Alle inzendingen over privésfeer durf ik

Meteen na bovenstaande titel laat ik toch nog maar een tweede volgen, die als een rode draad door deze inzending zal lopen, te weten: “Open brief aan Joanan”. Uitgangspunt is een citaat uit zijn reactie, aan mij gericht, in hartenkreet nr. 3399: “Misschien moet je weer wat vaker aan de bak en lef tonen!...” Daarmee heb je voor mij, onbewust, een deur…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

Laat toch vallen wat schier onmogelijk wordt te dragen; vat de moed veeleisende moed te dragen wat gedragen moet en vrieskou- koude volharding eist met twee voeten in de aarde.…

Zonnestralen besprenkelden mijn natte gezicht nadat de golven krachtig tegen mijn lichaam beukten. Als standbeeld in de branding bleef ik staan, mijn armen horizontaal gestrekt als een kruis in het water. Mijn aangezicht gericht op de grote verwarmer die onbewolkt zijn kracht toonde. Ik sloot mijn ogen en proefde de tintelende sensatie van het zilte…

Daar bij het kraaien van de haan, het ochtendgloren door haar raam, ontwaakte zij - het melkmeisje, het meisje met de melkkan. Spreidde haar lakens, zei de nieuwe morgen gedag, en trok haar werkkledij aan, ach de steeksels vallen los, maar ze had geen tijd voor haarzelf. Beneden staan de tafels reeds al klaar gedekt te worden met het porselein…

hoe moeilijk is het om duidelijk te zijn probeer eens uit te leggen hoe het voelt hoe voelt het echt loop niet weg blijf even staan gevoel is zuiver het echte gevoel het maakt niet uit maar loop niet weg stel je open durf te voelen voel de pijn voel het verdriet voel je sterk maar vooral voel…

Die zou het afgelopen jaar kinderen massaal in het oog hebben gehouden, tot in de privésfeer toe. De aantijgingen zijn een nieuwe klap voor de kindervriend nadat ook zijn vaste vriend, Zwarte Piet, dit jaar weer onder vuur heeft gelegen op social media en artikel 1 adepten.…

zal ik ooit nog durven dromen nu jouw lach mij werd ontnomen wordt een dag nog steeds herboren als ik in jouw tranen de nacht verlies hoor ik een lied in verdwenen stilte waar de nachtegaal gezwegen jouw stem niet meer hoort vraag ik mijzelf in hoeveel dagen de stilte wordt doorbroken wanneer ik ooit weer mag ontwaken in…

praat met mij vertel me wat er is praat met mij schreeuw toch alsjeblieft ik zal niet zeggen dat ik je kan helpen ik zeg alleen: 'hier ben ik' misschien een stukje vertrouwen of een goedkeurende blik er is een schouder gereserveerd voor jou alleen ik wil gewoon maar even zeggen ik ben er al kun je nergens meer heen weet dat mijn…

Durf ik, ondanks alles, in elke situatie, in iedere omstandigheid, mijn stem te laten horen? Ook al is het een gekooide stem? Een stem vol verlangen? Een stem die diep van binnen, de vrijheid kent? Dit dichtte Maya Angelou erover: I know why the caged bird sings.…

In Groningen en Drenthe is de OV-chipkaart ingevoerd. Ter informatie heeft iedereen een folder gekregen: de ov-chipkaart komt erbij. Welnu, ik dacht, dat ga ik lezen en dan weet ik hoe het werkt. Maar ik werd steeds banger. Het is makkelijk, maar er zijn 16 bladzijden nodig om dat gemak uit te leggen. Het is eerlijk, oh ja? Betaalde ik vroeger dan…

Ik deed er mee aan een sessie 'durf te vragen.' Een groepje mensen gaf mij belangeloos advies. Wat een positiviteit. Wat een energie. Ik werd haast emotioneel. Als dank hielp ik daarna natuurlijk de anderen met hun ideeën. Ik ben nu deze rugzak vol advies aan het uitwerken. Ik heb enorm veel vertrouwen gekregen.…

Wie herinnert zich niet 'Durf jij?', dat de Gouden status heeft bereikt? Weliswaar een prijs die puur op commercieel succes is gebaseerd, maar vaak is dit inherent aan de kwalitatieve waardering, hoewel dit weer niet in alle gevallen opgaat...!…

Ik durf je niet te bellen, ik hoop dat je me gelooft. Ik durf je niet te zeggen dat ik je wil zien. Kriebels in mijn buik ik bel je zo, misschien.…

ik haatte op een dag al mijn leugens, mooi verpakt in knik en vriendelijke lach terwijl ik anders voelde ik wilde dus mezelf zijn en niet zo op mijn hoede gaf alle ruimte aan mijn pijn en opgekropte woede zie nog mijn baas, de heer van Geel geheel van kleur verschieten mijn handen wrongen om zijn keel dat was pas écht genieten…

Durf je of durf je niet?…

Jij wil er niet aan denken jij ziet morgen wel hoe het gaat maar je ziet me graag je hebt me lief dat voel ik alle dagen durf jij soms ook te hopen durf jij soms ook geloven in liefde, in een toekomst een toekomst met mij? Jij moet er niet aan denken ik wil het jou niet vragen wacht jij maar af tot morgen maar mag ik intussen dromen?…

Ik durf niet meer zo goed ben bang voor wat de liefde met me doet Ik stelde me weer open even heel fijn Het duurde heel kort het mocht niet zo zijn Mijn muurtje staat er weer ik durf niet meer Niemand komt er meer doorheen wel zo veilig zo alleen…

Durf heeft aanleg, kracht, talent en magie in zich. Doe het nu.…

Alleen zij, die grotelijks durven te falen, kunnen ooit iets groots tot stand brengen.…

Iemand zei eens dat mensen die tijdens hun speelse vermaken geen serieuze gedachten toelaten, op iemand lijken die heiligenbeelden niet durft te aanbidden wanneer ze geen gewaad aan hebben.…

Durf weer te leven. Durf weer te dromen. Fouten te maken en weer door te gaan. Hard te vallen en weer op te staan. Ik ben er weer. Heb er vertrouwen in. Heel binnenkort maak ik een nieuw begin.…

Ik durf mezelf niet geven. Ik durf mezelf niet open te stellen. Ik durf jou de waarheid niet te vertellen. Waarom wil je samen met mij door het leven? Ik ben bang om te worden gekwetst. Ik ben bang om mijn leven met jou te delen. Voor mij ben jij één van de velen. Al die leugens, er wordt teveel gezwetst. Ga weg, alsjeblieft!…

Ik durf niet te kijken, Ik ben verlegen en erg stil. Voor jou zal ik bezwijken, Zonder jou is het hier zo kil. Ik durf niks te zeggen, Ik ben zo eenzaam en alleen. Ik zal een roos op je kussen leggen, Liefste waar ga je heen? Ik durfde niet te kijken, Niks te zeggen zo alleen.…

En dat ik ervoor durf te gaan?! Geef me zijn nummer dan!…

Als ik terug kijk op hoe het vroeger was, toen we alles nog moesten bereiken, we met zijn allen nog zaten in de 1e klas, als ik daar nu op terug durf te kijken, dan zie ik tot mijn grote spijt, dat ik nu niet meer durf te dromen, of te denken aan een mooie tijd, want die van vroeger zijn ook niet uitgekomen, ja dan zie ik hoe mijn verwachting…