Alle inzendingen over ridderen

Waar blijft de ruige ridder? Viel hij met zijn edel gelaat in het slijk? Ligt hij nu weerloos op zijn rug Spartelend als een kever? Heeft hij de veldslag verloren? Het lijkt erop.…

Ik hechtte mijn Roos aan het Kruis En ben op reis gegaan. Ik was vroom en kuis En hoopte niet te vergaan. Mijn weg was wild en doornvol En ik werd uitgeput. Maar ik bleef maar hoopvol Ook al was ik ver van mijn hut. De Graal was mijn doel en moeten, Ik wist dat Hij bestond. Da Vinci Codes routen, Dan Browns wereld rond. Ik hoor al…

Nooit is het voor jou genoeg want je blijft maar geven, En daarom weet ik dat jij mijn ridder bent: Die me altijd beschermt en me als geen ander kent.…

Vergeet de kwade krachten in je leven En zie jezelf als ridder beëdigd Verdedig waar jij werkelijk voor staat Zoals je nog nooit hebt verdedigd Bevecht je eigen onzekerheden Graag leen ik je mijn zwaard Je zal snel je eigen zwaard smeden Met de kracht die huist in je ware aard Als een nobele krijger zul je strijden En groeien in je krachten…

De ridder hield het maar met moeite droog Het was ook zo zuiver en zo hoog Het was die dag, vanaf die tak Dat de moordlust hem ontbrak Hij schonk het woud zijn schild en speer De ridder was geen ridder meer…

Je allerliefste, meest vurig liefhebbende ridder en enig strijder voor de eeuwige liefde, Wim. ('t is echt waar)…

Weet, haar ridder trok ten strijde, Heel in blinkend staal geslagen; Want een ridder der romance Moet koen lijf en leden wagen. En de dame weent nog stadig, Weent, tot laat de sterren schijnen, Want in de romance moet toch Stadig aan de dame grijnen.…

Een hoopje schroot wordt weggebracht daarin een dwaze ridder ach! Gedeukt 't kuras de hoofse minne onaangetast blijf ik van haar dromen.…

Ik wil heus wel je ridder zijn op het witte paard, maar waar haal ik in de stad zo gauw een schimmel vandaan, een harnas en een zwaard? Ik pak wel een stok en mijn oude fiets. Hoe zie ik eruit? Belachelijk? Het is toch beter dan niets?…

Met een grassprietje in mijn mond droom ik mijn dromen onder de bomen en fantaseer jou mee in het idee dat jij als ridder te paard onvervaard mij in galop achterop hebt genomen jouw bruine vos is pittig maar braaf met teugels los rijden wij door het bos een blokhut wacht het wordt al nacht wij drinken wijn en proeven van liefde nee, nooit…

zullen zij hun liefde bedrijven Wetend dat haar ridder nu voor haar zal zorgen……

De linkervleugel van de ridders maakte een perfecte falanx en met hun lange speren doorkliefden ze de tegenstanders en ook van de middenvleugel van de tegenstanders bleef niets heel. De rechtervleugel van de ridders hoefde alleen maar te achtervolgen. De hordes van Darius sloegen op de vlucht.…

Voor wat ons zou moeten zijn Maar wat nu weer jullie is Ik ben hier de ridder En jij niet eens het paard…

Maar ooit komt die ridder, zéker en vast, die op dat mooie hartje van je past ... ... en die je zegt dat ie van je houdt.…

'k Zit er al jaren op te wachten Maar hij komt maar niet voorbij 'k Heb nu een heel normale Hij houdt van me, is trouw Dat is met geen geld te betalen Ik blijf toch maar zijn vrouw Geen paarden op m'n straatje Geen ridder in m'n hof Want met mijn eigen maatje Weet ik dat ik bof…

bloed, tesaam ik moest de moeders troosten die hun kraam- bedden vergeefs bestegen, kindermonden de borst gegeven hadden, ze bestonden niet meer, de boodschap was onaangenaam ze gaven lijf en leden voor de gronden en ongetwijfeld streden ze bekwaam maar gieren geven niets om lof of blaam voorgoed nu zijn ze met hun land verbonden één ridder…

Nee, ik was niet zo’n uitblinker in geschiedenis en dat kwam vast door het moeten opdreunen van de jaartallen dat de Hendrik’s, de Karel’s en alle andere grootheden het leven lieten, de slagen bij Waterloo, bij Arnhem en dat soort slagen, werden door dertig kinderen, misschien meer, opgedreund. Daar onthou je natuurlijk geen bal van, tenminste ik niet…

Een scheutje meer dienstbaarheid bij de vrouw en een sloot meer ridderlijkheid bij de man zou menige relatie goed doen.…

Hij is een ridder die niet buigt maar strijd tot hij Parijs weer met opgeheven hoofd bereikt. ------------------------------------------------------------ (voor ridder Jan Ulrich)…

Als de sterren en de maan Als de ridder met zijn jonkvrouw Als de ruige golven en de oceaan Ik ben niet ik, zonder jou Als de vogel met zijn vleugels Als de bloem en de bij Als het paard met teugels Zo hecht zijn wij…

Hun laatste dans zullen zij dansen voordat de nacht hun zal beminnen Langzaam schrijden zij door de balzaal samen gekleed in het mooiste linnen De jonge ridder laat haar zweven over heuvelen van ongekend genot Nog even dan zullen zij zich warmen aan het passievuur totdat het morgen wordt Dansend verlaten zij de balzaal laten zich afdalen…

Ik mag er zijn, vind ik van wel Ik ben atletisch, knap en snel Mooi gebouwd, proportioneel goed Zoals een kanjer wezen moet Modelman, ridder tegelijk Zolang ik maar niet in een spiegel kijk…

Zo maakt de koningin mij op den duur Tot ridder van de droevige figuur.…

Zachtjes in mijzelf ben ik een heidense ridder of een antiheld roep ik luid dat ik niet geloof in al die poespas en dat zingen Zachtjes in mijzelf ben ik een stille aanbidder van het wonderbaarlijke mooie dat in mijn vizier verschijnt, tot de meest eenvoudige dingen…

de ridder op het witte paard die de nachtmerrie bereed hij nam haar achterop een droomwereld in de droom bedrogen zoals de droom het bedrog bedroog het einde een begin dagdromen, dag dromen dag in dag uit geslapen uitgeslapen slaapt ze niet meer in…

Bij haar Valt de leegte in het niets De kracht van haar zijn legt een band Van verbondenheid Alsof ik niet bewegen kan Dat ik verloren loop in haar zijn Het heelal is te klein voor haar ziel De zon te koud En venus te klein Daarom voel ik me een reus bij haar Dapperder dan de koene ridder En leuker dan de nar Dat alles Door haar…

waarom geen condoom over mijn hoofd om stillekes in mijn hoed zonder zoom de parade der hedendaagse ridders te aanschouwen in deze tijd is het de dame die kleur geeft aan het hoofd van staat leve de koningin wordt geroepen maar kijk even naar het schild op mijn pruik voor u naar het balkonnetje gaat…

Gobelin bekleedt De ridderzaal in duister Waar Heer E.Coli eet.…

Marcherend over wegen, Stampen duizenden voeten, Daadkrachtig en schijnheilig, Onder hun gods zegen. Zij dreunen bij elke pas, Allemaal in het ritme, Van degeen voor en achter, In een eindeloze mars. Soldaten van het moreel, Beboeten elke zonde, Zetten je zonder pardon, Zo het mes op de keel. Verblind geloven zij, In hun onzichtbare…

je kwam op een avond om tien uur, het was nog licht verraste me, hing net mijn harnas aan de haken in de muur liet mijn handen gaan over de deuken wreef met een olielap het ijzer vette zorgvuldig de lederen delen je vermijdde me aan te kijken omdat je honger had deelde ik het eten soep met geroosterd brood er was immers genoeg je…