Alle inzendingen over pegels

Door veel minder belasting en regels En meer vrijheid voor grote bedrijven Gaat Verdonk rechtslinks en rechts inlijven Zo paait ze het land met zicht op pegels Maar tot nu toe heeft ze heel oprecht getoond Dat er in haar vooral een dienstklopper troont…

aan schotsen van wangen hangen pegels bevroren verlangen gegijzeld uit grijs loden ogen zichtbaar bedrogen ontdooien verboden…

Zij is zijn lente de regendruppel langs het raam van zijn ziel Zij is zijn zomer zacht en stralend in de kille kou van de eenzame nacht Zij is zijn herfst omstuimig als de wind door zijn donkere haar Zij is zijn winter schitterend in facetten van gebroken pegels diep in zijn gevoel…

kerelings wend ik des dichters droom wentel ik mijzelve de zomer loom in een vermetel gebaar klaar ik verneveld geheel najaar deels, ijskoud versplinterd heb ik de pegels overwinterd vervolgens, neem ik met rente terugkerend, mijn eigen lente…

mijden en langs takken rijden van de waterplaats voor vogels van de vaart het is het waard de vorst te voelen bijten in je wang of bang te zijn als je het ijs hoort kraken de scheuren zelf nog kan maken ruggen diep gebogen ogen tranen ijsplezier niet bevriezen is het motto hier gure oostenwind snerpt schralend door de polder zijn pegel…

de nacht is doorgehaald tussen bevroren rotsen gletschers grote massieven schreeuwend ijs lacunes immense lawines dreigend d'herinnering aan wat ooit misschien en onzeker was is niet meer gehemelte met ijsstoppels waar tanden zaten kiezen innerlijke tranen gestold in pegels die niemand ziet die nimmer open wonden liet toegedekt…

mijn wuppie lacht in zacht oranje ik doe maar mee die bal rolt toch voor potten goud die pegels zijn al eeuwenoud winnaars lijken mensen zijn het ik van alle wensen die strijden met elkaar in het winnen van de prijs waarbij de loser weer alleen in stilte achterblijft pingel met je ego leer het spel van trainers door…

nee, ik strijk geen snaren op klassiek tokkel wat muziek in klanken die je lente laten dansen voor mij nooit het stramien, ik heb het allemaal gezien speel uit vrije hand zie wel waar ik strand ik verbras geen melodie in koperblaas roffel niet op trommels als een dolle dwaas houd me toch aan regels haal pegels weg uit winters…

Haar stem is koud als een scherpe wind van winters wit Mijn hart slaat over bij 't zien van haar blik Haar lippen zal ik voelen als pegels die snijden door m'n toch al zo koude bloed ze zal mij vinden waar ik me ook verstop De ijskoningin is overal waar de schaduw kruipt en de nacht vallen gaat Zij is waar de stilte ruzie veroorzaakt…

Geen hutspot meer en pegels in je baard, berijpte bomen op een ansichtkaart. Geen snert met spek, dus denk ik nog een keer: Waar zijn de strenge winters van weleer nu ons klimaat in zachtheid is ontaard?…

De kunstboom staat met een kluitje in het riet, er waren domweg geen pegels om te kunnen versieren. In huize Fred staat wel een aangebroken fles Beerenburg, geen engeltjes in de boom maar op de tong, geen krijsend goddelijk blaagje in een kribbe maar wel een poezenkind in een doos met papiersnippers en muizenspeeltjes.…

ik zie de winter in hun vachten gebogen staan ze gras en sneeuw te happen wind giert hen voorbij vlaagt verstuivend door de wei lange haren dragen pegels door de vorst sneeuw smelt dorst honger vraag geschraap van ijzeren hoeven langs bevroren grond zijn warme tong brengt maar een schrale oogst naar roze mond de ogen zijn geloken…

heeft haar opgewonden maakt de hel zo vol heiligen verpozen zich in het licht van glas in lood ze staan al jaren op pilaren betreuren eeuwenlang hun dood zondaars kennen geen genade woekeren dicht bij de grond zij belijden steels en schuchter onschuld met de mond ze hebben lak aan regels doen alles tegendraads ze willen macht en pegels…

Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…

sportsokken blauwe schoenen wapperneus klapwiekende zeiloren uitpuilende buik een eendensnavel frisse reuk goedkope aftershave de baard van vier dronken dagen hangend kruis in afgezakte broek opmerkelijk de bedrevenheid in beurtlings knipperen beider ogen bij aanspraak der passerende freules amechtig hoestend en proestend snotneus groene pegels…

Mijn korte bruine vlechtjes, als koude pegels ijs in mijn iets te dikke nek. Ik hoorde de geluiden, het lachen en het zingen, de hoge, schelle kreten; ze waaiden steeds voorbij. De opgewonden stemmen om nutteloze dingen. De ruzies die er waren; ze gingen niet om mij...…

lang leve de vorst ik heers als nieuwe ijsvorstin reizend tussen polen zuid en noord adem scherp de perfecte pegels rond mijn waterpas geslepen dijen ik kou van jou vorst harde rijk tot de zon mij gaandeweg vermoordt koud heb ik de sterrenwacht op schijnorde in het gelid gezet of mensen kruipen tussen steen en klagen been en bot op te zouten…

Want alles draait zoals gebruikelijk om de pegels.…

Mijn korte bruine vlechtjes, als koude pegels ijs in mijn iets te dikke nek. Ik hoorde de geluiden, het lachen en het zingen, de hoge, schelle kreten; ze waaiden steeds voorbij. De opgewonden stemmen om nutteloze dingen. De ruzies die er waren; ze gingen niet om mij.…

respect waar valt regen harder dan op grind schuurt een mond op straat draagt git glans waar elders een vlaai stinkend rijk vuil vuiler de schort op schort tot nooit een lange dag zonder hout vuur dat kan verhitten maar hoe vaal kan een ovaal tafelen na het maal hoe koud kan angst bevroren dood diep begravend bevriezen hangen pegels…

De bode wekt de dronken slapers met een saaie klacht Bezie mijn verkleumde tenen laat het volk maar deinen op een web, dan kan ik sluimeren onder dons, tot de pegels smelten.…

Hoeveel bloed, zweet, tranen en pegels moet en mag ik nog gaan kosten? Vandaag is het weer groot feest. Ik krijg zelfs nieuwe linten aan mijn nok en de vlag wordt uitgestoken. Ik word te kijk gezet. De koffie staat klaar en er is zelfs chocoladetaart. Broodjes worden zoet gebakken voor weer een nieuw open huis.…

De bajesklant logeert pro deo, de overheid faciliteert pro deo en de burger doneert in harde pegels. Gelukkig geeft de bajesklant de burger er wel iets voor terug. Door tijdelijke beschikbaarstelling van woonruimte aan bajesgasten wordt het burgerkapitaal namelijk veiliggesteld.…

WORDT ZIEK, en je betaalt de HOOFDPRIJS, je wordt gestraft, dubbelop, want ziekte is KASSA, pegels voor de giga panden. Meneer Kolenbroeders, ik moet nog ff kijken of het water nog bubbelt, nee, dat is gestopt. Zal nog maar geen hulpdiensten bellen want dan heb ik er een vijand voor het leven bij....ff wachten maar.…

Het ijzelde, de pegels hingen aan boom, dakgoot en raamkozijn en als ze niet uitkeek aan haar neus. De hond wilde, nadat hij zijn behoefte had gedaan, direct weer naar binnen en dat wilde wat zeggen. De ijsregen was meedogenloos. Ook op Valentijnsdag. Ze had daags voor de veertiende februari al een lieve kaart van haar beste vriendin binnen.…

Als ik een uurtje kan schrijven - wat ik een prachtige sport vind - en daarmee 48 pegels kan 'verdienen', van de overheid, van mijn geliefde sparringspartners op de burelen van de magistraten, dan is dat welbestede tijd, vind ik. Deze keer heb ik zelfs op de plek des onheils een serie foto's gemaakt om mijn onschuld te onderbouwen.…

Daar lagen, in nepstro, de ballen, klokjes, pegels en engelenhaar uitnodigend te wachten op hun jaarlijkse moment van glorie. Verschillende kleurtjes in de boom was er niet bij. Eenvoud en soberheid troef. Alle attributen waren zilverkleurig. Het enige exotische was een zilveren vogeltje met een pluimstaartje van engelenhaar.…

Twee verkoopsters lopen met ons mee de steile wenteltrap af, die wordt gehuld in een gordijn van grote glazen pegels. Dan gebeurt het..... We belanden in een Romeinse ruimte met gewelfd plafond. Het licht is er minimaal, eindelijk! Er bevinden zich drie paskamers met veel donker fluweel.…