Alle inzendingen over tien

Zonder nullen krijg je geen tienen.…

Zonder nullen krijg je geen tienen.…

Vul tienen in, dat is de mop. Mijn dank bij voorbaat, man!’ Dus dichtertjes, ga ’t net op en zoek Nederlands En El! Het regent daar nu tienen na mijn onbeschaamd appel!…

Aan het einde van het spoor is nu zelfs geen stipje meer te zien de klok die staat nog altijd stil en het wijst nog steeds tien over tien.…

Ik schrijf niet meer tot ik de erkenning krijg die ik verdien. Ik verwacht positieve reacties. Hemel mij op...…

Ooit crosste hij met Gremdaat achterop Naar de EO om een antiprijs te geven Nu vaart hij op een goudschip met +7 Met acht jaar macht en money in de top De VARA grijpt weerbarstig naar de meetlat Maar slaat het kortste spijkertje (en weet dat)…

Voilà, dat waren mijn tien geboden.…

Een priester in het dal van de Po zat te piekeren achter zijn nieuwe bureau hij sprak 'ik heb het gezien er staan er maar tien, maar 't zijn toch de zestien geboden van Mo?'…

De tien geboden, in 't algemeen, zijn niet meer, die van weleer. Want álle geboden, ééns opgesteld, worden met voeten getreden en platgetrapt, dus tellen niet meer? Het is maar goed dat híj die ze ééns heeft opgesteld, niet meemaakt, dat alles bij elkaar opgeteld, De tien geboden verboden zijn geworden!…

Tien minuten lopen is het maar de straat uit en dan de verharde weg op, heerlijk langs de Vecht die door het slaapstadje stroomt flarden nevel raken net het water niet en ik glimlach om de vogels in deze vroege ochtend lijkt het wel of ze met mij mee vliegen ach had ik vleugels, nee niet denken, doorlopen het is bijna koffietijd en stel…

mag ik je regel zijn woorden tussen komma en punt waar het onderwerp staat niet rechts of links maar gewoon er middenin wil je me niet in het verleden zetten maar me vormen naar de toekomst gericht waar je nabij vertegenwoordigt door het delen van een woord mag ik meewerken aan het voegen en het tekenen van een vraag zodat…

waar elke angstkreet zich aan mijn lichaam bindt en met mij de nacht ingaat staar ik steeds kinderlijk klein naar een ontwakende vrees in verzegelde ribben ik zoek godvergeten woorden op mijn onbewogen mond daar waar ik het sterven leerde in ontzielde meisjeshanden en het opgedroogd onzuiver bloed staren mijn beroofde wimpers naar…

Lopend langs het strand Trek jij sporen in het zand De wind streelt zacht je haren Ik streel zacht je hand Jij wilt het niet zien Houdt jou liefde ver misschien De zon staat heel hoog boven Maar ik dicht bij jou, Tien…

'Maar mijn werkgever ziet op een schaal van nul tot tien, alleen de tien als goede service'. Ik knipperde met mijn ogen en hoorde mezelf verbaasd antwoord geven: 'Okay... Dan geef ik wel een tien.' 'Bedankt' zei de man. 'En een prettige dag verder.'…

Een tien. Eens zal ik een zoon hebben. Of een dochter, een beetje minder, maar vooruit, ook goed. Eens zal die ook een tien halen. Voor geschiedenis, of voor rekenen of taal. Is Cornelis eindelijk ook tevreden. Betaalt hij vast het volgende rondje voor, daarboven in de hemel.…

.'' Een vraag, ouwe: Als vanavond laat aan de deur wordt gebeld, je doet open en je ziet een vrouw gekleed in lompen met tien kinderen staan. Het is koud en er valt sneeuw en ze vraagt onderdanig onderdak, wat doe je dan als goed Christen?…

Het was stil in de bus, hoogstens tien passagiers. Buiten was het koud en winderig en de zon verschool zich achter een gesloten wolkendek. Bij een halte stapte een zwaar gebouwde man in, die ik in de zestig schatte. Hij ging naast mij zitten en zei met een vriendelijke stem: ''Goedemorgen mijnheer, troosteloos weer, hé?…

Na tien jaar schrijven, is mijn debuutbundel 'Rollende stenen' inmiddels een feit. Daarnaast geniet ik van mijn geliefde en proef en ervaar ik, zij van mij. Haar innerlijke schoonheid is van uitmuntende kwaliteit; daar kunnen die van mij beide een puntje aan zuigen...!…

Tip: geef jezelf een tien, heb je mij niet meer nodig.…

Nadat zijn land door tien plagen was getroffen, liet hij hen echter vertrekken.…

Het was stil in de bus, hoogstens tien passagiers. Buiten was het koud en winderig en de zon verschool zich achter een gesloten wolkendek. Bij een halte stapte een zwaar gebouwde man in, die ik in de zestig schatte. Hij ging naast mij zitten en zei met een vriendelijke stem: ''Goedemorgen mijnheer, troosteloos weer, hé?…

zie mij op jouw eigen altaar bleek wachtend op scherpe punten slacht mij af met je kwade lust laat mij de bodem zien schroom niet te stunten mij te doen vallen tot onder de top tien stroop mijn vel na dit gedicht ik ben eerlijk zie mijzelf als lichtgewicht slechts massaal gebrul wil ik horen schreeuwende koren die mij zonder…

Geronnen aarde op de rand van hier en onbereikbaar, alom de einder en in het midden zwoegend zuchtend 't zware paard. Z'n menner verder nog dan onbereikbaar, een andr're wereld in zijn denken. Ogen die voren trekken van verlangen niet kijken, passen in de pas getrokken voren een and're richting gaan, spieren, ingetoomde kracht…

tot aan de grens van vrijheid gaan omkijken en genieten van het uitzicht verwondering over diepte en kleuren leven in overvloed -------------------------------------------- uit "tot leven geroepen" uitgave in eigen beheer www.aukjewijmagedichten.nl…

ik ben niet vergeten hoe je de wereld verkende in uren en uren op je kinderfiets de steile helling en het enge bos waaraan voorbij, de wereld vredig werd en haast volmaakt, met de wind in het gezicht en de geur van het land losgewoeld door de trekpaarden dat ik in jouw armen niet eenzaam ben…

Jammer, ik heb het allemaal verkeerd gezien, Maar voor liegen, krijg jij van mij een tien.…

de tafel het raam terug in de tijd toen stilte nog bestond de punt van de pen in inkt gedoopt het wit dat wachtte vond de tafel en stoel van eikenhout waren nog één geheel ik telde de kralen hoe roetste het raam met rood en groen en geel…

Niet Uw zoon, of Laatste Profeet maar ik sterf, als mijn geweten zich niet verankerde met Uw Tien Geboden.’…

Een tien met een griffel geven en een dik salaris, dat is wat zij verdienen!…

Nu ik weer zonder afschuw in de spiegel durf te kijken, niet meer achteruit deins voor chocolade en ijs, niet langer 'geen honger' veins, en afkeurend naar mijn lichaam wijs, besef ik wat ik allemaal gemist heb door mezelf ziek te maken al die tijd. Verstrikt in mijn eigen web was ik de draad van het leven kwijt en vergat door alle honger…