Alle inzendingen over pann

Vaak worden politici van systematisch liegen beticht. Omtrent het nakomen van verkiezingsbeloftes. Nu meer uitgesproken en algemener naar het lijkt dan vroeger. Vaak ten onrechte omdat beloften niet als inspanningsverplichting worden gezien of als los van andere die voorgaan. Beide beschuldigingstypen zijn sinds Pim Fortuyn aan de orde van de dag…

"Ze trouwt alleen omdat ze kinderen wil". De knisperende verpakking van de uitlating verrast me. Een vriendin van een vriendin maakt van haar hart geen moordkuil. Erg amusant komt de mededeling niet uit haar strot. Een ondertoon van jaloezie klinkt er zelfs in door. Ook het overige aan haar is weinig zinnenprikkelend. Althans, voor een vent. Gelukkig…

Oh oh wat is de wereld wondermooi op de fiets op de fiets op weg naar Buiksloterbanne zag ik een tweespan in het hooi hij met fluit en melk-in-kanne zij met kip en koek-en-panne op de fiets op de fiets is de wereld van het waterland waarlijk wondermooi…

Als ik vraag hoe het gaat en of je al kunt wennen aan het huis waar je sinds veertien dagen nu in leeft zeg je starend uit het raam weet je dat het dak van die villa daar tweehonderd vierentachtig pannen draagt dat zijn er maar zeven meer dan het pandje naast hem heeft…

alvast voor mijn verjaardag want ze kunnen niet komen geen messenset deze keer of overbodige pannen ik mag het zelf bedenken die vrijheid heb ik nu na vaders oude stempel en moeders koude onmacht ze hadden het graag allemaal anders gezien onontkoombaar hun dochter al bleef ik hardnekkig onzichtbaar…

De eerste schepen varen alweer de stad uit, maar het was al met al een groot feest dit weekend. Gisteren was het toppunt. Er was een jeugdorkest op de Sint Jansbrug, dat een uur lang in de brandende zon prachtige muziekstukken speelde. Violen die dansten als meeuwen in de lucht, cello's met hun heerlijke klanken, dwarsfluiten en trommels. De dirigente…

Sinds ik je ken draait geen leven meer om kind of kraai haard of schoorsteen Sinds ik je ken ga ik stiekem mijn dak uit ontvlucht ik een onzichtbaar huis Dan vind ik je daar in mijn dromen die wild zijn je zit op de pannen je hangt uit de ramen hoe gekker hoe beter want dat is toch eigenlijk liefde in optima forma…

Is het eindstation Oostende of smoort het vuige vehikel met panne aan de kust, liefst drie dagen lang. Ondertussen pak ik het rijwiel naar Dendermonde en rijd een ronde, zoals het hoort.…

duinen wandelen niet stuiven wel af en aan pannen met winters riet in bekoorlijke dorheid met van dezen een knikje en haar hond likt je fleurt op door de mens die de ander aanziet met een glimp van vluchtige menselijkheid soms groet vreugde warm vaak ziet kilte of verdriet de ander niet op het smalle pad…

Het wasgoed gaat stinken potten en pannen koeken aan, haar huwelijkskleed rafelt en vervuilt onder zijn boze blikken.…

Nee, het is niet Het onophoudelijk ruisen Van regen Niet het grijs Dat zijn deken Over de huizen legt En in stilte Mijn oren verdooft Niet het ontbreken Van vogelgeritsel Onder de pannen Ook niet de geur van stamppot Wat me weemoedig maakt: Het ontbreken Van uitbundig zonlicht Kinderstemmetjes Laat op straat Geuren…

De pannen op het dak gaan glimmen; huilen de hele wereld bij elkaar om een oorlog die niemand kan winnen.…

De wind, hij ligt zodat in ´t klein moment het ruisen klinkt van zand en het schuim de koppen snelt die doodslaan onder golven Daartussen, is de zon, haar warmte dat fijn moment op mijn gezicht en hoor ik grutto, wulp en tureluur hun roep ze klinkt sereen zo liggend tussen pannen, dan is het... Even stil.…

Geraspte kaas ligt naast de pannen en borden, hoe moet dat in Godsnaam ooit opgeruimd worden?! Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen. Gesmijt met bestek Heeft de aarde doen beven, ik wou dat het stil was, al was het maar even.…

De maan tipt hoge lichten op de pannen van de schuur, in bad van licht beeft natte rododendron, door kale takken van de klimroos aan de muur zoekt nevelsluier weg naar verre lichtbron.…

Geen betere plek om het getier van een oproerig geheugen te smoren dan de keuken waar het licht neutraal naar binnen valt en ieder ding zich door een jarenlange dagelijkse sleur hanteren laat zonder oud zeer te wekken zolang ik me maar niet herinner hoe jij hier na die eerste nacht gestaan hebt als een tussen potten en pannen verdwaalde boom…

Een huis moet rafelranden kunnen krijgen, uit zijn hang- en sluitwerk slaan, donker mompelen, siberisch jammeren, moet zijn pannen kunnen losgooien als haar, zich laten kastijden door de twijgen van een berk. Zou daaraan dood moeten mogen gaan. Hoe zacht zouden steden dan, een droom van huizenspinsels.…

Het speet mij verschrikkelijk, loog ik, maar er stonden pannen op het vuur. (Vuur van Eneco. Mijn eigen, vertrouwde energiebedrijf.) Het was namelijk etenstijd. Kon hij ook niet weten, de man met de map. Moest je niks achter zoeken dat hij juist op dit tijdstip langs de deuren ging.…

ik was gekraakt maar je hebt me bewoonbaar gemaakt muren behangen met kleurrijk verlangen in ieder patroon ik leef in een droom de deuren vervangen het piepen en kraken gestopt door ze strak af te hangen, gangen geschoond en gerecht pannen getrapt en in lijn op de daken gelegd ramen doorzichtig van buiten naar binnen voorzichtig…

Zijn kennis drong dieper dan pijn van hete pannen en hij wist het. Ooit een van de stemmen zal zeggen "Die is oud geworden". Zoals een ieder die kennis draagt, te veel en te vaak kraakt. Daar ligt hij. Poten de stand van satellieten volgend.…

Tot in elke uithoek verbannen In de hoek onder een afdakje gedrukt Nog even en er is geen minuut over met de laatste plannen De uitstervende roker gaat onder onbegrip gebukt Gezond leven is het motto wat oprukt Niet roken, gezond eten, geen alcohol, alles in kruiken en kannen Niet meer genieten, alleen nog groenvoer in onze pannen Waar moet…

De pannen staan op tafel, een orkest breekt los, bestek dat slaat op melaminebordjes, zo hard, dat ik mijzelf niet meer kan horen schreeuwen. Ik haat toetjes, kan me geen hapje zelfs herinneren, maar als de pakken vla op tafel komen breek ik, tot hun verbazing, een niet te stuiten stroom van tranen.…

Grachten met feloeken Handel alom Groente en fruit Kleding en kunst Koopwaar met waarde Potten en pannen Zilver en goud Met komst van de koopman Woede niet bedaarde Een rechtbank vol mensen 'A pound of flesh' Joodse koopman Shylock als naam Die voldoening eist Water en boten Handel en gif Voor onbetaalde schuld En handel, veel…

alle daeghen woorden zinnen vaerzen draeghen sorgh voor den staet ener innerlijcken springvloed tapschgewijsch volgt ontlasting door uitstoot soms spuwing uit het vaeck onttande gat in 't hoofd van grijschgroene letterbrij een krijsch het was een hele heisch den Heere en syne Moeder zijn geloofd met sprokkelhout komt nu den brand uit panne…

Kerstfeest, Santa Lucia hangt glazen ballen in de spar van Adolf, Eva Braun zet de pannen op het vuur, maakt stampfpot met spekjes und sauerkraut. Suikerzoet feest, gekeeld vlees, vrede op aarde. Iedereen gaat daar voor maar niemand schat dat op zijn waarde. Zo volgevreten als ze zijn.…

Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje de soep genoot een faam tot ver achter de dijken men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug slechts éénmaal…

zekerheid en staart zij naar de TV, denkend aan niets achterover op de bank, niet slapend, maar met de ogen dicht voelt zij hoe de uren van de middag wegglijden in trage strepen licht klein geluk komt met het avondeten, dat zij bereidt voor haar 3 mannen; maar is het wel genoeg, blijft er nog iets over na het wassen van de pannen…

Dan worden we ouder, gezin krimpt, met af en toe een mee-eter komt het nog steeds voor dat er restjes overblijven, maar de borden gaan wel leeg, de pannen niet altijd en zo komt het dat er altijd wel verrassingen liggen in de vriezer.…

Ik beschouw een merkwaardig pand aan de overkant waarvan, als men dat zo kan zeggen, de etages zich "onbeschaamd" hebben opgestapeld en waarvan de vensters en balkons op iedere verdieping overhuifd worden door daken, belegd met roodbruine pannen. Een eveneens bijzonder torentje bekroont het geheel.…

De zeepbel van het dagelijks bestaan: de afwas als de pannen leeg zijn. Allé, een schort voor, dit is zo gedaan, de avond is alleen voor haar, da's fijn. Ze trekt haar slobbertrui en sokken aan reken maar dat het echt haar avond wordt. Hij heeft weer een vergadering op de zaak vanavond dus geen sex-gedoe of sport.…