Alle inzendingen over trag

Wie het laatst lacht, denkt het traagst.…

Een traag moment van licht verzonken lusteloosheid dient zich aan Een vaag idee van doel vandaag heeft zich zojuist van mij ontdaan De gevel van de dag laat zich in flets geworden licht gelaten gadeslaan jaloezieën blijven dicht…

De dag loopt in sukkelgang. Regen klatert van druppel tot drop. Jij frunnikt aan je haar en mijmert: morgen ken ik het weer in opheldering.…

. - En zo 'k vele vrouwen heb bemind sindsdien, met moede geest of smeekende gebaren: u minde ik; want ik zag uw kinder-ogen klaren om schuine bloemen in de tuine', en uw aanschijn om mijn eenzelvig doen en denken troostend zijn, in 't huis mijns vaders, waar de dagen trage waren.…

Ben ik traag omdat ik droef ben, Alles vergeefs vind en veil, Op aarde geen hoogre behoefte ken Dan wat schaduw onder een zonnezeil? Of ben ik droef omdat ik traag ben, Nooit de wijde wereld inga, Alleen Lisboa van bij de Taag ken En ook daar voor niemand besta, Liever doelloos in donkere stegen Van de armoedige Mouraria loop?…

En zo loop ik traag, Want liep ik hier vandaag te vlug Dan zou je nog vervagen. Dan bleef mijn droom zo log en stug In lengte aller dagen.…

Wie het laatst lacht, is traag van begrip.…

Wie het laatst lacht, denkt het traagst.…

over het seksuele leven van slakken hoe zij verkiezen om man of vrouw te zijn, elkaar prikkelend met kalken pijltjes in de tuin glinstering van dauw, vochtig geurt de aarde en de trage lusten van het vlees ik denk, ben meer beest dan geest…

Rusteloos bouw ik lege dagen en verlies mezelf, alleen door mij gekend. Ik struikel over elke stille morgen, ‘k heb mijn ogen afgewend. Het licht verstopt zich in mijn verdwaalde blikken, waterdruppels doen mijn gedachten steeds opschrikken. Heel zachtjes huilt het diep in mij, zonder woorden, maar zo heel dichtbij. Ik zoek jou in een…

‘t Is jonge Rutte man op onderwijs hij spreekt van nieuwe dat is snelle tijd in vijf jaar, dat is nu de fletse eis waarin studenten worden opgeleid Hij kuchte op de pijnlijk rake vraag het sneller kunnen is iets van vandaag…

deserteren, Zo'n ijsvloer is een bodem van verraad Hoewel ook warme grond me tegen staat Sinds ik ontdekte dat men trage beren Leert dansen op een gloeiend hete plaat --------------------------------------------------- Uit: Zwart Ijs, november 2001.…

Als een trage beer bleef ik lopen, tot jij kwam... jij brak me open, Ik zag je staan, een baken in de wind. Die de goden heeft getart, een weg zocht naar m'n hart, die me liet huilen als een kind.…

Onaantastbaar glijden donzen aquarellen in trage metamorfose langs het blauwe linnen Sierlijk gesluierde bruiden een witbebaarde reus hier en daar wat elven verpozen aan het azuur De kwast gedoopt in grauw over wit gestreken lost pittoreske vormen op in een stilleven van nevel…

Het wordt de hoogste tijd na de nederlagen tegen Kroatië en Italië dat bondscoach Koeman zijn onuitputtelijke vertrouwen in Van Dijk - te traag en te laconiek - opzegt en verder gaat met De Vrij en De Ligt in het hart van de verdediging van Oranje.…

In een stille kamer waar de schemering meer leven brengt dan ik voert mijn besluiteloosheid de boventoon gedragen door een trage bas van betreurenswaardigheden Geen muziek omsiert mijn grauw verleden of mijn vrolijkheid vandaag Vandaag ben ik in dubio, mistig en te traag over hoe ik me moet voelen en hoe ik me gedraag…

Nu is er vaag de geur van sterven en van dwalen, van weemoed en van scheiden en alles wordt zo traag, zo traag... zo vaag en toch zo helder, want wat de echte dingen zijn wordt helder door de glans van pijn en van veel moeten laten...…

De regendruppel biggelt langzaam...langzaam Langs de ruiten van mijn kamerraam Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag Maar zigzagt traag...heel traag Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt.…

De intercity naar Den Haag wordt als een slakkenspoor zo traag. De trein loopt niet meer als een trein; een remspoor blijkt het spoor te zijn. Al wordt er nimmer om gevraagd, een sneltrein wordt al snel vertraagd, maar dat een traagtrein wordt versneld, wordt zelden op het bord vermeld.…

Maar ons thuis zittend leven, zegt men, is gevaarloos, waar de man kampt met de lans. De dwazen! Liever nog zou ik 3 maal ten strijde gaan, dan 1 maal te bevallen van een kind.…

zijn ogen waren altijd vol ontzetting over de Bezetting nog meer ontzet was hij over het verlies van zijn geroofde tweelingbroer zo ontzet was hij over dat verlies dat hij zichzelf nooit kon ontzetten van zijn schuldgevoel zijn ogen waren ontzet van de Bezetting maar meer nog door de ontzetting over zijn verloren tweelingbroer…

De gereformeerde basisschool Onder de Wieken aan De Omloop in Oldehove heeft sinds enkele weken een nieuwe juf voor groep zeven. Juf Diewerke Kloosstra is geboren in Grijpskerk, waar haar ouders nog steeds wonen. Haar vader is een gepensioneerde notaris en haar moeder schrijft streekromans op een ouderwetse tiepmachine. Voor 139.000 euro heeft Diewerke…

Het schrijven van een beschouwing vind ik al bijna even moeilijk als het schrijven van een column, zeker als je op dit tabblad met even veel belangstelling gelezen wilt worden als onze veelzijdige Joanan Goddess Namaste. Om zijn aanpak te evenaren moet men zijn feilloos geheugen, zijn geduld bij het research naar de feiten over zijn onderwerpen én zijn…

Zomerzon met korte benen, voeten zoeken traag hun eigen weg, tussen vluchtige nevel flarden, langs een spinneweb in dauw. Herfst met navelstreng verbonden, komt traag uit z,n barensnood, een vogel schelle welkoms schreeuw, bomen wachten stam aan stam.…

kleurloos en koud veegt de schemer zo staploos traag de dagtinten weg met zwarte halen die 't stervend licht aan flarden scheuren de dag bloedt dood en de luchten kleuren traag naar paars en rood de vorst klauwt de laatste dampen uit de grond rondom de uitgebloeide heide en zucht nog nevels die laag na laag nog zachtjes beven…

vlucht geef mij de hemel want de aarde is te laag te traag in zijn bestaan zij vliegt geen vogel tussen de planeten, de oerknal is in haar allang vergeten…

Een boerderij hurkt aan de bosrand; traag klapwiekt een vogel voorbij.…

Traag dwarrelt een blad en valt in een tuin van herfst die zich bruin schildert.…

het begon al met verlaten en werd dan later eerst traag en dan steeds vlugger vluchten…

Traag beweegt de kleine groep vooruit. Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok op het heldere lenteconcert van de vogels. De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten. In het onregelmatig geroffel van de voetstappen hoor ik de zware soldatentred van weleer. Bloemen bij het monument, bloemen bij de graven.…