Alle inzendingen over scheiding en eenzaam

Ik ben nooit een tiran geweest, maar heb alleen willen vermijden dat ik getiranniseerd werd en dat dulden tirannieke mensen niet. Ik heb daarentegen tirannen altijd gehaat en dat hebben ze me nooit vergeven.…

Soms kan een ingreep het beste zonder verdoving geschieden, kort en goed, geen druppel bloed, de rotte plek eruit in een handomdraai. Soms slaan de wreedste woorden in als kogels. Soms zijn de wreedste woorden het genadigst.…

Dit begint godbetert op het lijden van Jezus Christus te lijken. Met jou in de rol van Judas natuurlijk. Ik draag het kruis, en de doornenkroon bloedt in mijn haar en over mijn gezicht. En de dag dat je weggaat is de dag van de kruisiging. Is dat mijn lot? Dan zul je geslaagd zijn in je rituele moord.…

Verzachtten ze de pijn van de eenzaamheid, van de eigen naderende dood, van de scheiding van de geliefden, zo lang al, van de geliefden aan de andere kant van de Oceaan, die ze nooit meer in de ogen zou kijken, wier stemmen ze nooit meer zou horen? Ik betwijfel het.…

Mijn gedachten gaan vrijuit terug waar het begonnen is een schilderij aan de muur dat nooit is afgemaakt Vier muren, een ziel en twee ogen die niet langer zien dat jij mij verlaten hebt om elders door te gaan met leven Een stad zonder stem de wereld slaapt zijn roes uit waar ik alleen wakker ben met sigaretten en mijzelf De wereld…

Ik ken een man die, voorbij z'n scheiding, een lieve vrouw tegen kwam. Zijn nieuwe lief kende het klappen van de zweep, zijn ex zette hoog in met het gemis van kinders, hij kon alleen nog maar vluchten in rustgevende medicijnen. Ik weet dat hij eenzaam is.…

Zie toch onder ogen geef op wat niet kan de droom is vervlogen wist je al zolang Toch de herinnering aan haar lach parfum, kussen, ogen die je hartslag het bloed gaf om te pompen deed je geloven er is er maar een waarin ik kinderen wil en zolang dat onbereikbaar is ga ik van bil tot bil!…

ben ik een schim slechts uit een verdrongen verleden wordt mijn naam heimelijk de gedachtenis geleden ontkenning van het wel zijn tegen het beterweten in doch het bloed stroomt waar het niet gaan wil het laat je niet vergeten.…

De keren die ik op je leunde lijken mijn oog voorbij te snellen terwijl ik kalm tracht vast te stellen hoe dikwijls je me ondersteunde Ik voel de groeven; ingesleten de jaren zijn je aan te zien bekruipt me ’t gevoel.., misschien heb ik dat wel op mijn geweten ik kijk naar je en zie ’n rafel van de schoonheid die je vroeger was wat me…

Zo vol zekerheden leek het leven te zijn, het gezin als basis, als een thuis. Zo plotseling stort jouw wereld in, eerst een solide rots, nu een kaartenhuis. Je leven is geworden tot een tweestrijd, een paar dagen hier en een weekje daar. Ouders, die ieder hun eigen weg gaan. Terug naar vroeger? kon dat maar.... Het pad wat je in deze…

Onzin vult de lucht met dampen leegt de longen vol van mist waanzin volgt verleden wetten onbewogen, onbetwist Liefde heeft geen kracht te spreken waarde niet meer recht, noch krom vriendschap en nog heel veel dieper dieper dan je heiligdom Wormen volgen vaak een spoor gieren maken graag amok over resten van een held of het sterven van…

Kun jij je nog herinneren Hoe het vroeger was? Nog niet zo lang geleden Je zat in zak en as Het leven ging aan je voorbij Je had het niet eens door Je liet het allemaal op z'n beloop Je vocht er niet meer voor Met alle kracht die je nog had Zo een jaar of twee geleden Kon je eindelijk jezelf weer zijn Dat had je veel te lang vermeden…

Ooit één. Samen een geheel. Nu samen apart tot het moment dat wij de Grote aftreksom voltrekken en in plaats van een geheel twee individuen zullen vormen. Ooit was het Heilige Licht der liefde dat van ons beiden afstraalde voor anderen irritant aanwezig. Zoals verliefde stelletjes altijd een bron van irritatie vormen voor anderen. Nu is de schittering…

De vrouw vervolgt haar verhaal, ze zegt: ‘ik moet wel, want ik lig in scheiding’, ze lacht even, ziet er opeens heel kwetsbaar uit. Het raakt me. Kom maar op, denk ik en kijk haar nu vol aan. ‘Ja, mijn man wilde scheiden, hij kwam er plotseling mee. Eigenlijk heeft hij me nooit precies gezegd waarom.…

Ik zag een Grand Canyon aan eenzaamheid om hem heen en ik herkende veel van mezelf in hem. Ik vond het mooi om hem gelukkig te zien en ik wilde hem graag op zijn gemak stellen in het benauwde Nederland. Hij was heerlijk relaxed en hij zwaaide altijd vriendelijk als hij voorbij mijn keukenraam liep. 'Dat is nou een wandelende roman!…

toen, op de grens van eeuwige jeugd en dreigende ontmaagding leunde ik, de jongeling zelve, tegen de ijzeren paal van verlichting zocht steun tegen de eenzaamheid onder puberale gewelven nu, ingewijd, op het laatste sterven na, in nagenoeg al het aardse, moet ik erkennen nimmer van de pijn der hemelse scheiding te zijn bevrijd…

meer van jou Je niet meer zien ontwaken Slechts eenzaamheid en kou Niet samen plannen maken Jouw aandeel weggegrist Geen toekomst te bewaken Geen dromen meer, slechts mist Geen liefde meer te geven Een hart verkrampt van pijn Verdwenen uit mijn leven Zonder jou moet ik nu zijn...…

tijd geeft geen weg terug gruis kraakt na tot stof een spinnekopmolen draait snijdt klappend met de wieken kil dwars door de lucht wind fluistert een prevel iets kwelt verbrand doofstommer het koren dagelijks voor het gloren hoor ik het ploegen van andere akkers zo triest zo triest geen kleine tjilpje van een gevederde vriend…

een vrijstaand herenhuis met dubbelglazen ramen waardoor de zon moeizaam haar warme stralen schijnt dit huis is kil, wij wonen er nog ‘samen’ mijn lichaam is aanwezig, maar mijn hart verdwijnt ik wil naar buiten en me gaan bekwamen in het weer vrij zijn, niet meer aangelijnd jouw glitterwereld en het glamourleven ‘t is niet wat ik wil, ik kan…

zonder jou zijn er momenten dat de pijn mijn reflectie doorboort mijn gevoelens boven me uitstijgen ik streef zonder hersenen maar met een rikketik dat het lichaam verlaten heeft wat een pijnlijke scheiding is…

Moe ben ik Moe van verandering Van afscheid en vaarwel Moe van mijn tijd komt nog wel Moe van slopende dagen Die ik al lang niet meer tel Moe ben ik Van snelle drastische En onverwachte sprongen Die aan mijn leven opgedrongen Moeizaam het leven Uit mijn leven wrongen Moe ben ik Van vechten Rechtop blijven staan Moe van mijn tanden…

De seizoenen baren sferen Terwijl klokken tijden keren Bleek waarheid slechts een waanidee En brak de liefde van lieverlee Was het soms de sleur die sloopte Houden van waar ik op hoopte Of sloeg de leugen mij toen lam Die nare dag dat jij afscheid nam Ik herwaak uit jouw hypnose Jouw pracht was daar slechts een pose Maar koud werd mijn…

Een huis waarvan de bewoners zijn vertrokken op eentje na laat voelen dat er geesten zijn ravotten met de haren van de hond de tocht als er een deur opengaat drie engelen binnenlaat één zet er thee, ruimt de aanrecht op die met tonsuur gaat wandelen met de te dikke hond, één zoekt de kleren uit, de bruikbare in zakken dan praten ze nog wat…

Ga niet denken dat ik nooit van je gehouden heb Alles wat ik voor je voelde of deed, niets was nep Mijn gevoelens voor jou waren oprecht De liefde die ik voor je had was echt Maar het wou gewoon niet meer lukken Het spijt me, ik brak jouw hart in stukken Ik heb gezegd dat ik niet meer van je hou Niet het “houden van” dat eigelijk moeten zou…

met haar geest vol angsten en ogen vol met pijn kan zij niet goed begrijpen dat leven leeg kan zijn met haar huis vol woorden en speelgoed van hun kind kan zij niet goed bevatten dat hij haar niet bemint met haar hand vol tranen en in haar mond het zout kan zij niet goed verklaren waarom zij van hem houdt met haar hart vol twijfel…

Telefoontje van een vriendin: "Ik denk dat David een ander heeft. Ik zag hem zondag in de stad." Na 30 jaar huwelijk waren David en ik apart gaan wonen. Het was mijn keus. Van hem hoefde het niet. Hij vond het best zo, ook al stelde ons huwelijk niet veel meer voor. Ruzie, scheldpartijen, vernederingen: alles heb ik meegemaakt, totdat het genoeg was…

"papa" zijn maar twee verschillende letters zo simpel toch is het niet zo. De laatste tijd was het niet gemakkelijk voor jou om vader te zijn van mij, de enige reden is: ik zit nog vol met woede en pijn. Een tijdje wist ik niet meer of ik jou dochter nog wou zijn. "papa" zijn maar twee verschillende letters zo simpel maar toch ook niet. Je…

ondanks mijn leeftijd begreep ik dat je moest gaan zie nog je tranen vallen op koffers ooit gevuld met geluk de deur die dichtsloeg met een klap die ik nooit meer te bovenkwam…

Bij miljoenen mensen gaat de verdeling van de inboedel niet zoals hij zou moeten gaan, maar bij Jan staat alles in het middelpunt. Yolanthe ging met zijn spullen aan de haal, had een blik personeel opengetrokken die de zaak leeghaalden, waarheen waarvoor? Wanneer mensen trouwen is het in goede en slechte tijden, maar ja, ze waren niet getrouwd,…

Nu Angela Merkel heeft vastgesteld dat de multiculturele samenleving is mislukt, lijkt een burka op maat voor haar de enige oplossing. Scheiden kan niet meer.…