Alle inzendingen over terugkijken

gedenk het kind dat nog mag dromen over perziken wolken beste vrienden is met vandaag voor 's nachts het water slijt klimmen de takken van bomen…

de straat bezaaid met stukjes feest de zwaarste klappen zijn weer rood geweest uitgestorven drukte slaapt zijn roes achter gordijnen ze zullen pas verschijnen als de middag trager wordt ze vierden het vooruitzicht en keken dieper in het glas dan ooit te voren, zo hebben ze vannacht de tijd bevroren omdat ze bang zijn voor vandaag…

Het is december en de neiging om terug te kijken wordt met de dag sterker. Niks mis mee om deze tijd van het jaar, vind ik altijd. Ik probeer dat altijd wel op een positieve manier te doen. Natuurlijk, de nare dingen mogen ook aandacht hebben, ik negeer ze zeker niet. Maar waar ik altijd veel aan heb is een lijst van successen van het afgelopen…

Maar als ik nu op hun jeugd terugkijk, was 't toch een fijne tijd!…

Terugkijkend naar mijn kindertijd voel ik nog zoveel pijn om wie ik niet kon wezen en toch graag wilde zijn Die pijn kan pas verdwijnen door zonder enig verweer tegen mij te zeggen je hebt gelijk, en dat spijt mij zeer…

Langzaam lost jouw gestalte op in mist De roep naar vergane tijden valt zo op Weet je nog, jij het meisje, ik jouw pop Jij was mijn alles of heb ik mij vergist Terugkijkend had ik niets te zeggen Blijkbaar tijd mijn gedachten te verleggen…

Van buiten word ik langzaam ouder Maar binnenin blijf ik eeuwig kind Als ik terugkijk over mijn schouder Is het de tijd die mijn lijf verslindt Mijn ziel krijgt hij nooit in handen Van binnen blijf ik altijd jong Toch ligt mijn lichaam in zijn handen Omdat ik ooit aan hem ontsprong.…

Ochtendnevel Dauwdruppels op het gras Dromerige gedachten Worden werkelijkheid Middagzon Stralend aan de hemel Zonnige gedachten Worden realiteit Avondrood Terugkijken naar verleden Rustige gedachten Vertalen in tevredenheid Duisternis Donker en onverwacht Sombere gedachten Verdwijnen in de nacht...…

jij bent gewoon cool cooler dan het stempel van mijn uitgedroogd artisjokkenhart En ik weet ook terugkijken moet je niet te vaak doen je kunt niet achteruit zoenen we trekken rustig voort over die tweebaansweg met tegenliggers We lachen om onze kiespijn en zeggen Merci dat je er nog bent…

Een navolger of volgeling zal enkel terugkijken. Ik kijk vooruit. Er is geen andere weg voor mij, als deze weg me leidt. Het is het luisteren in en naar de stilte, wat zo gewoon is geworden. Iedere angst verdwijnt in vertrouwen en geloven. Een geloven dat elke dag alleen maar sterker wordt.…

Als ik terugkijk wel te verklaren, omdat er in die tijd thuis zoveel dingen aan de hand waren. Voor een twaalfjarige waarschijnlijk zoveel indrukken dat die op de een of andere manier waren weggestopt. Weg van thuis leek die verdovende invloed te vervagen. Alsof er watten uit mijn oren gingen en mijn ogen toen pas echt open gingen.…

'n Traan zoekt haar weg langs m'n wang naar beneden Waarom toch dat terugkijken ? Geniet van het heden ! Wanneer ze eenmaal stromen komen flitsen en gedachten Zelfs in mijn dromen Waarom nog langer wachten ? Laat nu maar gaan 't reinigt hart en geest Zelfs dit intense verdriet om wat ooit is geweest...…

Terugkijkend op mijn getormenteerde leven, getekend door tal van mislukkingen en door grote teleurstellingen, bedenk ik dat ik de weg die voor de hand ligt en die velen al prefereerden, niet zal gaan; de weg van de razendsnelle, moordende Intercity, dan wel die van het wurgkoord, dan wel die van de overdosis.....…

zwevend in het verleden terugkijkend op de toekomst beleef ik het heden zoekend naar het waarom raak ik verdwaald in de kronkel van mijn gedachten waar vind ik het geduld nog langer af te wachten zweven wordt me te zwaar met de wind mee zuchtend klap ik mijn vleugels in val in een diepe slaap hopende morgen niet meer te hoeven…

Als we over honderd jaar terugkijken op de geschiedenis van de mens, dan zullen we hoofdschuddend niet begrijpen hoe we de vorige eeuw en deze eeuw met onszelf, met elkaar, met onze omgeving en met onze medebewoners van deze planeet zijn omgegaan, en we zullen onszelf diep schamen dat het zo lang geduurd heeft voordat we eindelijk onze hersencellen…

halfvolle glazen, lege schaaltjes dwalend door het huis vind ik de weg in m'n leven een oranje gloed van zonnestralen dromend van de toekomst het verleden verwensend en naïef blijvend vond ik de weg in m'n leven verblind door blauwgrijze nevels vind ik de weg in m'n leven terugkijkend en me oud voelend sommige mensen noemen dit een depressie…

Terugkijkend zie ik onze stoute blikken, glanzende ogen en een krul om jouw lippen. Stilstaande beelden in mijn hoofd, plaatjes geschoten in vergetelheid, geborgen in mijn hart, een zielenkerf. Vergeet het maar dat ik jou kan vergeten, mooi meiske. 'If a picture paints a thousand words, then why can't I paint you ? Liefs...…

ik wilde sneeuw maar er viel regen in de vorst die jij voorspelde we zouden spelen in de witte wereld van mijn helden daar gaan waar niemand is geweest, terugkijken op je sporen is een feest de eerste zijn in niemandsland het ijs waar water strandt het vlaagt vandaag weer troosteloosheid ik had me zo verheugd op kou in winters landschap…

Soms zet ik mijn tanden er in, aan weerszijden van de film, 18 beelden per seconde geven een deel van mijn leven weer, terugkijkend achter het scherm. Sprekend in kleur besef ik hoe stom ik ben geweest.…

Daarom: iedereen een lifesoap, dan kun je het tenminste terugkijken!…

Vroeger, wat was er vroeger, hoe was het vroeger, wat deed je vroeger, weet je het nog... of het anders was, of het beter was, of je tevredener was, kijk niet terug je leeft nu, maak er wat van!…

Soms is het wel eens interessant om retrospectieve gedachten te hebben, al was het maar om, vergelijkenderwijs, enige markante verschillen nog eens te belichten of gebleven overeenkomsten te signaleren. Voor de rest heeft constateren in de trant van “vroeger was alles beter” geen enkel praktisch nut. De leefomstandigheden, de opvattingen over opvoeding…

Wij willen terugkijken op een goede jeugd. Wij zijn het kwaad ontgroeid en gezond volwassen geworden door te vergeven en te vergeten. Langs een hele zware weg, dat wel, ja, we hebben het moeilijk gehad, wij kennen het leven en wij kijken nergens meer van op, alles dragend, nooit klagend.…

Nu, jaren later, terugkijkend naar het verleden... besef ik pas, hoe pijn je handen deden, en hoe de vijver zich vulde, met jouw tranen.... Ik moet nu verder leven, sluit mijn ogen, en zie je lach.. ben je gelukkig met een ander, net als toen met mij, vóór die ene dag....…

Jij zegt dat ik het allemaal zelf heb gedaan, maar het was niet gelukt zonder jouw liefde en kracht om door te zetten en vooral niet in de put te raken Ik krijg een warm gevoel als ik terugkijk op ons verleden samen. Jij hebt mij meer geleerd dan alle scholen bij elkaar. Jij hebt zoveel gelaten om mij te geven.…

Zesenzestig jaar zijn gepasseerd en ik kan nog slechts weemoedig terugkijken......…

Terugkijkend in de tijd moet ik veronderstellen dat ik samen met haar op de vlucht geslagen ben voor mama's harde handen die mij vaak afranselden en voor de stokken en bezems die vaak op mij neergekomen waren....…

Maar ik kan het niet loslaten Ik weet gewoon niet hoe Mijn hoofd loopt over Ik maak me boos, dat het me nu nog raakt Ik heb het nooit willen geloven Maar het heeft me tot een ander mens gemaakt Ik wil niet langer terugkijken Of vastzitten in die tijd ‘Het zijn verloren jaren’ Zeg ik tot mijn spijt Ik heb me zo vreselijk alleen gevoeld…

duurde een eeuwigheid nu hebben ze hun plek gevonden maar komen om in zelfverwijt De afgelopen jaren waren heftig 't eeuwige strijden, 't ja en nee het op voorhand tegendraadse 't viel af en toe echt niet mee In totaal zestien hele jaren kinderen volop in de pubertijd onzekerheid, lachen en huilen ik was soms zelf de weg kwijt Terugkijkend…

De kinderen zien uitvliegen, het pensioen ontvangen, nu samen genieten, gezond pogen te blijven, lekker wat voor jezelf leven, het kleinkind zien opgroeien, in de windstilte geraken, terugkijken op een lange weg, en tot de slotsom komen: het leven wàs èèn bries geluk!…