Alle inzendingen over polder

dag mooie weilanden met je mooie boompjes en je mooie molens dag leuke boer op je tractor en je klompen dag leuke koe tot morgen op mijn bord…

Je lichaam warmer toen ik zei dat dit alles me herinnert aan het noordelijk landschap in de winter waarmee ik verbonden was, polders, oneindigheid omdat achter die dingen de zee is. Ik wil altijd terug naar zee, water fluisterde ik tegen je schouders en je mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…

polder van Huisduinen een winter lang in dezelfde sloot zij, die de vlucht van vogels zo goed weten te duiden zwijgen over het voordeel dat deze vogel hier wellicht genoot alleen, in de winter uit het zuiden een zwarte ibis in de polder van Huisduinen…

Je ziet zo'n polder denken aan het grijzig-groen beweeg van wilgentwijgen, het snelle rijgen van signalen langs het riet, de simpele overdracht van sloten op kanalen, het vastleggen van breedbeeld luchten in de weke delen van een plas en aan het bedachtzame omspelen van getande dijken. ----------------------------------------------…

Te weinig orde wreekt zich op den duur: onbetaalbaar uurloon. Ruimte en tijd verhouden zich als opruimen tot snelheid. (Ik ben niet snel, wèl opgeruimd.) Dat ene versje dat je vindt, wanneer je het niet zoekt, dat is geen vinden van, maar het verliezen van de tijd. Dat andere over de poëziepolder wordt geheimschrift van weleer.…

Op de step je vleugels uitslaan dichtbij bruisend Amsterdam huizen te kust en te keur zichtbare sporen van de veemarkt marktstad in volle glorie altijd Reuring in de stad polder om de hoek Purmerend het kloppend hart van Waterland…

De polder verschuilt zich onder een dikke laag sneeuw het ondiepe meer dat vroege vlokken spiegelde is niet meer zichtbaar in de ijzigste kou van maart breekt het ijs we spreken af na de sneeuw als de klei weer water draagt vol rimpelingen in de wind…

nederland in nederland nu eens niet door God geschapen noch beleden als ultiem geloof zo weinig hier is zelf gekomen des te meer gemaakt gepland de bodem daalt de zee zal stijgen en stortvloed zet de polder blank geen schepper die dit lot belet elk nedermens draagt mee iets van verleden maar in nieuwland blijft historie…

onderlopend land dijkdoorbraak, polders gevuld met zoute tranen…

Grijze polder in de mist je aanzicht licht beneveld de landerijen zijn in rust de oude boer die prevelt De zwarte aarde, vette klei zo uitgekleed en naakt rust uit van drukke tijden de oude boer die waakt De natte sneeuw striemt op de dijk de zwaluwen vertrokken een ijskristal en warme thee het worden dikke vlokken Een kraakwitte polder…

Een dropping in een weiland in de polder zou tot grote verrassingen leiden voor mensen die alsmaar klagen dat Nederland te vol is.…

tot polder te kijk De mensen die er in wonen Blijven zichzelven gelijk Maar éénmaal per jaar is de stilte Tot de hemel toe van u vervuld En belijden wij zonder woorden Onze dankbaarheid, onze schuld - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit het werk van Ed Hoornik (1910-1970)…

Wanneer de avond valt en de zon zijn wieken rood kleurt, lijkt het alsof de polder zelf opstijgt. Niet letterlijk, maar in spirituele betekenis, als een verheffing van het vlakke naar het verhevene.…

Een wolkje dartelt boven de polder en verdwijnt even in het niets Honderden vogels met de kolder verzamelen zich wat later boven mijn fiets met een vrolijke bui want plots rolt er over mijn jas een smerig iets…

Voor stadse meid en Greetje uit de polder Voor breezerboy en 65+ Voor druktemakers, voor de scepticus Voor elk terreurmoment draagt u de folder En maakt u onverhoopt een aanslag mee Dan vernietigt deze folder zich gedwee…

De een zit in een hutje op de hei, Een ander in een koestal in de polder, Een derde bij zijn schoonmoeder op zolder, Een vierde vond zelfs onderduik bij mij. En straks is er geen enkel kamerlid Dat nog manhaftig in de kamer zit.…

Wiecher, de bonkige vissersman waarschuwt zijn kromme benen voor onverwachte golven gooit geteerde netten uit schraapt schubben uit de klei de zuidwester gaat achter op de kop omhoog in de wind het oliepak gaat uit Wiecher neemt kabbelend het woord "aan rimpelloze akkers bemand door golven van haver en gerst zolang de einder reikt…

Prille populieren omlijnen de wijde polder gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen schilderachtig stil in het rustieke landschap Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht aandachtig geniet ik een stukje stilte…

Na jaren polder-doofpot aan de macht, enquêtes voorgekookt en filmpjes zoek, valt met Srebrenica het Paarse doek, wat als morele zege wordt gebracht. Eén maand voor de verkiezingen vertrekken... Ze wisten het toch lekker lang te rekken!…

De meeste polders worden weldra meren. Dat is ons klotsend perspectief voor later. Dus Hansje Brinker heeft straks afgedaan. Zijn vinger wordt vervangen door een kraan.…

Overtrekkende ganzenvleugels klappen duizendmaal En dan slaapt de polder weer.…

Fietsen temidden van bergen in plaats van in de Hollandse polder is bijzonder aantrekkelijk vanwege (i) het ontbreken van de immer straffe westenwind, (ii) het bijzondere natuurschoon, (iii) de indrukwekkende vergezichten, en (iv) de volledige absentie van de skeelerende medemens.…

En ik keek over hun schouders mee naar de polder Hoop op beter. De dag ervoor was ik op het PvdA-congres geweest waar we met duizend mensen duizend besluiten namen.…

Dans met mij op klompen polderend door lintbebouwing, deze dans is een laatste kans voor een stevig houvast. Dans met mij, zacht en enerverend, een hand op je schouder.…

de brandende zon wordt verzwolgen door de zee op de zandbank - het is altijd lente in de hal van het station bij het koffietentje de zorgvuldige achter de nieuwste computer wacht op zijn beurt de van der made weg maalt de polder tot waste land eenzaam spelend kind investeringen van een wandelende tak zondag in de file…

kapotgereden klei stuift in de wind legt een grauwsluier verstikt het beeld van een hete zomerdag vol naakten bruinend in de zon als vele meters huid waarop zoutparels verkleien want in de adem drijft stof kleistof uit de polder kapotgereden in de wind oostenwind tikkeltje zuid…

De duinen nog onvervuild voelen de wind waaien naar de landelijke polder weg van de glooiende golven. Boven het bruisende bruine schuimende sop schuift scheerlings een meeuw naar haar zeeluchten kajuit.…

misschien is dít het wel, heimelijk nog hechten aan wat ooit verloren ging aan vage schaduwen in de schemering, een zacht geruis een verre roep, een geur een oude afdruk in het zand iets van droeve leegte voelen in een stille polder waar een zwalkende, nog dierbare vogel vluchtig in het niets verdwijnt…

mijn werkbezoek aan Hoek van Holland bracht onverwacht verrassend resultaat mijn werkhypothese er was al hoek voordat er sprake was van De Hoek nee dus er was alleen des graven zande en wat klei in polder de Burgemeester van Rotterdam is thans op de hoogte van de antwoorden op mijn vragen tot zijn genoegen ontving hij bericht…

Het onder water zetten van de Hedwige polder is controversieel verklaard en wordt over 12-9 getild. Voor die datum mogen we verzuipen in een gat van 40 miljard want Europa. Gezien het songfestival viert nationalisme hoogtij. Haatzaaibaarden op de Dam, dreigend met Theo als voorbeeld.…