Alle inzendingen over pappa

pappa pappa wat gfaawn mweuh mm mm mmm . . .…

even schrok ze, maar ineens... heel adrem, kwam ze op me af, de kleine pygmee, en vroeg ze met een opgewonden stem: pappa... speel je met me mee?…

je trots op ons allemaal zijn Mamma redt het wel, dus wees maar tevreden Alleen IK ben nooit meer het meisje klein Een stuk van mij is met jou verdwenen Een verleden is helemaal weggevaagd De herinneringen blijven dat weet ik zeker Maar ik ben geen vaders kind meer, ongevraagd Al word ik ouder het kind zijn was een feit Het even naar Pappa…

Tot dusver was alles nog te doen - houd moed, zei pappa wees sterk en lief voor zusje - huil niet, riep mamma het komt allemaal weer goed maar hier rillend naakt naast zusje nu die man hem schopt en slaat zijn rechtervuist ontbalt en pappa's zakmes pakt pappa's mes zijn pappa moet hij huilen huilen zoals alleen een wees soms huilen…

Vragende kinderogen, kijken je vertwijfeld aan, Wie laat het nog onbewogen, wanneer zij vragen gaan: Pappa wat zijn Joden dan, en wat is dan het Hamas? Pappie wat ik niet begrijpen kan, waarom moeten Joden aan het gas? Pappa wat is kanker toch, Kinderogen worden moe, en als je nog naar antwoord zocht, Pappa, ik wil naar Mama toe.…

Niets doe ik goed, ik ben bang, voor jou, pappa. Dan verzamel ik moed, maar wordt deze zin niet te lang: waarom pappa? Kan ik dan niet anders zijn? Goed in jouw ogen? Misschien is het dan wel over met de pijn? Of zou je me echt niet mogen? Pappa, waarom? Doe ik alles dan fout? Ben ik dan echt dom?…

Vroeger was ik blij en vrolijk op de boot gelukkig met mijn familie pappa, mamma, zusje maar nu is alles anders nu woont mijn pappa alleen op de boot gelukkig met zichzelf en zijn nieuwe vriendin ja, nu is alles anders mijn pappa, de boot de leegte in huis de leegte op zee waar hij naar verlangde die leegte maakt alles anders…

Ik zoek je in de wolken in de lucht, in elk vlaagje wind, in elke zucht in de sterren die 's nachts aan de hemel staan in de vlindertjes die fladderend langs me heen gaan Je bent er niet meer, maar nog steeds om me heen waar ben je toch wist ik maar waarheen toch is er een ding dat me zekerheid geeft en dat is dat je in mijn hart verder leeft…

Ik mis je pappa.. Dan valt die bekende deken over me heen, dat volle gevoel van verdriet. Zachtjes huil ik. Ik ben weer een klein meisje, jij groot en sterk. Je voelde zo veilig! Hoor je me pappa…? Ik voel me opeens heel alleen. Er is nooit meer zoveel van me gehouden. Niemand heeft ooit zoveel voor me gedaan.…

Nu is alleen vooral de vraag Hoe later pappa dan gepast "Dat mag niet" nog zeggen kan Ik sta op, een beetje traag En trek Dick Bruna uit de kast Oreren; komt er later nog wel van…

Woorden niet gesproken Dingen niet gedaan Maar jij die ons zo goed kende Hebt ons zwijgen wel verstaan We willen je bedanken Dat je onze vader was in dit leven Voor alle zorg en liefde Die je ons hebt gegeven Geen antwoord Zoveel vragen Pap we zullen je missen Alle volgende dagen. Dikke kus...…

wat schitter je mooi Daar aan de hemel met zo vele anderen dáár is jou geluk Je mamma kijkt naar je in een heldere nacht en zie je hoe je pappa naar je lacht... Ze kunnen nooit "ik hou van je" zeggen maar zo voelen ze het wel!…

ikke zelf doen was zo ongeveer en pappa lief volgde daarop weer de eerst geprobeerde zin van haar toen was het mijn pappie is erg slim het bracht pa behoorlijk in vertedering even later kwam de puberteit zowaar het leek wel haat en nijd en af en toe met moeite een heel klein beetje spijt nog steeds is pappa dom maar dagend aan de horizon…

Toen de kinderen klein waren, was elke nieuwe uitvinding er eentje waar je meteen de halve wereld voor belde, zo van: moet je nou 's horen wat hij of zij deed....het eerste mamma en pappa: nee zei hij, hij zei eerst pappa, en zij zei: niks hoor, het was mamma.…

Woorden getikt Net als ik Dans, spring En lach naar de maan Huil als een baby Net als ik Ontdek, leer En lach naar de maan Later als je groot bent Net als pappa Net als ik Woorden getikt…

pappa met een knalrode ballon en voor mama kussen de fopspeen doet het leed verbleken in het labyrint waar vanachter plexi schermen advies wordt toebedeeld op weg naar de gewenste etage of ongewenste verdieping met voetstappen die hol klinken…

Hee kleine man aan het begin van jouw avontuur Geef me je hand dan neem ik je mee voor het eerste stuk, zolang als het duurt En als je dan ontevreden wordt je boosheid op mij richt Weet ik dat je alleen verder kunt en dat brengt een glimlach op mijn gezicht Pappa…

Vaderdag doet dit jaar zo'n pijn het voelt zo rot om voor het eerst geen kind meer van een vader te zijn Pappa, juist vandaag mis ik jou het meest terwijl vaderdag voor ons nooit iets heel bijzonders is geweest Net of ik vandaag ineens duidelijk zag: voor mij is het nooit meer vaderdag.........…

(1) bladerentapijt een late merel zoekt daar zijn kostje tussen (2) de iris bloeit weer mijn hart is de tuin die haar voor altijd koestert (3) roodkoperen haar ogen die lachen zeggen kijk pappa kijk dan (4) voel jij hoeveel troost oneindig veel pijn en troost jouw snuitwerk mij geeft…

Nog niet zo lang geleden Je zat in zak en as Het leven ging aan je voorbij Je had het niet eens door Je liet het allemaal op z'n beloop Je vocht er niet meer voor Met alle kracht die je nog had Zo een jaar of twee geleden Kon je eindelijk jezelf weer zijn Dat had je veel te lang vermeden Nu heb ik wat ik altijd al wilde Heb ik de pappa…

Pappa is vertrokken met een tas kleding, pappa is wel altijd bereikbaar en natuurlijk zien ze hem heel regelmatig, ook dat is netjes afgesproken en tot dusver houden beide partijen zich eraan.…

maar pappa zei, centjes, hij heeft niks gezegd over papiertjes en toen dacht ik dat ik het beter hier kon brengen...…

Zo koud je zweet ik voel je vechten Zo klein zo vrij van schijn en leugens nog Zoëven keek je rillend op vroeg me: pappa wat heb ik toch?…

Dág zondag met asperges met Riessling uit de Elzas Rosé-des-Côtes de Thau, met aardbeien, meloen en room met geitenkaasjes en bonbons en praten met elkaar de kaarten zijn geschreven aan wie ons heeft gesteund toen pappa werd begraven; het is alweer vier jaar nadat jouw moeder overleed wat maken wij ons zorgen om wat we niet begrijpen…

ik ben al heel wat jaartjes vader van een tweeling, twee meiden die mij met vaderdag verwennen als dank voor vele mooie tijden ach, ik vind dat natuurlijk wel leuk maar ik heb gewoon mijn plicht gedaan als je kinderen hebt dan moet je zorgen dat je altijd voor ze klaar kan staan kinderen kijken trots naar hun pappa ze denken, als kind,…

klonk zijn zwakke stem: "kom nader" verzonken in hun scherp gerande kassen zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik het spreken valt hem moeilijk en ik schrik ik laat me wéér door het verval verrassen dan, teder, raakt zijn dorre hand mijn huid hij wil wat zeggen maar de woorden breken hij kan niet meer en huilt zonder geluid ja, pappa…

Ze stapt weer op en gaat ik zeg nog: pappa komt je toch halen zij antwoordt: ja, en er verschijnt een lach ik zie hen beiden als ze komen eten een lichtpunt op een koude winterdag…

Tja, het zoontje begint ‘m nu toch echt wel een beetje te knijpen en bij de brug aangekomen zegt-ie: “Nou, pappa, ik zal het maar eerlijk bekennen: wat ik daarnet over school vertelde was niet helemaal waar. Ik heb wel een klein beetje gejokt. Eigenlijk had ik helemaal niet zulke mooie cijfers.” En pappa zegt: “Mooi zo kerel!…

En exact op de plek waar zijn jongste kind gisteren onderuit ging, begint óók pappa dezelfde armbewgingen te maken. Lotti komt tot leven. Enthousiast staat hij langs de kant van de weg te springen. "Brémsen pappa," schreeuwt hij ondertussen...."jááááá, brémsen.......". Maar dáár gaat papa. Schuivend met zijn gezicht over het asfalt.…

Pappa keek strak voor zich uit, ik kon zien hoe moeilijk hij het had. Er waren heel veel bloemen en lieve kaartjes. De man, die jou heeft aangereden, was er ook. Hij zag er slecht uit, hij huilde. Het was niet zijn schuld. Opeens was je daar en reed je met je fiets vlak voor zijn auto. Hij kon je niet ontwijken.…