Alle inzendingen over slijpen

Het is stil in mij knarsende tanden slijpen briljante woorden…

De ambtenaar, brengt de dag door, met punten slijpen. Een kind leert. De dictator, dicteert. Daar is geen speld tussen te krijgen!…

Van Deyssel lijkt op een timmerman die alle dagen van de week doorbrengt met het slijpen van zijn gereedschap, het natellen van zijn voorraden schroeven en spijkers - maar zonder timmerhout in voorraad te hebben en zelfs zonder plan dit aan te schaffen.…

ik slijp briljant jouw diamant jij koolstofde geluk door druk en laaiend vuur je kernde volmaakt structuur setting is uniek door eigen vormgeving wij hebben elkaar lief…

Ik ga mijn stanleymes maar weer eens slijpen.…

En zo probeer ik mijn pen sinds jaar en dag, slijp ik mijn zinnen aan de slijpsteen van mijn taalgevoel en zo overleef ik.....…

ogen snijden ijskoud stukken leven een messcherp beeld beent warmte uit blikken slijpen wildgroei tot bewegen kijken is de norm in afzien van vooruit we fileren tijd op duizendste seconden maar onze geesten hebben "het" nog niet gevonden niemand kent het creatieve denken weet wat er aan schort, snapt niet hoe hetzelfde, toch…

Mijn liefste, schreeuwde uit zijn colbert het maakte mij tweede viool drie kruisjes drukten alles uit het stond er iets te frivool dan kust hij onwetend van de vondst dag vrouw,nog zit hij niet in de knijp het snode plan ontwikkelt zich terwijl ik vast de messen slijp pruttelt het stamppotje voor drie de rapen zijn nagenoeg gaar als…

de grote stroom die nu onophoudelijk over de rand verdwijnt zand, droger dan de zon verdragen kan verliest haar grip op de werkelijkheid de grote vloed die straten dansend stof omringt, blote voeten smelten glas eerst delven, dan kloven en slijpen tot de pijn boven komt en schittering bekoort blijf kijken niet alleen naar de grote…

Traag verkruimelt het wolkendek Tranen slijpen mijn wangen, Een kale ruïne in de schedel geplant. Vellen vallen van het lichaam. De planeet mag oplossen in bonte bubbels. Grijze dagen, zoet verdriet.…

Zoektocht naar geluk Een pad om te vermijden Alles wat hij aanraakt gaat er stuk En iedereen die hem kent, moet lijden Geluk is niet om naar te zoeken Het kan er alleen maar zijn Laat hem gewikkeld in die doeken Laat hem ervaren die stekende pijn Alleen dan zal hij begrijpen Het zoeken naar geluk is slecht Hij moet zijn messen slijpen En…

waar is de steen om de facetten van mijn ruwe diamant te slijpen? dan zal het kind in mij met zelfrespect zich durven tooien om zo de weg te gaan waar 't zich in vrijheid kan ontplooien…

Het lijmen van paren, gezinnen, volk en mensenscharen het slijpen en schuren, uitdeuken van roestend en protserig blik symbolen van kort en snel van uitvlucht, klacht en overspel van zelden jij of U, maar altijd ik. Bij geschonden taal en verloren spraak dan loopt het spaak, te veel, te vaak.…

Ik beef voor geweld maar de dag is nog jong het ijzer in de zin is amper ontgonnen mijn wapens spreken stil als het schemer mijn pen hamert fel op het witgloeiend steen het licht van de letters vonkt van de kracht waarmee ik het aambeeld beveel ik plooi en ik kerf in het slijpen worden braam na braam afgerond tussen vijlsel…

Het hoofd raakt leeg De zinnen worden korter Ik slijp nog wel de geest Maar ’t gaat niet vlotter De wil me te verzetten wil niet opstaan uit de luie stoel Toch ga ik het nog eens weer proberen ‘t stellen van een doel Die moeheid en droefgeestigheid die twijfel aan de zin sluipen bij mij in Gelatenheid wordt regelmaat De tijd tikt…

tijd is niets dan vlijtige wisselingen het wachten op of onder handenwringen van gesloten keien waarbij geen verstand scherpte vindt geen snijdende openingen ik weet niet genoeg uit stenen te knijpen ze zeggen alles in hun eigen woorden over eeuwen die moeilijk te begrijpen zijn zonder ze verstandig bij te slijpen soms denk ik iets van hun…

Als ik een klein sonnet zou kunnen schrijven gevuld met humorvolle kinken, linken die zich als een goede wijn laten drinken dan hoef ik niet langer te overdrijven geen termen meer zoeken die zullen grijpen naar de letters, missen en in naam vallen dan koos ik een ander woord voor de ballen na zinloze uren schaven en slijpen Als ik ooit een…

Stairway to heaven, lekker lang slijpen en een excuus om elkaars lijven te omarmen. Die avond gaf jij mij de zachtste kus ooit op weg naar de hemel. Daarna zakte het gezelschap door de vloer, letterlijk, verbaasd lachend werd ons de deur gewezen door verbolgen opvoeders. En daar raakte ik je kwijt. Ik mis je.…

Ik weet hoe ik als nummer 1 met stip scoor, dans volgzaam naar haar culinaire pijpen, sta zelfs het botste keukenmes te slijpen. Zij houdt van vlees, ik heb daar wel begrip voor. Ooit was ik vegetariër, maar ach, wat zij met zulk gevogelte vermag, een godenspijs die snel mijn weerstand brak.…

Als vakman zal hij mijn defecte sleutels die me opnieuw de toegang tot mijn woning zullen garanderen voor me slijpen.…

Ergens in het holst van de winter Liever luister ik Naar de ruis van haar kleed Dan dat ik mijn oor slijp aan de stilte De klok verteert ons In vele gedaanten heeft zij zich herkneed Als was ze fijnkorrelige klei Die niet drogen wil Een bloedstroom spoelt de dagen en de vragen weg De vrieswind glipt door de dunste kier naar binnen…

normen bestormen behoort tot een ander ras soms, midden in de nacht zit ik in een somber hoekje slijp mijn punt extra scherp, vergrijp me in extase aan een woordeloze stroom van storende elementen die mijn vruchten immer bevatten dan, ja dan,,,,,ben ik ja ik, even mijzelf en kan ik me aan mijn pennenvrucht heerlijk bezatten…

ik schijn meester over erenachten prijs deze dag gelaten nagorgelend boven open muilen van moerassen slijp ik de bergen achtergrond strijdbeelden die nog vraten terwijl de slaande watervallen hard mijn uren wassen in schaduwzijde wet vertelt de honger mij hoe anders salamanders levend in lege magen passen het spijt me trekt geoefend…

Oh streel de liezen en knijp Slijp de harde tak die naar jou wijst tot de overvloed de buik kietelt.…

Nou zeg ik dat noemden we vroeger slijpen. Ha zegt ze terwijl ze achter haar pc zit, dat is geen gek woord. En trouwens - ging ik verder - vroeger zagen we onze vriendjes als we gingen daten.…

krant Strelen mijn vingers de vloeken Nee, met geen lijk voel ik me verwant Koppen die van ramp en nood kermen Altijd trager, vager dringt het door Hoe wij ons gelaten afschermen ‘Na mij de zondvloed’ ‘Het zal mijn tijd wel duren’ Als een makke zucht in koor Het tandwiel draait verder De planeet heeft zo haar kuren Maar scherp het oog, slijp…

Beste luitjes, Bij deze wil ik ff laten weten heel graag in dienst te komen van de gemeente als ambtenaar, niet alleen om te kunnen komen werken (zeggen ze) maar ook omdat het me leuk lijkt om weer telkens een punt aan m’n potlood te moeten slijpen!…

reden gissen vind mezelf weer t'rug op ‘t strand waar ik je naam neerschrijf in ‘t zand maar golven komen hem rollend wissen verbeten pak ik een scherp mes om je naam in ‘n boom te kerven doch de schors valt naar de grond en ik sta stil...innerlijk gewond …blind te staren naar zijn sterven ik schuur mijn hand tot bloeden toe bij ’t slijpen…

Beide heren zullen waarschijnlijk een kevlar vest onder het jasje dragen, wetende dat ergens achter hen, misschien achter de rodondendrons, drie mensen messen staan te slijpen. Gedogen is ook gijzelen.…

Ei, moet-je dat elsen weer slijpen? Jees-Christus, wat eeuwig geklop! Ik mag me noch roeren noch draaien. 't Is al verkeerd wat ik doe. Ik zitte mijn schoentje te naaien, en trekke mijn draadje toe. Nu zit ze de passie te preken, bij Anneke van de gebuur. En, lapper, geen woordje te spreken, is 't eten te zout of te zuur.…