…

Je navel is een lonkend oog. Jouw lichaam een gespannen boog. Draai rond, draai rond, ontspan, rond je mond is alles mooi.…

Ik druk knopjes door me lippen blaas tralietjes door me fluit de vele ringen in me navel komen mij me neus ook uit Ik brouw zilver in me wenken sla een nagel, splijt me tong schiet een loodje langs me denken met een kruisboog door mij long Ik heb nieren vol met keien tepels hangend van het goud ik staaf botten aan een leugen In ut gat…

is niet direkt te ervaren beschrijving een reflectie van lijven die onbeperkt in het heelal rondwaren toch deel van processen en systemen zijn een ervaring die weer uit delen bestaat die door het filter van de reflectie gaat op de grote vlucht door werklijkheid zo teken ik een rond cirkeltje op je voorhoofd een rond cikeltje rond je navel…

zij, die zo langzaam zo traag en bedachtzaam in een storm kan slapen ze beangstigt me ook omdat ze wegen kent door ons mannen bezet maar nooit echt begrepen en zij, ze is warm en voor de zoveelste maal betovert ze mijn hart en ik kus haar navel zacht 'sluit nu je ogen' en mijn onwennig linkeroor leidt ze rond haar geheim: lente…

. ------------------------------ uit: 'Navel van 't land', 2005…

Maar: we zouden niet klagen en doen dat ook niet, zeg ik monter om er vervolgens achter te komen dat ook mijn navel volgelopen is! Niks hoor, ik klaag niet, ik doe gewoon helemaal niks, dat is om te voorkomen dat mijn navel overloopt, snap je?…

Elk begin is heilig zwanger van een zwellend universum ook wanneer je langzaam je witte bloes losknoopt doorheen de stilte als het droge knetteren van een insectenvleugel en het bleke zonlicht zachtjes vallen laat op je bange schouders, ik echter ben gevangen in de diepte van je navel.…