Alle inzendingen over sporadisch op staat

Als stadsmens en gewend aan sporadische groeten als “hoi, goei . . . (goedemorgen of –avond)” of een uit het Engels verbasterde “ik zie je” ervaren mijn echtgenote en ik het groeten alhier als aangenaam.…

slagen die zich sporadisch bij iedere verbeelding versnellen. met in het hoofd een licht bescheiden illusiepretpark. doch het hoge woord om het ijs te breken overschaduwt zich door onzekerheid.…

De Gay Parade wordt minder populair, Sporadisch zie je nog de blote heren, Die staan daar om met ons te integreren, Al maken ze zich daarmee solitair. Geen mens wil komen als hij heeft ontdekt, Dat men in Amsterdam graag kijkers trekt.…

Alles staat stil geluidloos kleurloos alleen jij bent te zien jij alleen ik alleen wij samen wachtend op wat komen gaat verschillende gedachten jij de jouwe ik de mijne zo verschillend wij zijn zo verschillend maar alles voelt zo vertrouwd en dat is waarom ik zo van je houd…

Voor de Provinciale Staten en voor de waterschappen. Bij de waterschappen staat de vraag centraal of die in eigen beheer mogen door functioneren of dat ze onder de directie gaan vallen van de Provinciale Staten. Voor beide opties zal wel iets te zeggen zijn.…

Sporadisch vallen tranen Als herkenning Op mijn pad Veel draag ik mee Op mijn schouders Naar de zee Zonder tussenpozen Zonder rust Hoop ik daar verdriet te lozen En dat de zee mijn leven sust Zij zal een meter stijgen Door het huilen dat ik doe En ik zal mijn schouders strelen En ik zal voelen: ik ben moe Dan voel ik zeewind…

Of je mee wilde gaan naar een lezing over de Haagsche romans van Couperus je de gelegenheid geven voor een sporadisch contact in levende lijve En dat ik ook wel wist: je neen zou zeggen bang was in het donker pleinvrees je trof overdag een fobie voor insecten ouder dan een eeuw Je nog steeds gruwde van de lipovlo waarvan de larven…

De eerste dagen na een aanslag staat alles stil, en de hele wereld kijkt naar de plaats van onheil. Maar hoe vaak denk je nu nog per dag aan New York, of Parijs? Juist... sporadisch. Grootheidswaanzin. Kan alleen bij mensen. Toch?…

Twee bewuste volle manen verder het borrelt sporadisch Het raakt me wanneer ik einden loop mezelf herken in eenvoud of rechtop lopen zo overdreven lijkt en sfeeromschrijvingen vergetel als donker in een nacht onmachtig enkel een schampere toon teweegbrengen Variaties op het thema blijven leegtes barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…

Dat zijn de muiters en de makkers, Dat zijn de taaie rooie rakkers, Dat zijn de slopers van de staat - Dat is de daad!…

De machtigen en de rijken zullen niet ras bezwijken, maar velen onderdrukken. Zal dat uit-EINDE-lijk lukken? De planeet wordt beroofd en ze vergeten wat is beloofd, want wijsheid in hun hoofd is al eeuwen uitgedoofd door hebberige nukken, men ziet nu belastende stukken. Wat zal blijken: men gaat over lijken die niet wijken. Er heerst haat…

Al zit een dichter zonder inspiratie toch zitten de woorden in zijn hoofd hij kan ze alleen nog niet plaatsen en lijkt daardoor totaal verdoofd. Hij blijft maar spelen met de letters maar tot mooie zinnen komt hij niet dan wordt hij best weleens neerslachtig want ook een dichter kent verdriet. Verdriet,wat eens zijn inspiratie was en waarmee…

De scheiding van Kerk en Staat – het moet tegenwoordig telkens opnieuw worden gezegd – beduidt geenszins dat een christen of een moslim in het publieke debat niet evenzeer voor zijn geloofsovertuiging zou kunnen uitkomen als als een liberaal of libertijn of socialist, een agnost of atheïst.…

vandaan Kan er niet stil bij blijven staan Poezenkind's schouderbladen Tussendoor gesprayed en Aan banden gelegd Pluizenbuikje caprioolt En stuitert als een gabber Van bank naar tafel naar vensterbank De stofzuiger zuigt zich De neten naar eitjes Voorlopig niet uitgevlooid Het wordt wel minder, goddank, Ik ben bijna uitgekamd Sporadisch…

adem haalde hij sporadisch onder uit een schacht, ze zegt, waarin hij zomaar op een zomeravond bleef steken. ook ik val, steeds als ik zingend voor mijn dood uit loop, onherroepelijk in slaap ------------------------------------ uit: 'en gingen uit sterven', 2005.…

Recensenten zwammen in weelde tussen de letters van de kunst Gij, die het alfabet verdeelde verleende hen daarbij een gunst liefde voor taal laat letters dansen snoert soms critici de mond schrift en pen krijgen nieuwe kansen zij sluiten een uniek verbond vermaledijd maar soms ook geliefd worden commentaren ontvangen af en toe is een woord…

vrijheid begint met het doorzien van je eigen leugens…

Over de verkiezingen weet ik helemaal niets. Zo gauw ik weer een politiek hoofd zie, zet ik de tv uit. Ik ben er allergisch voor geworden. Ook als er weer iemand op de buis verschijnt die zijn overtuiging probeert te pluggen, zap ik onmiddellijk weg. Waarom? Het is niet altijd zo geweest. Toen ik op de middelbare school zat, was de politiek…

Ze noemde zich onze liefhebbende tante, maar spaarzaam en sporadisch bezocht de familie die zij zozeer vereerde en liefhad, haar. Bijna blind, bracht zij haar dagen hakend en breiend door, werkend aan de poppengarderobe die ze ons in onze jeugd vaak schonk. Zij was onze tante Miet en zo luidde tevens de naam waarmee wij haar aanspraken.....…

ze staan weer te knipperen met zijn tweetjes op de kloof die beiden Rode Zee doen zijn hij links en zij rechts het centrum al lang voorbij werpen ze extra blikken naar de ander die daar wegdrijft ongekende hoogtepunten tegemoet spelen ze verdwaasd het spel van zichzelf dan maar behelpen het schaarse contact vandaag dat hen nog sporadisch…

spreek sporadisch fluisterend, mijn lief en vertaal het in lichaamstaal houd het water kokend aan de praat in je nachtkleren en ochtendhumeur en zet je lippen aan dat warme vocht laat me het zilte van je mond kussen en proeven van de jij waar ik naar zocht in de zwarte schaduw van een zomers terras wentel welig zuchtend, mijn lief en…

slechts verstaan de jood is doof voor de mohammedaan de laatste zal een christen nooit doorgronden de toren wist een brede kloof te slaan het steile pad werd door geen mens gevonden de nevel heeft de dolenden verslonden en nectar smaakt naar gal en levertraan geloof heeft nooit de volkeren verbonden profeten zijn een eigen weg gegaan sporadisch…

'' ''Jeetje, ik geloof het niet, wat stom van me.'' ''Wat ben je toch dom, je moet toch een kentekenbewijs van die auto hebben waar ook je naam op staat en een apk keuring van dit jaar.'' '' Die man gaf mij wel een papier, effen kijken wat er op staat.…

Toen George Bush de tweede president van de Verenigde Staten werd, wilde hij Amerika weer groot maken. De leus van Trump dus. We hebben gezien waar dat toe leidde. Na zeven jaar bewind van de milde Obama zitten we nog steeds in de erfenis van de oorlog die Bush ooit op een vliegkampschip, ver van het front, als beëindigd verklaarde.…

Lees maar, er staat niet wat er staat.…

Wanneer ik je in de verte zie klapwieken heel gedreven vang je als rots in de branding wind door jouw gespreide armen staat het water niet aan onze lippen…

Het was maar goed dacht `t schrijvertje, dat het geheim sporadisch zich liet meten. stel je voor dacht `t schrijvertje. dat iedereen bij the sound of silence jankend op de werkvloer zou zeggen ik begrijp het eindelijk en je collega vraagt, wat?…

Uit de oude as laaiden soms nog vonken op als er een sporadisch, incidenteel bericht kwam van over de oceaan, uit de verste verte, een teken dat ook in ZIJN hart de liefde en vriendschap niet helemaal afgestorven, uitgestorven, gedoofd waren. Daarna weer de radiostilte en de leegte, het terugvallen in de laagvlakte van het gevoel.…

Of zijdelings, sporadisch, vluchtig. De snelheid die ons overheerst, maakt opgefokte slaven van ons, we kunnen in wezen de druk niet meer bijbenen, maar we doen alsof we het sein meester zijn, om maar niemand te verontrusten.…

Wellicht dat daardoor juist extra opviel dat de vroeger zo spitse Guusje geen moment tussen gemeenschap staat en samenleving onderscheidt. Jammer voor haar ook. De indruk ontstaat nu dat zij de Berlijnse Muur niet heeft zien vallen.…