Alle inzendingen over stank

Er is de stank van geld, de geur van gas, De laagheid van het woord, de veinzerij, En de oude penningen van het verraad. Er is het altijd dragen van een last, Er is een mompeling van de verkochte, Er is het clownschap van de kunstenaar.…

We zijn op weg naar een stankvrije maatschappij. Rokers hebben we al geïsoleerd, nu zijn de zweters aan de beurt. In café's bleek de zweetlucht steeds penetranter te worden sinds het rookverbod. De eerste klagers doken al snel op. Een enkele kroegbaas dacht klanten terug te winnen door een rooklucht te verspreiden maar dat werd niks. Nu, in de zomer…

gitaren krijsen stille dood het bloed droop langs haar pols met scherf gesneden gapend rood verliet haar vingers als van schuld ontbloot de zangeres verzielt het lied haar hese stem verbiedt gesteund door orgelklank de stank van oorlog in dit land zing mee zing mee verbrandt verbrand de stank van oorlog in dit land gitaren…

Stank voor dank heb je gekregen van hen die eens jouw vrienden waren zo ver verwijderd van hen slijt je nu langzaam je laatste jaren.…

's zomers is de stank van auto's langs de snelweg adembenemend…

Wie tussen de rozen knoflook plant ziet zich beloond met een rijkere bloei en een krachtiger geur van de rozen. Een parfum, een kaas, een pate, maar ook een schilderij, roman of gedicht - ja, eigenlijk alles wordt er alleen maar beter van als het een beetje stinkt. Natura Artis Magistra. -------------------------------------------…

stront stinkt niet zo hard als elk woord uit jouw mond citroenen zijn niet zo zuur als het leven dat ik van jou kreeg escort is nu jouw werk waarbij je kwijlt als een hond jij was ooit zo lief een knuffelbeertje met een hart van deeg tot de dag dat je wegbleef jij mij niet meer verstond en onze liefde zweeg jouw woorden stonken…

Wat we onder onze oksels besnuffelen, is niet het zweet maar het bacteriegespuis dat ervan leeft en als stank voor dank onze oksels met hun ammonia volpiest.…

Den stank van de Amsterdamsche grachten te beschrijven zou eene volslagene onmogelijkheid zijn. De geuren van Keulen zijn tot een spreekwoord geworden: die van Amsterdam behoorden in ene eigene geschiedenis beschreven te worden.…

op de fiets rijd ik achter mijn vader aan we gaan naar het strand van ijmuiden aan de overkant van het noordzeekanaal branden de imponerend hoge hoogovens en in die stank en hooggekeelde rookpluimen besluit ik nooit groot en oud te worden…

Die stank van bloed. Dat bloeddoordrenkte laken. Een triest gezicht. - Maar wie had ooit gedacht dat 't oud karkas nog zoveel bloed zou maken? ------------------------------------------------------ Uit: Enclave-74 kwatrijnen, 1986…

De Amsterdammers eten ongezond, gebruiken veel tabak en sterke drank en lijden onder herrie, vocht en stank, waardoor ze vaak zo ziek zijn als een hond. Ook krijgen ze, naast bovenstaande rampen, nog met het SirCam wormvirus te kampen!…

Weet je het niet meer Vroeger op het vervuilde strand Laatste keer Met je hoofd in het zand De zee vervuilt Een stank van vis Een kind dat huilt Omdat ze verdwaald is De zon komt op Je ziet me niet staan Je pakt de auto En rijdt me aan…

met bommenwerpers zijn we meer in de wolken dan de ooievaars over de holten het verwachten van vrijheid stank van eigendunk toekomst op een cent balancerend op de rand van de pretendent ik ben als schokland een eiland op het droge dode zeevisser een bommenwerper terugkerend van een missie weer op gedoken…

Familie die zo stinkend vervelend en jaloers is dat de stank van Tata Steel Europe hierbij in het niet valt.…

Hitte zindert door de stad 10 miljoen mensen geven chaos zonder stress monnikenwerk in kleermakerszit dans der armoede niet ontsprongen de geur van eten overheerst de stank van het riool koken op straat een lome hap aan formica tafels bruisende stad jij gaat nooit slapen…

De stank van het slachthuis ben ik kwijt, die van mijn eerste collega achtervolgt me al dertig jaar.…

In de stank. In het donker. Het had voor jou geen zin. Maar eens moet het komen. Het doet altijd pijn. Wat komen zou is gekomen. Opa ik wil bij je zijn!…

Ondanks de stank kijk ik met genoegen hoe ik al die krioelende diertjes het genot van smullen heb bezorgd. Deze vliesvleugelen reinigen tegelijk de bosgrond.…

kan niet kiezen: de ene keer neemt ze de auto en dan pakt ze weer de trein zodat ze uiteindelijk nergens komt Het poldermodel kan niet kiezen: ze is bang om naar links te gaan en durft ook niet naar rechts zodat ze in het midden van nergens blijft Het poldermodel kan niet kiezen: ze wil geen sok in haar gympie en omdat ze ook geen stank…

Ze hebben gelijk: de dood stinkt, toch weet ik zeker, stank of geen stank, jij had me opgeraapt en daar in die goot onder die heldere sterrenhemel, heb ik eindelijk rode ogen gehuild en besefte ik dat je er echt niet meer was.…

jouw woorden in een stank van poepluiers afbuigend langs de afvoerput van deze wrange wereld jouw poëzie verschoond in regengordijnen gladgestreken met een vooroorlogs strijkijzer jouw zinnen eens geschreven in een brevet van onvermogen verzinsels in een taal die ons wereldvreemd is jouw gedichten waarin de bliksem is ingeslagen…

het zijn mooie plaatjes hyperromantisch maar ze zijn niet compleet ik mis de zwervers, de stank sloppenwijken vol met zieke kinderen het lawaai van ratelende karren tot diep in de nacht en het vuil, in elke straat op elk lichaam, in elke porie ik mis het grauwe waas over een onverschillige en harde niet-samenleving, de uitzichtloze…

Omdat ze er niet zijn kon Staat er eten in de pan Een briefje: "even opwarmen Drie minuten in de magnetron Je krant die ligt al op de bank De witte was gedraaid De bonte is al uit de mand even luchten tegen de stank Je tenniskleding en je ballen Zitten in je tas Ik heb de rits maar dicht gedaan dan kan er niets uit vallen Bekijk maar…

Je ruikt niet meer je eigen stank, miljoenen staan immers op de bank. Je mentaliteit die was niet pluis, menig tegenstander gaat nog naar het ziekenhuis. Je mag nu absoluut niet falen, je behoort nu bij de voetbal a-socialen.…

Een nacht doorgehaald, beiden herkenden we niet de stank van de voorgaande avond in vergeten drank, we dansten in vuur en vlam om overleven. En nu ben je zomaar uit mijn leven gegaan, weggeglipt uit mijn armen, gestopt met bestaan. Ik houd het netjes, krachtterm, gvd.…

straks als ik dood ben, zult u me horen een zachte plop in uw linkeroor en ik ga nooit meer weg u bent mijn vampierskus, mijn stof, mijn spuug en ik ga weg zodra u zegt vort, vieze papegaai de schilfers, de kale plekken worden me teveel uw stank is niet meer te harden en praten doet u ook al niet meer, u heeft alles al gezegd…

Van kim tot kam kompleet omketend duizel ik helemaal terug bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend naar d'oertijd op een ezelsrug kapotgeschoten stenen krotten langs wegen zelfs die naam niet waard gemijnd, bezaaid met mensenbotten, geleiden doods mijn bedevaart muskieten zwermen om de posten van strijders in gevangenschap de stank…

druppels aan het glas een sigaret ligt nog te smeulen ik peins en merk nu pas hoe stil het was, de rook ze kringelt traag herinnering vervliegt dan blauw in vluchtigheid naar morgen de stank is grijs vandaag in stugge stilte schreeuwt de tegenstand ruzies worden ongehoorde monologen er is geen open hand we dwalen in de tijd…

Hij put zijn kracht uit haar tranen en verspreidt die met een gewetenloze veelvuldigheid, waarvan de dominerende en beestachtige stank mij overheerst. Een carrousel waar menselijke gevoelens steeds meer wegvluchten en waar een ziel geestelijk ineenstort. Andere passagiers zijn reeds uitgestapt. Ik word een duplicaat.…