Alle inzendingen over snee

Een spree van witheid, ongemeten, ‘t zij waar ge uwe ogen vlucht, ligt overal gespreid; ‘t is snee' tot in uw huis, ‘t komt snee' door al de spleten; ‘t is snee', ‘t is immer snee', en al sneeuwwittigheid.…

Zij nemen geen ruimte in gelijk zij die verguld zijn op snee, en als de tram gevuld is is hun plaats op de tree. Gisteren nog leidde ik zo iemand naar ’t station. Het was een avond vol mist en vroege kou. Mijn vriend was moe en had een ticket 3de klas.…

De uitkomst is dan van de één, en zo getuigden zij in steen, de gulden snee. Le Corbusier, een architect die mensen in 't kwadraat ontdekt, deelde reeds mee: Vanuit het kruis der mensen is hun uiterste belemmernis de gulden snee. Die nul punt zes één acht nul drie die zie je in de regel niet maar voel je wel.…

Want meisjes, zo is Donner zijn idee, Die hebben van nature al een snee.…

Sinterklaas, nog 1 nachtje. Eigenlijk vierde ze dat al heel wat jaartjes niet meer. Waarom zou ze ook. De jongens hadden het al te druk met Kerst en met Moederdag en kleinkinderen had ze nog niet. Het sneeuwde behoorlijk deze dag, toch maar even er op uit om een paar boodschapjes te halen. Binnen zitten kon altijd nog. Het was altijd wel gezellig…

Een vliegtuig kerft een snee in de bast van de lucht de hemel opent zich druppels vallen als tranen van bittere pijn de wonde bloedt door Zo sterft het gewelf Langzaam maar zeer zeker uit Ongeneeslijk ziek…

Bittere nasmaak wordt weggespoeld De snee van de keizer gemaakt en de bloem in bloei heeft geen recht van spreken…

Hij praat en ik luister Maar hoor niet Wat hij zegt Dan pak ik zijn hand En streel de dichte snee De vele kleine wondjes Sommige ontstoken Of met een pleister beplakt Om het bloeden te stoppen Weer een gesprek met een einde Waarom gaan we niet wandelen…

het gehemelte is ruw in mijn tong zit een snee van het lange zuigen op de stilte als zuur suikergoed draai ik ermee rond in het heelal van de holte van mijn mond ik wacht zo lang ik kan en als ik ooit weer een woord tussen mijn lippen zal nemen, zal het niets zijn dan zal het niets zijn --------------------------------------- Uit…

Volgens de reclame (Canesten) gaat de kut er van glimlachen, het wachten is nu op een spray voor de gulden snee. Zelf ben ik een droogkloot, is geen medicijn voor.…

Weer ben ik alleen Weer voel ik pijn Weer baal ik Niet als anderen te kunnen zijn Weer eenzaam Weer afgewezen Weer niet goed Afgedaan Weer een snee in mijn arm Weer bloed overal Weer totaal in paniek Ik zit in de val Wanneer leer ik leven Wanneer houdt het op Waar zit de rem Wanneer ga ik kapot…

emotieloos kijkt zij, bijna verveeld, hoe het staal haar blanke vel streelt tot het bloedt; elke snee precies zoals het moet. op haar armen kerft zij, teken na teken, een geheim waarvan alleen zij zelf de code breken kan automutilatie is een noodsignaal een schreeuw om hulp, bestemd voor ons allemaal…

Golven hard, geweld uiteen gespat in scherp, de snee snijdt dieper dan geween door laatste barenswee. Van schip op land gespoeld in hand van jutters schat geworpen, storm bekoeld in wiegen en in sussen, als meeuwen heel gevat de top van baren kussen.…

bij te veel gasvorming drijft de lebmaag naar boven diarree is vaak het gevolg humeurigheid en droevig geloei gebrek aan eetlust, geen melk zorgvuldig dus, na eerst ontsmet een snee gemaakt, de lebmaag beetgepakt en op haar plaats geduwd vastgemaakt met oplosbaar draad vier magen weer in evenwicht het gas zachtjes de darmen in gemasseerd…

Rode kinderhoofdjes dragen stralende ogen in blozende wangen. Sliertjes haar wapperend onder een natte wollen muts Koude handen met rode vingertjes besturen houten sleeën Opgewonden geschater golft haar echo’s langs besneeuwde bomen. Een weelde daar nog van te kunnen genieten.…

Zij heeft haar rondingen gedeeld hij nam blauwe sneeuw uit haar hals tussen lakens van naakte nachten zekerheid geketend in geheimen er moet iemand anders zijn geweest hij die dronken speelde streelde met gesloten ogen van thuiskomen hij stapelt jaren zuigt het bloed van haar lippen vastgebeten in elkaar bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen…

Een bloedrode streep Diep in mijn huid Er vormen zich druppels Druppels die via mijn hand naar beneden stromen Eerst langzaam, steeds sneller Rood, roder, roodst Bloedrood, mijn bloed De snee is gezet Ik voel de scherpe pijn Mijn huid is stuk Het bloed Het bloed is rood Bloedrood, mijn bloed Paniek, waarom heb ik het gedaan Waarom…

Zo wit is ze als de snee, die, vers gevallen over ‘t wintergers, te blinken ligt; met vlekken, die, zwart alzo de rave, of wel nog zwarter, in heur sneeuwwit vel gemingelmangeld, blekken.…

Goud op snee, vervuld en verguld draagt men water naar de zee, ik zie ze lopen door de duinen en over het strand, voetsporen markeren het zand als land dat verloren gaat in de onstuimige branding, koppen schuimend in golven, keer op keer verliest men terrein, overvloed doet een individu geen goed.…

Een scherpe snee weg naar het Zuiden, een haar dat op de vlucht slaat, maar de grotten zijn dicht. Neonlicht doet allicht vergeten. Het stapelen van stenen en het wonen, het zijn de dingen die eendere dagen maken. Voortdurend is het woord. Maar zijn er woorden voor wit, en voor het duister dan dan volgt?…

ik kan er niet genoeg van krijgen, en die ene snee worden er een heleboel. op een bepaald moment staat mijn hele arm vol... is dat nu echt wat ik wilde? kan ik mijn lichaam nu echt niet aanvaarden hoe het is? wat een moeilijke vraag... ik neem het mes en leg het in de kast. en daar ligt het nu ... het bebloede mes ... helemaal alleen.…

achter een kom groene thee kijkt mijn vrouw mij vragend aan ik bloed zachtjes uit een snee en probeer weer recht te staan met in mijn broek een slordig gat en steken in mijn zij zucht ik: ‘t is weer weekend schat, ... is er nog thee voor mij?…

." Doch nauwlijks had ik dit gebeden, of plotsling merk ik aan mijn hart het vlijmend wee van snee bij snede, diep kervend, want dit staal trof hard. Ik beidde 't eind de pijn bleef duren, terwijl ik wachtte, werd ik oud, ja al die zware langzame uren had ik Gods handgreep om mijn hout.…

Op het scherp van de snee stond hij op, liet het leven zijn gang niet gaan en wanneer de dageraad er was, streek hij de plooien glad, de kruimels uit het bange laken, tastend nog. Maar allengs kreeg hij vorm.…

Ze groeien immer groter, en de witheid van de snee verzwaart de zwarte stammen. Zich!* van een' zo wordt er twee. ‘k Versta nu hoe van drollen*, gij, en droezen hebt gedroomd, wanneer ge, Noordse heidenen, verkeerdet in ‘t geboomt.…

Ik zie paarse slierten en vleugellamme elfen, duizel door een waas van zweet, etter in de snee van het zwellend ooglid. De schelle gong. Een blonde vamp met glitters toont haar heupen, tweede ronde. Ik zit op een kruk in de hoek en spuw een scherf van kalk, een draad van rood kwijl in een glas.…

Maar ooit, ooit, was die witte streep, een diepe snee. Gesneden leegte. Je leefde jouw eigen waarheid, waarin je rotsvast geloofde. Totdat je moest erkennen, hoe wankel je stond....…

Uw armkes mee zo wit als snee* zoude ik koraal om schikken; deez’ vlechtjes blond op nieuwe vond* zoude ik u leren strikken met snoertjes veel, nu groen, nu geel, bij lodderlijke* beurtjes; vóór waat'ren 't haar* of kruiven* 't daar en duizend zoete leurtjes.…

De arts kwam bij me en vertelde dat het ernstigste de snee was. Die was gehecht en verder moest hij maar een paar dagen rustig aan doen. Hij zei: 'U mag blij wezen, uw opa heeft erg veel geluk gehad.'…

Maar op een dag ging Klein Duimpje van huis met een snee brood om te vissen, hij wilde immers ook wat verdienen en moest leren van zichzelf. Het lukte wonderwel maar op de terugweg verloor hij zijn bewustzijn en kon de weg naar huis niet meer vinden want de kruimels die hij had gestrooid waren weggenomen door de Kruimeldief Schizofrenie.…