Alle inzendingen over panorama

Elke vrouw zou vier huisdieren tot haar beschikking moeten hebben; een nerts voor in haar kledingkast, een jaguar voor in haar garage, een tijger in haar bed en een ezel die voor haar alles betaalt.…

hoog reiken de dunne poten van de gazelle in de poel waar vogels af en aan vliegen ik leg me te rusten in de jaarringen van bomen en de stilte in mijn buik het open landschap en de bloemen in mijn hand strelen op je mond de geur van het beminnen ik schrei jouw naam in duizend wolken en begeef me naar de kraterrand voorbij…

kind voorbij de vloedlijn ingegraven, wacht de storm loop van golven bij wind stil weer, hijzelf betrekt geen stelling, hij foerageert tussen duin en schuimrand zeevlam verteert helmgras verkilt hem. hij blindganger, hoort de vloed. hij keert en keert, rent. voor zijn voet blijft wat van het strand rest: verkoold wrakhout, zuigend aszand…

Een vergroot panorama, mijn hart kijkt ernaar... Zo zwart kan het zijn, gearceerd door het licht. De ruimte te klein, door liefde ontwricht.. Ik zal blijven wachten, op de dag van bevrijding. Ik zal blijven wachten, tot het ijs zal verworden; tot een zee van rust, in een tijd verlangen... Ik zal blijven wachten op die dag...…

....en zo ken en herken ik het panorama van mijn stad dat tevens het panorama van mijn jonge jaren is en dat ik doorkruis en waarneem met veel weemoed; daar is het lage gebouw van mijn kleuterschool en daar is het doktershuis, zo vaak bezocht tegenover ons oude kerkhof waar de doden voorgoed rusten.…

Al stond ze in de Playboy wel poedelnaakt, dan nog is dat haar zaak en is het van de zotte dat haar werkgever haar ontslagen heeft vanwege een aantrekkelijke foto in de Panorama. Als puber genoot ik al van de soft-erotisch gefotografeerde dames in de Panorama. Ik kocht vaak een tijdschrift met in het midden mini-posters van meer blote dames.…

De mooiste kleur in taal De mooiste letters die woorden tekenen in de harmonie van het leven Lees een traan op papier, voel een traan in je hart Een lach op de lippen voor een zin van vreugde Een panorama van woorden Een schilderij gemaakt van gekleurde letters uit de ziel van zijn schrijver het gedicht…

Zwitserse maskerades molewieken naast de gemsen de fleurige flora door De speelsheid 'n bloem ontsproten op bergen van onbrekende wijsheid dartelt in het oogverblindende panorama O bejubelde edelweiss voor eeuwig slechts symbool je gewend succes is maar als 'n resistente bacterie zonder slachtoffer…

Altijd had mevrouw me, kennelijk omhuld door stilzwijgende melancholische sentimenten, aan zitten staren tijdens de vergaderingen, maar nooit en te nimmer had ik de diepte van de beerput waarin zij gezonken was, het onmenselijke panorama van haar geestes- en gevoelsleven kunnen beseffen of peilen tot het bericht kwam dat zij niet meer te midden van…

maar niets is tegen de natuur bestand en wat rest is een treurig panorama. de waterstrijders bieden geen tegenstand en krijgen een ijsje van mama, op het Bloemendaalse strand.…

Vóór mijn zozeer geliefde stadse woning, mijn paleisje sinds zovele jaren strekken zich het landschap, het panorama en de groene vallei uit die ik liefheb en waarop ik uitkijk vanuit mijn hoge venster. De tijd spoedde zich genadeloos voort en nu is het licht al milder en meer gedempt en zwakker en ook mijn krachten vloeien weg.…

Vanzelfsprekend gaat de zon, die zich later aan het panorama toevoegt, eveneens op in de Nassaustraat... Later mengen zich de tinten van de hemel als op een palet en zij wordt grijs en okergeel.... Een nieuwe dag!…

Zal ik eens de bonte, veelkleurige, veelzijdige wereld, het panorama aan mijn venster met de bomen en de vogels niet meer kunnen waarnemen, zal de wereld die ik zozeer liefheb zich aan mijn ogen, aan mijn blikken onttrekken...…

Het schitterende panorama waarop ik uitzag en desgewenst mijn blikken kon vestigen is nu weer verdwenen en de sneeuwresten bezetten hier en daar nog de straat. De witte substantie hecht zich aan de solide stenen ondergrond en deze vormt een uitdaging voor de roekeloze en wellicht al te lichtzinnige wandelaar.…

" Haar straten, haar huizen, het hele panorama van haar architectuur werd mij vertrouwd en al mijn lief en leed, al mijn zorgen en angsten, iedere glimlach en iedere traan uitte ik hier, in Tilburg!…

Overspoeld door gevangen genot licht als een veertje door het tijdloze gegeven moment uitkijkend, verlangend Ontwaakt de dag en reikhalzend licht streelt warme gevoelens intens vreugdevol als goudvlokken sneeuwen en een regenboogkrans de hemel vult Ik adem diepe geuren proef de dichte stilte die zich opent in een adembenemend panorama…

Haar gestalte tegenover mij bood, door middel van haar decolleté, uitzicht op het weerzinwekkende panorama van haar, door vele operaties totaal verwoeste borstpartij en ik vermeed het mijn blikken in die richting te werpen...…

Het uitzicht uit hun appartement biedt een binnenstads panorama met oranje en loodgrijze pannendaken. Ik ben welkom; ik mag op de foto; mijn vriend schenkt me koffie en ik schenk mijn vriendin een "stapeltje literatuur". Mijn vriend en vriendin zetten hun leven na mijn vertrek in liefde en armoede voort.…

Liefste zus, Ik heb een klein panorama aan mijn venster: een landschap met hoge dennenbomen dat als het ware een nieuwe zomer inluidt: ik heb de halve sikkel van de maan in de nacht boven mijn landschap. Ik heb de straten van mijn stad met de bonte, krioelende mensenmenigte, dag aan dag.…

Mijn kleine binnenstadse panorama ontvouwt zich. Ik mag nog in de gloed van de zon wandelen.....…

bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’ Haar bewegen is als haar gedachten traag en onvoorspelbaar richtingloos een vervallen monument, een versteende roos geknakt in het moment van hoop en verwachten ‘We onderzoeken mogelijkheden om pijn te verzachten’ Haar staren is graniet, opwaarts als een obelisk een zwaan beweegt het getunneld panorama…

Momenteel staat op het gedichtenforum van Literair Weblog Contrabas het gedicht Panorama "Antropoceen" van Jan-Paul Rosenberg. Ik heb het zeker tien keer aandachtig gelezen en ging mijzelf steeds meer afvragen of ik niet nóg stommer ben dan ik al vond.…

Vanuit het hoge raam van de ziekenkamer is een panorama van boomgroepen te beschouwen, ieder met hun eigen aard en gestalte. De hoog oprijzende den en haar lichtgroene florissante metgezel met mij onbekende naam en de andere bomen, in schakeringen van groen present in de uitgestrekte tuin.…

gisteren struinde ik vragend op kousenvoeten door je abrikozenhuis in een ontluikende zomer dat dit koninkrijk regeerde over een kostelijk panorama kon ik vanaf het balkon nog bezien dat de zwartste poes zetelde in de leren fauteuil tegen een gemaskerde muur uit het verre Venetië verwaterde snel maar dat de vis op het droge naast het…

Het panorama heb ik duizend-en-een keer aanschouwd: de Sweelincklaan, de Van Anrooylaan, de Beethovenlaan. Het was het decor van een liefde, die niet meer bestaat sinds het brute afscheid. Op deze levenloze muren, op deze gribus van vervallen straten had ik alles geprojecteerd; mijn gevoelens en gedachten; mijn levensverhaal.…

ik lig zo in het verse groene gras droom in de lucht mijn verlangen als of jij er nog zo even was en wij in stilte de vreugde bezingen in prille tintelende gezangen een zwaluw scheert mijn panorama voorbij snel schrijvend in de bezwangerde lucht rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open de hemel zet mij op de vlakke aarde terug hoe…

Een hemel vertoont zich aan mijn venster in de vroege morgen: een hemel met wisselende bonte kleuren en met een panorama van pasteltinten. De nieuwe dag is aangebroken; een nieuwe dag voor mij? De jonge vrouw was nog idealistisch op haar vierentwintigste.…

Vanuit mijn comfortabele stoel op het terras van Restaurant "Carrousel" kon ik mijn blikken over bovengenoemd panorama laten dwalen.…

Toen de bus voortgehobbeld was langs het mij zo bekende panorama waartegen mijn leven zich voltrokken heeft, bereikte ik het St.Elisabeth Ziekenhuis. In de onderzoekkamer moest ik mij uitstrekken op een bank en het wazige, ondefinieerbare beeld op het computerscherm aanschouwen dat mijn interne organen weergaf.…

Maar 't panorama - ergernis voor wijding Geeft mij zijn sluwe en spokige misleiding: 'T liegt mij de straat op, wrev'lig en beklemd, Waar, diep genot om eerlijkheid verscherpend, Rumoerig klikkend, knallend, kling'lend, snerpend, Het leven rent en motort, fietst en tramt.…