Alle inzendingen over slee

doet hetzelfde ik ga hard ik verlies me evenwicht de slee slaat om het knappen, scheuren, kraken de boom is hard harder dan de slee hard als de diamanten waterval verstijfd van kou Auww… Daar lig ik daar lig ik met mijn open mond in de sneeuw me broer en zus kijken gespannen en dan doodse stilte nog een keer!!!…

Het grootste deel van al die autobezitters rijdt rond in levensgevaarlijke, veel te goedkope auto’s en zijn bij een ongeluk veel vaker dood of ernstig gewond dan iemand die zich een dure slee kan veroorloven.…

Duimen draaiend naar buiten glurend en nog steeds in de veronderstelling dat we een echte traktatie krijgen blijven de vlokjes angstig klein, jemig het zal toch niet bij dit beetje blijven, de slee stond klaar, de moonboots, de extra wanten de sjaal voor de sneeuwpop, de winterpeen, kortom alles stond klaar.…

Ze rijdt pronkend door de straat in een grote dure slee maar het contrast in groot als ze náást haar wagen staat. Ze loopt met een air in een truitje van Zeeman een broek van de markt en een versleten colbert.…

En krijgt u dat niet op uw slee? Het mag natuurlijk niet gaan dooien, dan smelt mijn sneeuw beslist te gauw en daarom vraag ik, Kerstman een grote doos met winterkou.…

glijend door de sneeuw op een slee van prachtige kleuren trek jij mij voort en ik heb het nooit zien gebeuren ik werd ondergedompeld in een zee van mooie vormen windkracht nul op de schaal van liefde maar het begint nu toch hevig te stormen rollend van een helling prachtig rood ik ruik de heerlijke geuren en bijt weer stevig in onze…

In een heel anders klinkende stilte met miljarden dwarrelend, in ’t gelid elk vlokje onbetekenend met elkaar vernietigend, wit Een bibberhondje met een dekje bibbert een oudje schrikt, en denkt owee één verkeerde stap en mijn heup in tweeen en een kind schreeuw om een slee Die hele andere witte wereld waarin je opeens alles zo anders vindt…

Zuidpool: die van de pinguïn, vogel in duikerpak die het eigen lichaam als slee gebruikt om over de hard geworden winter te glijden. Vogel die liever zal zwemmen in het donker onderwater dan vliegen in het licht der eeuwigheid. Ik kan de pinguïn wel begrijpen. Slapend zien we meer dan met de ogen open.…

Bomen getooid met ballen, piek en sneeuw, engelen met ‘peis en vree’, kerstman met versierde slee, huizen vol hemelse muziek, konden mij niet echt bekoren. Alleen weten dat jij er was en altijd tot het heden zou behoren. Ik kroop dieper in mijn jas, koude beet in mijn oren, en volgde blij in jouw pas.…

als een klok die zich spiegelt in ijs het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft in een klok die niet loopt, in het vlees dat bestaat als sneeuw voor de zon en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog gelenigd in vlees en keek achterom in het oog van vandaag, en lees wat hier staat de zon op de sneeuw, het kind in de slee…

Het waait niet, het regent niet De zon schijnt niet Wat mist Het sneeuwt niet echt Zo af en toe Het is bewolkt, de gracht bevroren Het vriest, de stad ontvolkt, leeft op het ijs, de lucht grijs Ijsmuts, schaats en slee De stad doet mee ik, nou nee Het is weer zover, het groen gekleurd gekleed, zoals altijd dezelfde mode bebrilde ogen…

jantje gaat op reis hij wil heel ver weg neemt gijs, het beertje onder de armpjes mee zo denkt hij nu ga ik een keertje op zijn rode sokjes stapt hij over de stoep en roept naar fietje ga met me mee we gaan naar de kerstman die rijdt op een grote slee het is wel ver lopen zegt het beertje o zegt jantje, dat is niet erg ik heb van…

En zoals mijn wagen meer en meer op die van vader begon te lijken, een slee, zo werd sneeuw dikker en dikker en witter. Ik werd een plotseling vermoeide Noorman die even moest gaan zitten. Schipbreuk. Grachten vroren dicht. Verkleuming alom. Dit werd een lesje in geschiedenis.…

Bij zeggen wat je denkt is het belangrijk om het denken niet over te slaan.…

Nu mag je uren op de slee en al je dromen mogen mee. En ik, ik ben alleen maar stil. Ik voel de winter en ik ril. Ik woon al lang in deze straat en weet wat jou te wachten staat.…

Ze zeggen dat je sterven wilde, en ik heb het ook gezien. Hoe stil je tas daar dreef, daar op het stille water. Ik had het koud en dacht, Wat is het stil... Het spijt me dat je bent gestorven, maar in mijn hoofd leef je nog voort. Want telkens als ik aan je denk, zie ik het beeld van hoe je riep. Al had ik het beloofd, toch kon ik het niet…

'En de nieuwe slee', vroeg Helena, 'heb je de glij-ijzers al ingevet?' 'Voor mekaar, kochana!' 'De samovaar stond te pruttelen in de hoek; het hout knapperde in de kachel; Haust had zich ervoor uitgestrekt. Helena stond op en liep naar het raam. Ze trok de gordijnen open. De maan was bijna vol.…

Met een warme jas, wanten, muts, das en met bont gevoerde laarsjes ging ik de sneeuw in, de kolenkit op de slee. Behendig schepte ik de kit vol, om daarna het leukste werkje te mogen doen: sintels scheppen uit de kolenkachel. Sintels oftewel opgebrande kolen moesten plaats maken voor nieuwe zwarte kolen.…

Ook in augustus, bij 25 graden, trekken de herten hun slee gedwee het dak op. De kerstverlichting gaat uit na Nieuwjaar, maar de taferelen blijven. Een sliert gedoofde lichtjes dwarrelt uit de dakgoot, een vage kerstster ontsiert de voordeur. Op het einde van het jaar wordt traditioneel ook het woord van het jaar bekendgemaakt.…

Op de terugreis is het erg stil, alleen het geluid van de slee is hoorbaar en het janken van de honden. Einde.…

Een opgefokte slee stoof brullend voorbij, Terwijl mijn vingers streken langs jouw tepelhof, strandden in jouw oksel. De oranjebloesem wolkt op uit een verscholen ronding. Zo werd ik een ruimtevaarder, een blote voet in maanstof geplant. Het zwaailicht bleef in de gordijnen hangen.…

extra te behand’len tegen parasieten willen zonder zorg genieten niet zeuren werken heim'lijk zwijgen immers wacht voor de trek van maden ze planten voort - bij de konijnen af fokken in de wieg tot aan ’t graf vieze nomaden strooiend met hun zaden zo verging ‘t dus de Sámi ze zijn er bij gelapt dat zwierf maar zonder regels in hun slee…

'k Voel me zo gelukkig in de eerste sneeuw, waar is mijn wollen muts nu, waar is mijn dikke sjaal, en ergens in de kelder ligt toch nog die slee, papa moet me duwen door de eerste sneeuw. Kijk eens naar omhoog en kijk de lucht is grijs en zit vol vlokken 'k wou dat dit kon blijven duren dat het nooit meer zou stoppen.…

Grote , zwarte schrijfmachine , op stencils berekende slee . Machine niet gewend ?Ws eigendom Warenhuis . Geen Sneltyper . Bloknoot : potloodkrabbels (steno?) . Behoedzaam : 2-vingertyper , tongpunt tussen lippen . Moeder en dochter spannen resultaat af. Vrouw iets van papier in hand. Bon , bij overlegging waarvan....?Meer kijkers dan kopers .…

Als 't ijs de trage plas houdt staan, Ontsluit hem de Eer haar spoor: Hij zweeft kunstkleurig op de baan De schaatsenrijders voor; Of schuift een Meisje in de slee, En zwiert er als een veder mee: Het lacht, en tart tot sneller vaart, Haar speelnoot achter 't rinklend paard.…

Als 't ijs de trage plas houdt staan, Ontsluit hem de Eer haar spoor: Hij zweeft kunstkleurig op de baan De schaatsenrijders voor; Of schuift een meisje in de slee, En zwiert er als een veder mee: Het lacht, en tart tot sneller vaart, Haar speelnoot achter 't rinklend paard.…

Dan eerst nog de bus van de ene kant, de bus van de andere kant…een enkele student die daar nog weer in de slee van zijn vader achteraan kachelt: en dan eindelijk, eindelijk kan ik op mijn lichtmetalen ros tussen de van 4 kanten toesnellende medefietsers mijn natte weg vervolgen.…

Een paar dagen na dit gebeuren "de kerstman gezien in een slee met een paard" vertelde een vriendje in kleuren "met een rode muts op en een witte baard" Dochter reageerde fel “je staat te liegen” tranen over haar wangen, ze werd rood “je hoeft me niet staan te bedriegen, ik heb het zelf gezien, de Kerstman is dood!”…

1 Op gammele wielen dokkert de slee door een schraal verlichte steeg. Ze draagt een ster van chroom, Duiven vluchten loom, verlaten de dorre geul waar snelle snavels de kruimels ruimen. Wie verschuilt zich achter getint glas?…

Vanmiddag was de aftrap met de film 'Spijt' uit 2013, naar een boek van Carry Slee uit 1996 (!). Het is bijzonder wrang dat het verhaal nog steeds zo actueel is. En in deze, door crisis en bezuinigingen verharde tijd, misschien nog wel meer dan ooit ervoor.…