Alle inzendingen over strikte causaliteit

De aanname van strikte causaliteit leidt tot fatalisme. 3. Strikte causaliteit laat geen ruimte voor de vrije wil en dus evenmin voor menselijke verantwoordelijkheid. Ad 1. Sluit strikte causaliteit toeval uit? Ja. want wat veroorzaakt is, is logischerwijze niét toevallig.…

Strikte causaliteit houdt in: alle oorzaken bepalen in hun onderlinge samenhang alle gevolgen, die op hun beurt tezamen alle volgende gevolgen bepalen en zo tot in het oneindige. Dus: strikte causaliteit betekent een nu reeds vastliggende oftewel gedetermineerde toekomst. Maar als de toekomst vastligt, wat kunnen we er dan nog aan doen?…

In mijn denken speelt de overtuiging dat de natuur (inclusief de mens) onderworpen is aan strikte causaliteitswetten een belangrijke rol. Als de mens integraal deel uitmaakt van de natuur, is hij immers logischerwijze ook onderworpen aan de natuurlijke wetmatigheden (waaronder strikte causaliteit).…

Zorgt vervanging van godsbestuur door strikte causaliteit voor een hoopvol perspectief? Nee, want oorzakelijkheid impliceert op zichzelf nog geen doelgerichtheid. Finaliteit (doelgerichtheid) is niet lógisch uit causaliteit (oorzakelijkheid) af te leiden.…

Dat de vrije wil in strijd zou zijn met de wetmatigheid van strikte causaliteit, zegt men dan, suggereert een schijntegenstelling. Iemands vrije wil kán niet in strijd zijn met de wetten van de natuur, aangezien ze er deel van uitmaakt, er één mee is.…

Veel mensen hebben een intuïtieve afkeer van de gedachte dat het bestaan onderworpen zou zijn aan strikte causaliteit en/of finaliteit. Beide immers lijken als uiterste consequentie te hebben dat er geen plaats meer is voor een "vrije wil".…

Maar toch blijft strikte causaliteit een omstreden begrip. Hoe komt dat? Waarschijnlijk vooral doordat de zgn. vrije wil dan in de knel komt. Dat strookt niet met ons zelfbeeld. Maar dat mag natuurlijk niet als voldoende reden gelden om strikte causaliteit af te wijzen.…

Denk dus vooral niet dat strikte causaliteit de ontwikkelingen stil zou zetten. Ad 3: Nee! uitzonderingen zouden het hele samenhangende systeem doen ineenstorten.…

Maar toch blijft strikte causaliteit een omstreden begrip. Hoe komt dat? Waarschijnlijk vooral doordat het als consequentie heeft dat dan ook hersenprocessen causaal bepaald zijn; de zgn. vrije wil zou dan geen objectief, maar alleen een subjectief fenomeen zijn. Dat velen dit een onaangename gedachte vinden, is begrijpelijk.…

Wat telkens weer opvalt bij het lezen van de argumenten die aan de kwantumfysica ontleend worden voor het afwijzen van strikte causaliteit, is het door elkaar halen van oorzakelijkheid en voorspelbaarheid.…

Wie strikte causaliteit (en daarmee de theorie van het determinisme) verwerpt, zit wel met het probleem dat hij/zij in een wereld moet geloven (en nog wel zijn eigen wereld!) waarin soms gebeurtenissen plaatsvinden die geen enkele oorzaak hebben.…

Wat mij telkens weer opvalt bij het lezen van de argumenten die aan de kwantumfysica ontleend worden voor het afwijzen van strikte causaliteit, is het door elkaar halen van oorzakelijkheid en voorspelbaarheid.…

Houdt determinisme, in de zin van strikte causaliteit, niet in dat de mens in feite handelingsonbekwaam is, een stok en een blok, een stimulus-responswezen, een primitieve robot die domweg zijn programma afwerkt?…

Houdt determinisme, dus strikte causaliteit, immers niet in dat de mens in feite handelingsonbekwaam is, een stok en een blok, een stimulus-responswezen, een robot? Welke betekenis hebben dan nog de specifiek menselijke breinvermogens zoals zelfbewustzijn, reflectie, analyse, ethiek, objectivering, humor e.d.?…

", zou een passend motto zijn voor een essay over strikte causaliteit, waarin de "vrije wil" wordt ontkent, aangezien ook hersenprocessen verlopen volgens de wetten van oorzaak en gevolg. Maar ook al is er geen speld tussen te krijgen, de theorie van het determinisme is en blijft in strijd met onze eigen beleving.…

Het probleem van Suriname is de Surinamer zelf.…

Bij de term "stuwende kracht" kunnen we ook denken aan een kracht die de ontwikkelingen in onze werkelijkheid van bínnen uit richting geeft als scheppende causaliteit. Kun je dan spreken van een "deus IN machina"? Als reactie op deze vraag herhaal ik een al eens in een vroeger artikel door mij geciteerd fragment uit een essay van Raymond M.…

scherm spreekt ook al andere taal passen en meten in een gesprek is veel te traag zonder rendement en asymptotisch verdwijnt de uitkomst nu kneed ik waarheid in gedichten in fluwelen woorden zinnen die beelden met bloemen hetzelfde moet laten klinken in onafhankelijke tijden formules voor objectieve resultaten als afgeleiden van causaliteit…

In mijn gedichtje "Heilige onnozelheid" op gedichten.nl heb ik maar één komma geplaatst, hoewel er strikt genomen wel aanleiding was voor minimaal vijf. Voor het gebruik van komma's zijn niet veel regels en ik zelf gebruik ze liever alleen als ze strikt noodzakelijk zijn.…

De mogelijkheden der gedachte de strikte dwang der werkelijkheid…

potentie is strikt genomen een kwestie van kunnen niét moeten…

De tijd die kinderen aan media besteden moet strikt begrensd worden; entertainment moet een gezinsaangelegenheid zijn.…

Indien werk en privé strikt worden gescheiden, vallen ze prima te combineren.…

Toenemende regelgeving zonder handhaving is dermate schadelijk dat het strikt genomen verboden zou moeten worden.…

je klikt en raakt me aan je laarzen gaan voor woelig ritme subtiel laat je me stikken je hakken zien in sensueel getik toch strikte ik je blik je veerde op en knikte…

Je strikte mij de linten in het haar gevlochten kon allang niet meer opgetogen levenstaal werd brabbelaar en ik als goed verstaander zag je kaalheid niet stekeblind kreupel loop ik naast je beugels rond mijn hart…

Ergo: een wilsbesluit wordt aangestuurd door causaliteit en dus niet door mij. Ho ho, roept iemand, stelling 3 deugt niet. Processen op quantumniveau zijn natuurlijke processen en daarvan kan de causaliteit niet worden aangetoond. Het kunnen dus door toeval beheerste processen zijn. Wel, ik geloof daar niets van.…

je strikt mij in het blonde vangnet van je gulle lach je verdrinkt mij in het blonde koren om je heen je lokt mij onweerstaanbaar in een gouden schrijn ik bedrink mij aan je ronde ogen van zeegroen en jasmijn ik wil je zoenen zoals de warme wind het welig graan…

Het dweilen is een langzame, systematische, terugtrekkende beweging waarbij het strikt verboden is nog een voet te zetten op reeds opgedweilde oppervlakken.…

Haar benen snellen voort op het duinpad naar de zee opgewaaid zand dempt haar woeste passen de ogen gesloten voor de schoonheid van een nieuwe lente strikt zij haar zinnen in een knoop ontworteld en verbijsterd vertrapt zij schelpen nietsontziend verbrijzeld zij het heden en swijlens nieuwe scheuren worden geboren lijmt ze het verleden…