Alle inzendingen over regen

Laat de regen vallen, want: echt waar, na regen komt zon!…

Dat klopt eigenlijk niet want de buien die neerknallen liegen er niet om, maar een kniesoor die daarop let, nietwaar? De tekst is grappig net als de halve dag die er inmiddels opzit, een vruchtbare dag ook nog want: afhankelijk van het weer, doen we boodschappen, heerlijk de aanbiedingen aanvullen in de kast, of ernaast als het qua hoeveelheid niet…

Regen valt, hard of zacht net zo het uitkomt en natuurlijk is het niet geweldig wanneer je in een hoosbui terecht komt die zijn weerga niet kent.…

We worden overspoeld met water, regenwater welteverstaan het lijkt alsof de regen-weergoden een overschot hebben aan water en dat dus zo snel mogelijk allemaal willen lozen, in het liefst: zo kort mogelijke tijd?…

'Er zijn er minstens evenveel, zo niet meer, die gebrek hebben aan geestelijk voedsel', repliceerde Wijnruit en zijn oog viel op het verzameld werk van de meest geprezen dichter van het continent.…

De regendruppel biggelt langzaam...langzaam Langs de ruiten van mijn kamerraam Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag Maar zigzagt traag...heel traag Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt. Een nieuwe druppel ga ik volgen Die wordt al gauw door een DIKKERE verzwolgen Wéér een andere wil…

Laat die bui vannacht maar komen het gekletter tegen de raam En de tuin hoef ik niet te sproeien de regen kan er tegenaan Dan die frisse lucht weer buiten alles staat weer lekker schoon en dan mag de zon weer komen dan loopt alles weer synchroon...…

Hoezee, vakantie in het Zeeuwse land, de regen gutst gezellig uit de wolken, ‘k zie ‘t water geinig langs ons tentje kolken en zing een vrolijk lied van zon en strand. Daar loopt mijn vrouw, ik krijg een déjà vu: Kortjakje, Onder moeders paraplu.…

Regen Grijs en donker rollen de golven aan, de wind komt van landinwaarts en buiten de meeuwen is er geen kat op't strand alleen wat verlaten plassen en hopen van nat zand.…

een druilerige regen stemt mijn Mokum tot een grijs bestaan over lauwe koffie turend zie ik kabbelend water aan mij voorbijgaan vandaag bruist het niet van kleurrijke mensen de stad lijkt dood ook al belt de tram zijn stem en zijn luiken gastvrij geopend door mij gaan verleden wensen en een hoop die zwaarder weegt dan lood…

Schaduwen van de wolken heersen Bladeren fluisteren donkergroen De wind stuurt water van de hemel Langs en in bomen, over steen Het vuil vervalt bij deze schone dag Van blijdschap dansen takken De droge dorst verlaat vragend wat is Het gras wacht op de bakken…

Zou zomaar op de regen kunnen slaan of op ons, maar zo kun je in elk nummer wel iets van symboliek zien. Of het nu 'Try again' is of 'Somewhere only we know'. Eén ding staat vast: de melancholische liedjes van Tom Chaplin en de zijnen komen door al dat hemelwater nog beter tot hun recht. De zanger houdt wel van dit weer.…

Een vreemd gevoel van onbehagen omhulde haar als een te strakke jas. Ze kon het niet verklaren en besloot de buitendeur die nog steeds openstond te sluiten. Buiten hing er een vreemde stilte, er was geen geluid te horen. Door haar gevoel van onbehagen draaide ze de deur extra op slot, normaal gesproken draaide ze alleen de sleutel om. Nu werden…

Klaterend zilver dat op het bladerdek valt met speelse spatten.…

De engel zucht, ringen rond haar ogen tranen... uit haar wolk ontsnapt als regen beneden lijkt alles nog onbewogen het droge land, niet te bewegen Maar deze aanhouder wint de grond gaat langzaam zuigen en onder het droeve regenkind gaan dankbaar bomen buigen Alleen op haar wolk, die vertolkt wat zij niet zeggen kan kijkt ze tot het water…

wolken werden zwart wind geselde de bomen eindelijk regen…

Toen kwamen dagen van eindloze regen, Van heel diep treurende muziek, die speelde Van de hemel en de dake' en verveelde Mijn groot warm hart, in het zonlicht gedegen.…

Geconcentreerd gebogen over zijn werk, met de pen in zijn hand, zet hij keer op keer woorden neer, op het perk- ament, over de olifant en de besmette biosfeer. Het broeikaseffect wordt aangehaald, evenals de pesticiden en hun grote giftigheid. Hij maalt en maalt: Hoe kan de mens de aarde nou verzieken? Die pracht en praal en heerlijkheid…

Als regen val je op me neer en druip je van me af als regen ook, ben je onvoorspelbaar Ik vertrap je, maar mijn sokken zijn nat mijn voeten zijn koud en jij omarmt me met jou verdamp, ook ik van binnen de zon schijnt wel maar ik ben op...…

Het was die avond dat de straten zwegen mensen luisterden toen nog naar de regen, de regen stotterde die avond dat ik schuilging voor jou ik dacht de regen is net zo verlegen.…

Het regent zachtjes, de straten zijn verlaten Ik kijk uit het raam, mijn gedachten zijn hetzelfde Het is donker en bewolkt, nat en eenzaam En niemand dan ik zelf heeft hier schuld aan Zullen mijn gedachten stoppen met deze droefheid En zielige verhalen Zal het stoppen voor mijn hart verandert in steen Zal mijn ziel zich bevrijden Voor…

In het rood een uitgesteld verlangen de ondergaande zon extreem in elke kleur buigt in de laatste bui een boog in purperen schemer wacht de nacht de dag is weer volbracht een volle maan in 't midden van de boog gedacht kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver wanneer het spectrum dooft is een belofte neergeschreven het…

Herinner je 't Vondelpark en hoe de dagen kouder werden daar, hoe vanuit de kamer naast het Leger het station ging drijven op de Amstel die wij blauw dachten. Denk aan het vignet in Fodor toen je zei: Een zoon. En het regende buiten om je glanzend lichaam. --------------------------------------------------- Uit: '100 gedichten', 1977…

En hier nog aan het vensterglas aan de bedroefde ruiten beeft in wat nu weer buiten van winderigs in opstand was een druppel van de regen, kleeft aangedrukt er tegen, rilt in het kille licht...…

Alsof de regen het van me afspoelde. De wind blies de druppels in m’n gezicht, en alles om me heen werd troebel. En ik had ’t gevoel dat ik steeds dichter bij mezelf kwam.…

ruisend kletterend kleurt vallend water mijn bomen kale takken naar omhoog nauw zichtbaar hun knoppen niet te geloven eens zullen ze als groene kronen naar een blauwe lucht met daarin zeilende witte wolken reiken een feest in het verschiet het maakt me nu al blij…

Ik spreek woorden Als gouden druppels Ik regen Wanneer dat maar nodig is Ik stort me uit Rond verdriet en droeve dagen En spin leugens Van achtergebleven dauw Ik duld geen tegenspraak Want dan stamp ik Hard in de plassen Plaatselijke buien Maar niet op mij…

Onophoudelijk regen. In een plas op straat zwemt zelfs een visje.…

Na de regen straalde de avond En breidde zijn blauwe armen wijduit En hief het lachend gelaat van de aarde Door de dunne nevel van tranen Voor hare fonklende wimpers Weder blozend omhoog; Laat mij zo lachen hemel, En hef mijn ziel tot uw borst, En laat de dampen van mijn leed En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten En van mijn…

Regen, regen, maak mij stil, Die opnieuw genieten wil ’t Lieve leven, even, even, Zegen regen, zegen zing Liedjes in de schemering.…