Alle inzendingen over november

Het regent en het is november weer keert het najaar en belaagt het hart dat droevig maar steeds gewender zijn pijnen draagt en in de kamer waar gelaten het dagelijks leven wordt verricht schijnt uit de troosteloze straten een ongekleurd…

En nergens is stilte Zo breed als hier Nergens is dood Zo levend Een graf tussen graven Zwijgend van achter glas Kijk jij me aan Alsof je nooit Bent weggegaan Alsof je zeggen wil Met schalkse ogen Blijf niet te lang Blijf niet zo staan In deze kou Straks zal je er nog dood van gaan.…

De zon komt achter een wolk vandaan Zo erg is november nog niet Als je het zonnige er van in ziet Hoef je helemaal niet stil te staan.…

dag na dag stem je toe in een luchtslag en zie hoe wolken welhaast leger stromen dan de goudenregenbomen toch vereniging van najaarsnat met oud lenteblad rustend en route op elfenbankjes en boletenhoed en met bijstand van de heksenkring je betovering van bladeren... in herinnering…

November heeft zich aangekondigd. Het was vanzelfsprekend te voorzien dat november zou volgen in de rij der maanden die het jaar zullen voltooien. November gaat als vanouds gepaard met regenbuien en met feestverlichting die de feestdagen inluidt.…

November brokkelde af in winterse buien, waarbij een straf soort duisternis zich ophoopte tot nachten van slapeloosheid en eindeloos wachten op het onontkoombare oordeel: Laf! Zijn leven vervalsend tot aan het graf zo was het, niet langer zou hij nog trachten deze kwellende kennis te ontlopen.…

Na de roodbruine warmte van september, na van october 't zwaar en donker goud, keren de heldre dagen van november met ijle geur van brandend turf en hout, van rijpe appels, rottend loof.…

Weer is het herfst en weer kleuren de straten Door de gevallen blaadjes bruin en geel En soms ook rood dankzij een crimineel Die daar verbloedt uit tal van kogelgaten, Zodat men nu opeens weer heel goed weet Waarom de maand november slachtmaand heet.…

November kent geen genade alle zielen sterven zich dood.…

* bij de verdrinkingsdood van het oudste kind Suzanna van zijn enige dochter Geertruyd op 11 november 1672 * beleefde=gepaste…

Als ik denk aan een doemscenario, dat er tegelijkertijd twee aanslagen worden gepleegd in Amsterdam op plekken A en B, acht ik de kans groot dat ik dan op plek C ben. Ik vind het niet te gevaarlijk om de straat op te gaan.…

Ik ben een schrijver. Liever zou ik sekssymbool of fotomodel zijn, maar dat zit er niet in. Met mijn 1.69 ben ik te klein om fotomodel te zijn. En een seksymbool met een a-cup schopt het niet ver, zoveel is zeker.…

Het raakt in ons kortstondige bestaan Door alle drukte wel wat uit de mode, Maar 2 november blijft de dag der doden, De dierbaren die ons zijn voorgegaan. Wij missen hen op dagen als vandaag, Maar of ze óns ook missen, is de vraag.…

Ik vind Rob Oudkerk overigens best een sympathieke man en hij heeft van die prachtige hondenogen, die precies, maar dan ook volkomen, lijken op die van mijn Bull Mastiff.…

Om te winnen moet je eerst verliezen.…

'11 november is de dag dat mijn lichtje branden mag' een kaarsje ging uit een licht voor haar aan op 11 november is mijn moeder heengegaan…

President Kennedy is vandaag 54 jaar geleden overleden. Waren we toen extreem verdrietig, nu voelen we ons vooral boos op deze man die vrouwen stelselmatig misbruikte alsof het te verwaarlozen objecten waren.…

Het was november en de dag van de verhuizing brak aan. Bjarne ging naar zijn oude woning waar de spullen stonden. Zenuwachtig omdat hij niet wist of Berend op tijd in Amsterdam zou zijn om met de verhuizers te overleggen. De casemanager van Mentrum had het wederom laten afweten.…

Het was nu november in het coronajaar, en nog altijd was niet duidelijk of hij nog ditzelfde jaar kon terugkeren naar zijn gerenoveerde woning of dat hij de kerst in zijn tijdelijke woning tussen de dozen moest doorbrengen. Het was de meest nuchtere maand in de geschiedenis van zijn bescheiden denkwereld.…

Veiligheid is niet te koop, maar moet worden gecreëerd.…

Ik verbaas me dat vooraanstaande PvdA'ers nu al op het graf van hun partij staan te dansen.…

De zon die tussen bomen scheen in pastellengloed van mist gebed warend loom tussen het herfstpallet van ‘t bos dat dichtte om ons heen Het hoge gras doortrokken sporen met ongerepte paadjes puur natuur stil, wild, liet `t verscholen avontuur instemmend haar zuiv`re lente horen al spinden rupsen gene zijde een vlinder ontpopte in ons beide…

“Een trieste zwerver liet zijn magere buik zien onderweg naar het natte park, toen hij voorbij liep naar een droom die beter bij hem paste. Herfstmist speelde een schaduwspel van koude melodieën. De oude kromme boom keerde zijn rug niet meer naar de hemel onder de wolken. Mensen liepen zonder dromen voorbij op weg naar niets in de nabije toekomst.”…

De laatste twee maanden van dit jaar zijn officieel ingegaan, over twee maanden zitten we in ‘21, maar nu, nee nu hebben we nog twee maanden te gaan en eerlijk gezegd heb ik de afgelopen dagen geen mensen gehoord die positief ingesteld waren voor wat betreft de Decembermaand. Lastig, zeker wel, om positief te blijven in deze tijd, maar onmogelijk is…

Bjarne Gosse Amsterdam, november 2016. Het was een koude mistige herfstdag in het oude Amsterdam, waar de depressieve Bjarne Gosse woonde in de buurt van een park met hoge bomen. Hij had geen idee over wat de huisarts aan de aantrekkelijke maatschappelijk ondersteuner zou laten weten.…

‘k Heb menig uur bij u gesleten en genoten, en nooit en heeft een uur met u me een enkle stond verdroten. ‘k Heb menig menig blom voor u gelezen en geschonken, en, lijk een bie, met u, met u, er honing uit gedronken; maar nooit een uur zo lief met u, zo lang zij duren koste, maar nooit een uur zo droef om u, wanneer ik scheiden moste, als…

Balkenende kan een uur kletsen voor hij iets zegt.…

De nederige dagen van november zijn weer gekomen, grijze als een emmer…

Ik heb je liever in nevelen gehuld dan dat een dichte mist je uitzicht kwetst. In mist ben je vatbaar en dicht. Ik heb je liever berijmd, omarmend en onzuiver. Op afstand ben ik vrij en niet gepaard. Ik beschrijf je liever vanuit mijn vergulde kooi dan als fier dichtertje. Met één pennenstreek ontsluier ik al je nevelslierten.…

Het is november en wij eten Nu van ons vetgemeste zwijn: De grote hammen en het klein Gesneden spek, en, niet vergeten, De lever en de fijne nieren, De dikke kronkelige worst; Het is wat zwaar en geeft ons dorst, Die wordt geblust met donkre bieren. Blaas even uit..., neem nu wat bonen, Of boerenkool; dàn rijstebrij.…