Alle inzendingen over snipperen

snippers verstand dwarrelen voor mijn ogen moet ze vangen ordenen niets verliezen nee stop luidt een stem snippers verstand in de mand van vergetelheid op een onbeschreven blad laat hij zijn pen zegevieren nu zie ik door zijn ogen…

Bij gebrek aan gezellige buiten praatjes even hardop denken. In kleine stukjes, want uw aandachtsspanne is tegenwoordig beperkt, lees ik. Hugo Ik vind het niet zo erg dat Hugo de Jonge er vanavond niet bijstaat. We mogen in deze tijd onze gezagsdragers natuurlijk niet wantrouwen, maar bij Hugo de Jonge en zijn bezwerende dictie, kromme zinnen…

En dan ineens is het maandag, alsof er nooit een weekend was, voorbijgevlogen als het ware. En denk ik terug aan de weekenden die echt dagen waren waarin je ( geacht ) werd vrij te zijn, van werk, baas en dat soort dingen dus. Een vijfdaagse werkweek was immers een normale werkweek, zodat je op vrijdagavond kon zeggen: yeah weekend! Voor ons - vrouwen…

dat ik in snippers val op natte grond weer samensmelt lelijker, vormlozer en nog bozer dan ik was breekbaarder dan glas dit keer maar niet meer te versnipperen…

In een andere tijd-ruimte knuffelde je een kind en ongetwijfeld was de avond weer bestrooid met snippers licht (bergen, sterren, zei je) Een storm steekt op in de verlaten streek die ik moet zijn...…

Snippers papier in 't jonge groen, daartussen de resten van een oude schoen - je weet dat je 't verleden weer los kan laten en dat je van 'morgen' met and'ren kan praten. Laat dan het trage, het harde maar gaan en wil als herboren in 't leven weer staan.…

frontpage snippers perfect ideaal in mijn opgestoken handpalm tijdens de stilte waarin zelfs de wind geen richting kiest neerdwarrelen en verdrinken in een moeras zonder getijden of lichtvoetig dansen over vaste grond richting horizon zonder tegenwind ontwaken onder een zon waar de perzik niet meer smaakt als een regenachtige dag…

hier waaien snippers in plaats van bladeren, langs een waaier jaarringen schrijdt een laatste zwaan in de richting van de zee. het water gaat door grijze pijpen, nog wat groen kleeft aan roestig hout in de haard van verse stenen, het zand vlakt langzaam uit, want in dit zielloos park van beton heet de oever voortaan kade.…

Zoveel tijd verstreken Alles is veranderd Alleen mijn gevoel Voor jou staat stil De wereld draait door Zomer wordt winter Vogels zijn gevlogen Net zoals jij ging Ik leef mijn leven Vandaag en morgen Zonder jou liefste Leegte zonder warmte Al wat er overblijft Een verloren vriendschap Snippers van verdriet Verdwenen in de ruimte…

Jouw stoïcijns zelfvertrouwen Verscheurde mijn spiegel Verstrooide mijn zelfbeeld Over de bodem van mijn ziel Letterlijk onder de voet gelopen Je hebt mijn naam geroepen Getracht de snippers te vormen Naar jouw evenbeeld Maar het bleef bedrieglijk Anders Genen in je eigen kind Bleken gemuteerd Tot daadkrachtig wezen Ben je bang dat…

Roomboter, gerookte spekjes en schijfjes champignon, besprenkeld met snippers roze ui. Bakken, braden, stoven, hemelse saus. Ietwat kruimige aardappels, grof geprakt. Zout en peper, decadent dikmakend room. Spruitjes, aan stukken gereten en smaakversterkend met kerrie bewerkt. Uiteindelijk stamppot, alles komt in een kuiltje bij elkaar.…

zweet van de steenvrucht ik week het los met stoom drijf het door kolfglas tot één kleffe druppel lekt het vloeit in noten open als een lied langs neusvleugels de citrus die haastig verdampt door bloemen verdrongen tot het hars van mirre blijft een tong van slierten likt aan de korst van de kosmos de korrel van de orchidee de snippers…

Stel ik versnipper een krant in duizend stukjes en gooi de snippers de lucht in die vervolgens allemaal op het tapijt belanden. Ik meet nauwkeurig op hoe alle snippers liggen en vervolgens pak ik ze op en gooi ze opnieuw in de lucht. Wat is de kans dat elke snipper weer op de millimeter nauwkeurig dezelfde plek op het tapijt gaat innemen.…

spiegel zag ik dat ik net zo grauw was als de morgen want er hing een nevel van motregen rondom het huis snel knoopte ik mijn overhemd dicht en haalde een kam door mijn haar maar ze belde al enfin, het gaf toch niets meer we waren versteend tot beelden met de tafel tussen ons in en het dode oog van de televisie op ons gericht ik zou een snipper…

vuurpijl een fontein het donderde wel in Keulen weerlicht een nacht vol hij heeft het weer zitten komt samen vanavond blijkbaar of zoekt naar volle maan weerwolf dat is een ander verhaal dat snapt een kind een gevonden hand ergens in een lange lijst anders wordt ik gek bloot gelegd in de goot op het grijs graffiti van rode snippers…

ik graaf in oud grind de spade stoot op een scherf die herinnert aan de ijstijd ik borstel de bewijzen bloot snippers houtskool van een gedoofd kampvuur de morzel van een schedeldak de splinter van een bekken omkranst door geitenhoorns uit de resten doemt een edele aap op met een spitsbijl van vuursteen in de vuist zijn grote neus…

herinnering aan koektrommels en kaarsen maar nu houd ik angstvallig mijn vinger aan de knop denkend aan metro`s, wereldsteden vliegtuigen in torens, ben ik lid geworden van een pacifistische cel ik wacht op een teken op het juiste moment zullen al die kerstpakketten openspringen en miljarden snippers verspreiden met de woorden: liefde…

Op de eerste oktoberstorm bouwen we onze luchtkastelen met glazen ophaalbrug en doorzichtige kantelen in ongrijpbare dimensies in een door wind geboetseerde vorm Boven de bodemloze slotgracht wemelt het van herfstvertier vliegende vissen van snippers papier voortgedreven door windkracht acht In de toren duizend ramen al het buiten…

En weer schrijft leven haar laatste uren waarom vraagt nu nooit iemand aan mij of de dood gewoon zo maar even van pas komt atv dagen, snipper- noch vakantiedagen en nog steeds geen vrije uren, gekist en wel piep je er genageld tussenuit denk nu toch ook eens een keer aan al die keukenrollen moet ik verdorie alweer naar de super…

De grafheuvel groeit tot piramide omrand met bomen van steen waarin ze tekens kerven Klank, beeld en zin verenigd in één oude stem die onvertaald bleef De barbaar werpt boeken in vuur Er bleven er drie gespaard van de tand het vocht dat geduldig doormaalt Drie hele en een handvol snippers en scherven van een urn bleven heel genoeg…

ik versneed jou op wak hout streek sap en snippers langs ogen en lippen te koud na jouw grage storm ik vermaal jou in de vijzel van morgen vermengd met azijn, suiker, zout ik smeer jou onder de oksel het schroeit en wekt de klieren een rode roes in grijze kwabben het ontwent trager dan ik wens mijn tong smeult van gisteren je zit…

Gehurkt in een dode hoek verstop ik me Ze lijkt aan de trapleuning vastgelijmd Haar lippen als met bijenwas verzegeld Kloven van de droogte En net daar Aan haar stramme voeten Lagen vergeelde najaarswensen In snippers rondgestrooid Waarom kwam ze daar?…

) jouw buik ademt op en neer en ik kus je navel om erbij te kunnen zijn adem mij, adem jou, adem ons, zucht het leven terug naar waar wij ooit begonnen en breek me (niet weer) zo lief als je me had of zing voor mij de teksten die nog niet gekend zijn en blijf, blijf hier en daar – vertel me de laatste zinnen spreek ons samenzijn aan snippers…

De graven, bloemperken en grasveldjes worden als het ware versierd met gekrulde snippers, bestreken met witte en roze waterverf. Dit is een schitterende overgang van het leven in deze wereld naar de Eeuwigheid.…

de plaat om het uur hupt de koekoek uit zijn kooi en roept zijn naam gisteren begon die ijzige tik aan een zenuw te knagen ik liep naar het tuinhuis, greep de kettingzaag druppelde olie over zijn tanden en zwengelde hem aan doppen op mijn oren dempen het geratel wijdbeens zet ik me schrap op mijn hoede voor de terugslag splinters, snippers…

Soms verscheur ik nog jouw lachende gezicht Blaas ik de snippers nog richting het vuur Verlost mijn lichaam zich van haar gewicht Om zwevend een weg te vinden tussen zoet en zuur Soms smelten mijn tranen nog naar het vriespunt Verafschuwen mijn zenuwen het woord 'gevoel' Om pijn en emoties los te koppelen van wat je kunt Om weer objectief…

Winterwortel in beetklare stukskes beetgaar gekookt, twee rode uien aan snippers gesneden. Prachtvlees aangebraden in de zwart-emaille pan, vier uur op laag vuur. Vandaag, vlees op een laag pitje, champignons snedig toegevoegd.…

Hij perste de afgescheurde snippers als laatste door de brievenbus om de klep dicht te kunnen krijgen. Voor zover de post van belang was heb ik die aan de waslijn gedroogd en de snippers aan elkaar gepast. Als dit de “uiterste zorg voor uw persoonlijke post” is, zoals Herna Verhagen schrijft, dan vrees ik het ergste voor de toekomst.…

Snippers ui en knoflookteentjes en schijfjes tomaat mogen nu stoven. Wijngaardslakken, schelpen en schalen, calamaresringen, saffraangele rijst en rozemarijn sudderen in een bekken op een matige gasvlam. De bouillon dringt in de korrel. Ik lepel het in jouw bord, gegarneerd met blokjes citroen.…

van jaren rupsen vreten bladmoes weg vele meters staal houden hem star we drukken onze duimen in de bast ik wuif zijn tak als een amulet tegen de beul die nadert op de tast een helm op zijn blubberige kop hoor de tanden van de kettingzaag de hoge reutel die me buitenspel zet hij gaat door een molen van messen wil je dat ik zijn snippers…